Either scripts and active content are not permitted to run or Adobe Flash Player version 10.2.0 or greater is not installed.

Get Adobe Flash Player

Klik hier om het archief te bekijken


Nov 21, 2017 | Multimedia voordracht in Den Bengel. Aanvang: 20u.: BLUES IN JAZZ

Presentatie: Ronny Schoenmaeckers.

“Blues en Jazz” gaan samen zoals “spek en eieren” (“bacon and eggs” zoals het duo Johnny Hodges en Wild Bill Davis accuraat wordt omschreven); er is inderdaad niks beters om de dag te beginnen dan een goeie pan spek met eieren. Maar gek genoeg is niet iedereen het hier mee eens. (Hiermee doelen wij uiteraard niet op mogelijke culinaire voorkeuren maar op verschillen in muzikale inclinatie.) Het “jazz universum” bestaat namelijk uit zgn. “blues liefhebbers” en “jazz aficionados”. De enen verdiepen zich in de “blues cultuur”, de anderen in de “jazz cultuur”, alsof het twee aparte werelden zou betreffen. Ondergetekende heeft dit altijd als een aberratie beschouwd, een houding in tegenspraak met wat “jazz” (in de ruime zin) betekent. Waar wij het allen wel over eens zijn is dat de blues - samen met de gospel, de “work song” en de “shout” of “holler” - behoort tot de oorsprong van de jazz. Maar wat velen dan weer minder blijken te beseffen - met als resultaat dat voor hen “blues” en “jazz” tot twee verschillende werelden zouden behoren - is dat de blues inherent deel is blijven uitmaken van wat sinds het begin van de twintigste eeuw is gekend geraakt als “jazz”. Het is al meermaals gezegd en aangetoond op de AJC: een karakteristiek van een goede “jazz” muzikant is dat deze ook een goede “blues” vertolker is (zie bv. de hoger al geciteerde Johnny Hodges). De bedoeling van deze AJC-avond is om de band tussen “blues” en “jazz” ietwat nader onder de loep te nemen, uiteraard met muzikale voorbeelden. Voor sommigen wordt het misschien een openbaring, voor anderen, waarschijnlijk voor de meerderheid onder de AJC-getrouwen, een gelegenheid om te genieten van het beste wat jazz heeft te bieden, m.n. de vertolking van een goed bluesnummer door gerenommeerde jazz artiesten.


Nov 28, 2017 | Multimedia voordracht in Den Bengel. Aanvang: 20u.: Portraits in Blues 70: JUNIOR WELLS, deel 1: Little by Little ...

Presentatie: Guy Van Looy.

Junior Wells is zonder meer de beste mondharmonicaspeler van een nieuwe en jonge generatie van muzikanten, die in de jaren veertig naar Chicago kwamen. Hij groeide op in West Memphis en speelde voor tips in de straten van deze bluesstad. Gitarist Tampa Red en pianist Little Johnnie Jones namen de jonge Junior Wells onder hun muzikale vleugels en loodsten hem voor het eerst binnen in de CNT-Lounge in de Windy City. Little Junior Parker gaf hem zijn eerste lessen op mondharmonica. Nadien zou die invloed doorklinken bij de vroegste opnamen van Junior Wells die hij realiseerde voor het platenlabel States van Leonard Allen en Lew Simkins. Reeds in de jaren vijftig beheerste de jonge Junior Wells uitstekend zijn instrument en creeërde daarmee een voortreffelijke blending. Aan de zijde van T-Bone Walker nam hij in 1955 ‘T-Bone Blues Special’ op. Twee jaar later bracht bassist Willie Dixon hem in contact met producer en tekstschrijver Mel London, die in Chicago zijn jonge platenlabels Chief en Profile runde. Met de opnamen voor die platenlabels kende Junior Wells nadien het grote succes bij het zwarte platenkopend publiek. Zijn ontmoeting met Little Walter zorgde voor bluesgeschiedenis. De samenwerking met Elmore James, Muddy Waters, Earl Hooker en gitarist Syl Johnson, gaven aan Junior Wells nog meer muzikale creativiteit. Vanavond laten we de charismatische Junior Wells u overtuigen, zowel muzikaal als in een aantal geproken fragmenten uit een interview dat ik met hem had op 19 juli 1986, twaalf jaar voor zijn vroegtijdig overlijden. Junior Wells zette mee de kroon van de blues boven op de stad Chicago. Wie van de moderne Chicagoblues houdt, mag deze bijzondere avond zeker niet missen!


Dec 5, 2017 | Multimedia voordracht in Den Bengel. Aanvang 20u.: EEN JAZZ POTPOURRI

Presentatie: Ronny Schoenmaeckers.

Jazz Potpourri. Het zou de titel van een VRT-radioprogramma kunnen zijn. Maar in dit geval zal het over échte jazz gaan - met ‘toevallig’ enkele nummers van Count Basie. ‘Toevallig’, echt waar. Want alle nummers van het programma zijn inderdaad toevallig geselecteerd geworden, namelijk via de functie ‘shuffle songs’ van mijn iPod. Het gebeurt dat ik me op een zwoele zomeravond in de tuin zet met een koptelefoon en mijn iPod (met uiteraard een gin tonic of een glas whisky in handbereik). Gewoonlijk tik ik dan via de functie ‘playlist’ voor de zoveelste maal - want ik kan er maar niet genoeg van krijgen - een album aan van Count Basie of van Ray Bryant. Maar deze keer heb ik voor de verandering eens ‘shuffle songs’ aangetikt. En het resultaat was … verrassend goed te noemen! Zo goed dat ik het resultaat met jullie wil delen. Niet alleen kreeg ik échte jazz te horen (wat geen verrassing hoeft te zijn, want uiteraard staat er niks anders opgeslagen op mijn iPOD), maar kreeg ik ook nummers te horen waarvan ik het bestaan niet meer vermoedde. Bovendien was de opeenvolging van de nummers erg geslaagd! Dit laatste was een totale verrassing want het algoritme van dat spul houdt uiteraard geen rekening met het type van nummer; de selectie gebeurt immers volkomen … toevallig. Vanavond dus een selectie uit de 3.270 songs die op mijn iPod zijn opgeslagen (die op hun beurt een selectie zijn van alle nummers die mijn discotheek rijk is). Ik zou zeggen, “neem een slok van je biertje, of van om het even welk drankje dat naast je staat, sluit je ogen, doe alsof het een zwoele zomeravond is (dat zal moeilijk zijn) en …geniet!“ (En sorry dat ik bijwijlen de muziek zal moeten onderbreken met wat commentaar.)


Dec 12, 2017 | Multimedia voordracht in Den Bengel. Aanvang 20u.: THE SAVORY COLLECTION

Presentatie: Piet Van de Craen.

William Savory was een jazzliefhebber en geluidsingenieur die eind jaren dertig begin jaren veertig een collectie radioprogramma's aanlegde van de grote jazzmen uit die periode. Pas na zijn overlijden in 2004 besliste zijn zoon deze muziek ter beschikking te stellen aan de gemeenschap door een donatie aan het National Jazz Museum in Harlem, New York. De curator besliste in 2010 een deel van deze muziek te publiceren. Drie CD's zagen totnutoe het licht die voor een prikje via het internet downloadbaar zijn. De muziek is fascinerend en opwindend. Zo horen we een heerlijke versie van Body and Soul uit 1939 die vier minuten duurt, we horen prachtsoli van Hershel Evans in een jamsessie met Lionel Hampton, we horen het orkest van Count Basie met stersolist Lester Young in al zijn glorie, we smullen van Fats Waller en likkebaarden bij John Kirby en zijn Sextet. De opnamekwaliteit is goed tot zeer goed. Een avond voor jazzliefhebbers!


Dec 19, 2017 | Multimedia voordracht in Den Bengel. Aanvang 20u.: In de "centennial" reeks: ELLA FITZGERALD

Presentatie: Willy Van Achteren.

Ella Fitzgerald (Newport News (Virginia), 25 april 1917 – Beverly Hills (Californië), 15 juni 1996. Ze is precies zo oud als jazz zelf: net als het genre zou ook Ella Fitzgerald, een van zijn belangrijkste vertolkers, dit jaar 100 zijn geworden. "Ze heeft niet zomaar een mooie stem, ze interpreteert de songtekst ook op een ongelooflijke manier. Ze werd dan ook roemend 'The First Lady of Song' genoemd en won dertien Grammy Awards. "Ella elle l'a", zong France Gall over haar. En dat klopt ook, want Ella blijft een van de jazziconen bij uitstek. Haar stem blijft voor velen de mooiste ooit. Ella Fitzgerald had een moeilijke en arme jeugd. Ze was het jaar vóór haar grote doorbraak zelfs dakloos. Ze werd in het najaar van 1934 ontdekt bij een amateurwedstrijd in het Apollo Theater in Harlem, New York. Vervolgens nam Chick Webb haar in zijn orkest op en begon Fitzgerald naam te maken, waarvan haar bewerking van het kinderliedje A-Tisket, A-Tasket een hit opleverde. In 1955 tekende ze bij Granz' Verve Records, waar ze haar bekende songbooks met muziek van onder meer Cole Porter, George en Ira Gershwin, Harold Arlen, Richard Rodgers en Lorenz Hart, Irving Berlin en Duke Ellington opnam. Haar carrière nam vanaf 1956 een vlucht. Fitzgerald werkte met een keur aan artiesten, zoals Oscar Peterson, Roy Eldridge, Count Basie, Nelson Riddle, Duke Ellington, Joe Williams, Louis Armstrong en vele anderen. Als gevolg van diabetes moesten in 1993 haar beide onderbenen worden geamputeerd. Gedurende de jaren '90 ondervond ze meer gevolgen van diabetes, waaraan ze uiteindelijk in 1996 op 79-jarige leeftijd ook overleed.


Jan 9, 2018 | Multimedia voordracht in Den Bengel. Aanvang: 20u.: The Life and Music of a unique pianist & organist: MILT BUCKNER

Presentatie: Piet Van de Craen.

Korte samenvatting volgt.


Jan 16, 2018 | Multimedia voordracht in Den Bengel. Aanvang: 20u.: Portraits in Blues, deel 71: BLUES FROM THE BAY AREA

Presentatie: Guy Van Looy.

Na de tweede wereldoorlog had de rhythm en blues ook een belangrijke thuisbasis gevonden in Californië. Veel Afro-Amerikaanse muzikanten waren, onder andere vanuit Europa, naar de Westkust gemigreerd. De uitbreiding van nachtclubs in Los Angeles, maar ook het nachtleven in Oakland en San Francisco, kende toen grote namen uit de blueswereld. De jump blues van de jaren veertig en vijftig ontleende heel wat stilistische eigenschappen aan de Kansas City swing traditie. Pianist Floyd Dixon, met onder andere Johnny Moore’s Three Blazers, laten hem vanavond als een uitstekend muzikant horen, meestal in het goede gezelschap van tenorist Maxwell Davis en sessiegitarist Mitchell ‘Tiny’ Webb. De gospel, blues én jazztraditie baden in een uitstekende muzikale sfeer bij Floyd Dixon en doen steeds naar meer verlangen. Begin1954 was bluesvocalist en pianist Jimmy McCracklin 23 jaar, beloftevol in de rhythm en blueswereld en een muzikant die ons vandaag nog steeds verbaast én verrast vanwege zijn muzikaal talent. Pianist J.D. Nicholson leerde hem piano spelen en Westcoast gitarist Lafayette Thomas is één van zijn uitstekende begeleiders. In 1942 reisde ook pianist en bandleider Ivory Joe Hunter naarCalifornië. Hij trok jazzmusici aan zoals altoïst Russell Procope, trompettist Ernie Royal de tenoristen Pat Patterson en Baker Millian, bassist Commodore Lark en drummer Chuck Walker. Ivory Joe Hunter zijn geliefkoosde unit. Ook daar zijn we vanavond getuige van. Houdt u van die héérlijke swing binnen de rhythm en blues? Of houdt u van de échte blues met hier en daar jazzaccenten? Dan bent u vanavond welkom in één van die uitstekende nachtclubs in Californië!


Jan 21, 2018 | Onze jaarlijkse NIEUWJAARSRECEPTIE

Op de eerste verdieping van Den Bengel, Grote Markt 5, Antwerpen.

U mag nu reeds in uw agenda noteren dat onze jaarlijkse Nieuwjaarsreceptie doorgaat op ZONDAG 21 januari 2018 van 15.00u tot 17.30u.

Er is muzikale omlijsting tussen 16.00u en 17.00u. 

In datzelfde jaar wordt de Antwerpse Jazz Club 80 jaar jong !


Jan 23, 2018 | Multimedia voordracht in Den Bengel. Aanvang: 20u.: Saxofonist BENNY GOLSON

Presentatie: Frank Vermorgen.

Korte samenvatting volgt.


Jan 30, 2018 | Multimedia voordracht in Den Bengel. Aanvang: 20u.: Pianist JAY McSHANN

Presentatie: Ronny Schoenmaeckers.

 

Jay McShann is vooral bekend als bandleader. Eind jaren 1930, begin jaren 1940 stond hij aan het hoofd van een meer dan verdienstelijke band die vooral actief was in en rond Kansas City. De meest bekende namen in de band zijn zeker deze van de altsax Charlie Parker en de zanger Jimmy Witherspoon; maar het zou verkeerd zijn om hierbij de bassist Gene Ramey en de drummer Gus Johnson over het hoofd te zien. Met deze AJC-avond willen wij vooral focussen op de pianist McShann. Tegen het einde van zijn carrière maakte hij in Toronto enkele opmerkelijke solo-opnames voor het label Sackville. De opnames dateren uit 1978 en zijn beschikbaar op twee LPs. Van de opnames bestaan (voor zover wij weten) geen CD-versies, met als gevolg dat ze minder bekend zijn onder het grote publiek. Naast de twee solo platen, is er nog een derde waarop naast McShann de tenorsaxofonist Buddy Tate te horen is. De combinatie van piano en tenor, zonder verdere begeleiding, is zeker ongewoon. Maar als de uitvoering wordt toevertrouwd aan twee uitstekende muzikanten is het resultaat opmerkelijk. Uit de solo-opnames moge blijken dat McShann een geweldige jazzpianist is. Hij is misschien een mindere virtuoos vergeleken met Art Tatum, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door een fijngevoelige en inventieve aanpak. De kans is groot dat u vanavond een nieuwe, formidabele jazzpianist (her)ontdekt…