Either scripts and active content are not permitted to run or Adobe Flash Player version 10.2.0 or greater is not installed.

Get Adobe Flash Player

Klik hier om de programmatie van de komende weken te bekijken


Nov 14, 2017 | Multimedia voordracht in Den Bengel. Aanvang: 20u.: MARSHAL ROYAL (op verzoek)

Presentatie: Piet Van de Craen.

Altsaxofonist en klarinettist Marshal Royal is een musician's musician, d.w.z. welbekend bij de muzikanten, minder bij het grote publiek. Zijn kwaliteiten zijn evenwel onmiskenbaar, daarvan getuigt zijn 20-jarig verblijf als muzikaal directeur en solist bij het orkest van Count Basie. Voordien had hij mee de big band van Lionel Hampton opgericht en na Basie speelt hij vooral free lance in Californië. Marshal Royal heeft een mooie toon die aan Johnny Hodges doet denken maar is een onmiskenbare persoonlijkheid. Bij Basie kwam hij vooral als balladespeler aan bod maar dat hij meer kon dan dit bewijst dit programma.


Nov 7, 2017 | Multimedia voordracht in Den Bengel. Aanvang: 20u.: EARL HINES IN BEELD.

Presentatie: Marc Vanistendael met Georges Goossens.

Niet alleen heeft Earl Hines een uitstekende reputatie, hij is bovendien een virtuoos op zijn instrument en een sleutelfiguur in de evolutie van de jazzpiano. Er zijn heel wat bewegende beelden van deze uitzonderlijke pianist te vinden. Deze avond is dan ook volledig opgebouwd met beeldmateriaal: solo, in trio, met big band, een verhaal over zijn pianostijl, ..... U zal het allemaal kunnen bekijken en beluisteren. Een schets van een muzikant die zich op de eerste plaats ziet als een onderdeel van het geheel.


Oct 31, 2017 | Multimedia voordracht in Den Bengel. Aanvang 20u.: Portraits in Blues 69: GUITAR STARS & VOCALISTS

Presentatie: Guy Van Looy.

Aangemeerd langs de oevers van de Mississippi ligt de stad Memphis. In de jaren twintig waren rondreizende bluesmuzikanten als Memphis Minnie, The Memphis Jugband, Frank Stokes en Sleepy John Estes erg populair. Na de tweede wereldoorlog zag het muzikale beeld van Memphis er anders uit. Howlin’ Wolf, Ike Turner en BB King speelden vanaf dan in Beale Street en werden binnengeloodst in de studio’s van Sam Phillips. Minder gekende vocalisten zoals: “Big Lucky“ Carter, Amos Patton en Donald Hines trekken vanavond onze aandacht. Uitstekende gitaristen als John Littlejohn, Bobby Parker en Wayne Bennett kleuren ook het bluespalet. De samenwerking van gitarist Lefty Bates met o.a. John Lee Hooker en Jimmy Reed maakt van deze “Portraits in Blues“ een uitzonderlijke avond !


Oct 24, 2017 | Multimedia voordracht in Den Bengel. Aanvang 20u.: PIANIST RANDY WESTON

Presentatie: Frank Vermorgen

Hoog tijd om Randy Weston eens in de kijker te zetten. Deze opmerkelijke artiest is 91 jaar oud en geeft nog steeds optredens. Weston is een veelzijdige pianist, componist. Een profeet, visionair zelfs. Hij zocht heel zijn carrière naar de roots van de jazz, verdiepte zich in het verleden van de muziek in Noord- en Midden-Afrika. Weston is een groot voorstander van originaliteit en eenvoud in de kunst. Zijn pianospel doet het meest denken aan Ellington en Monk. Alhoewel… Zelf zegt hij dat vooral Count Basie, Nat King Cole en Art Tatum zijn voorbeelden waren in het begin van zijn carrière. Aan u om te oordelen! We beluisteren veel solowerk van Weston. Daarnaast ook opnames met kleine groepen of trio’s uit de eerste 35 jaar van zijn carrière.


Oct 17, 2017 | Multimedia voordracht in Den Bengel. Aanvang 20u.: BLUES- en JAZZGITARIST WILLY DONNI

Presentatie: Marc Vanistendael

Er bestaat geen goede jazz zonder blues, want blues is de engelbewaarder van jazzmuziek en swing is natuurlijk ook onontbeerlijk ! (dixit Willy Donni).

Willy Donni was een uitstekend jazz- en bluesmuzikant die met ettelijke grote sterren het podium deelde. Commercieel succes was hem nooit gegund, maar hij genoot bijzonder veel aanzien bij bekende generatiegenoten en jongere collega’s. Geboren  in 1936 in het Vlaams-Brabantse Landen zijn vooral Antwerpen en Mechelen belangrijk gebleken voor zijn carrière. In Mechelen runde hij van 1967 tot 1977 de legendarische Begijnenzolder, waar een heel stel binnen- en buitenlandse jazz & bluesmuzikanten kwam optreden. Vandaar verhuisde hij naar Antwerpen dat zijn uitvalsbasis werd voor heel wat concerten. Deze muzikant met een geweldige feeling die perfect wist waar je de juiste noot – de blue note – moest spelen heeft merkwaardig genoeg nooit de gelegenheid gekregen om opnames te maken. Een algemeen overzicht met bekende namen zoals Eddie Boyd, Gene “Mighty Flea” Conners, Snooky Pryor, Mickey Baker …… Een niet te missen avond over een Belgische jazz & bluesgitarist !!!


Oct 10, 2017 | Uitzonderlijk GEEN bijeenkomst wegens staking openbaar vervoer.

Bijeenkomst afgelast wegens staking openbaar vervoer.

Bijeenkomst afgelast wegens staking openbaar vervoer.


Oct 3, 2017 | Multimedia voordracht in Den Bengel. Aanvang 20u.: JUNIOR WELLS & BUDDY GUY

Presentatie: Piet Van de Craen

Het bluesteam Buddy Guy en Junior Wells werkte off and on ongeveer 20 jaar samen en vertegenwoordigt de Chicago Blues in het spoor van Muddy Waters en Little Walter. Guy en Wells vullen elkaar wonderwel aan: Wells extroverte zang en harmonicaspel naast de ietwat meer controlerende autodidact Buddy Guy. 'Nooit kende ik iemand met wie het muzikaal beter klikte', verklaarde Buddy Guy herhaaldelijk en de opnamen bewijzen deze stelling. De complexe persoonlijkheid van Wells maakt in de jaren 1990 een einde aan hun samenwerking. Het programma bespreekt hun verdiensten en osmose en dat betekent heerlijke blues en beelden van hun optredens zowel elektrisch als akoestisch. Kortom, de blues in een pure en moderne vorm.


Sep 26, 2017 | Multimedia voordracht in Den Bengel: Louis Armstrong met zijn beste (?) All Stars groep - Aanvang 20u.

Presentatie: Ronny Schoenmaeckers.

Dit is voorzeker niet de eerste AJC-avond over Louis Armstrong en de All Stars. Op 1 maart dit jaar heeft de voorzitter nog een presentatie gegeven met als titel “Live: Louis Armstrong and the All Stars”. De aandacht voor de All Stars is niet verwonderlijk. Voor een groot deel van zijn carrière - t.t.z. van 1947 tot aan zijn overlijden in 1971 - reisde Armstrong de wereld rond en gaf hij concerten aan het hoofd van deze 5-koppige formatie. Maar doorheen de jaren is de bezetting van de All Stars vele malen gewijzigd. Satchmo’s trompet moge dan gedurende al deze jaren nagenoeg ongewijzigd zijn gebleven - zelf vinden wij zijn Musical Autobiography waarvan het grotendeel van de opnames dateren uit 1956-57 tot zowat het mooiste wat het jazz universum te bieden heeft - het kan niet worden gezegd dat alle All Stars bezettingen volledig gelijkwaardig waren. Dit is uiteraard een subjectieve interpretatie van ondergetekende, maar wat ons betreft is één van de eerste All Stars formaties met Earl Hines aan de piano en Jack Teagarden op trombone, zowat de beste die er ooit is geweest. Dat heeft natuurlijk te maken met de aanwezigheid van Hines (maar ook van Teagarden!), maar naar onze mening is er nog wat meer aan de hand. Om u hiervan te overtuigen, vanavond een muzikale doorlichting van de Pasadena en Crescendo concerten van begin de jaren 1950.


Sep 19, 2017 | Multimedia voordracht in Den Bengel: Portraits in Blues 68: Johnny Copeland - Aanvang 20u.

Presentatie: Guy Van Looy.

Bluesgitarist en zanger Johnny Clyde Copeland bleef buiten Houston lang een goed bewaard muzikaal geheim. Eind jaren vijftig maakte hij sporadisch plaatopnamen waarvan ‘Rock’n Roll Lilly’, geïnspireerd door Little Richard, een locale hit werd. Als songschrijver miste hij vaak kansen om zijn muzikale ideeën op plaat te zetten én te verkopen. Samen met Joe Medwick schreef hij ‘Further On Up The Road’. Bobby ‘Blue’ Bland, die aan een nieuw album werkte, nam deze song het eerst op - een gemiste kans voor Johnny Copeland. Louis Jordan, Albert Collins én T-Bone Walker waren voor de jonge Johnny Copeland slechts enkele van zijn muzikale voorbeelden. In 1955 reisde hij met zijn band door het onstuimige Zuiden van de Verenigde Staten, samen met gitarist Clarence Samuels. In 1981 verraste hij de pers én de blueswereld met zijn krachtige en expressieve zang en de volle sound van zijn gitaarspel, geënt op de traditie van de Texas blues. Het leek erop of plots een jonge, beloftevolle Johnny Copeland uit het niets was opgestaan. Met zijn album ‘Bringin’ It All Back Home’ was hij zijn Afrikaanse origine niet vergeten. Uit die songs klonken ritmen en echo’s van de oude Griots, die hun verhalen meestal rond een brandend vuur vertelden - het vuur van de blues, dat in het hart van Johnny Copeland niet was uitgedoofd. Wie van authentieke Afro-Amerikaanse blues houdt, mag deze avond over Johnny Copeland zeker niet missen !


Sep 12, 2017 | Multimedia voordracht in Den Bengel: Chuck Berry en zijn bluesverleden - Aanvang 20u.

Presentatie: Willy Van Achteren.

De in maart van dit jaar op 90-jarige leeftijd overleden Chuck Berry was misschien wel de belangrijkste rock 'n' roll pionier uit de popgeschiedenis. 'Als je rock 'n' roll een andere naam wilt geven, noem het dan Chuck Berry', zou John Lennon zeggen. En daar is niks overdreven aan. Het was de op 18 oktober 1926 in St. Louis geboren Berry die in de tweede helft van de jaren vijftig met liedjes als Maybellene, Roll Over Beethoven, Rock and Roll Music, Come On en Johnny B. Goode de toon zette voor een nieuwe muziekstijl, rock 'n' roll. Berry was niet alleen een geweldig muzikant wiens puntige licks en typische tweesnarenspel op de elektrische gitaar elke rock 'n' roll-gitarist na hem zou beïnvloeden. Of de man die country en blues zou versmelten tot iets nieuws. Hij was ook een pionier waar het tekstschrijven betrof. In zijn liedjes kon hij met enkele woorden de hele belevingswereld van de tieners vertolken. Elvis Presley en Little Richard gaven eind jaren vijftig popmuziek een nieuwe, rauwe sound. Chuck Berry gaf het tekstuele zeggingskracht. In 1952 begonnen als bluesmuzikant in het trio van Johnnie Johnson trok hij in 1955 naar de bakermat van de elektrische blues, Chicago. Daar was het zijn held Muddy Waters die hem in 1955 adviseerde eens aan te kloppen bij diens eigen platenmaatschappij Chess Records.  Berry’s eerste single voor dat label Maybellene werd in 1955 een grote hit en er zouden in een paar jaar tijd nog velen volgen. Het audiogedeelte zijn vooral bluesnummers en opnames op het Chess label. Het beeldmateriaal komt voornamelijk uit Hail Hail Rock ‘n’ Roll, een film ter gelegenheid van Berry’s 60ste verjaardag en georganiseerd door Keith Richard met verschillende gastvedetten en een opname van Chuck Berry met de onlangs overleden Willy Donni op gitaar (1963). In de beeldfragmenten komen zijn grote successen aan bod. Een avond om zeker niet te missen.


Sep 5, 2017 | Multimedia voordracht in Den Bengel: Zangeres Cécile McLorin Salvant - Aanvang 20u.

Presentatie: Piet Van de Craen.

Zangeres Cécile McLorin Salvant is de meest opmerkelijke zangeres van haar generatie. Geboren in 1989 in Miama, Florida kwam ze via een omweg tot de jazzmuziek maar toen ze in 2010 de Thelonious Monk International Jazz Competition or vocalisten won, begon haar jazzcarrière pas echt. McLorin Salvant heeft de invloed ondergaan van de grote voorgangers maar haar stem heeft een reikwijdte en een diepgang die velen overtreft. Ze streeft ook naar originaliteit in haar interpretaties wat elke uitvoering tot een persoonlijk verhaal maakt. Haar opnamen met de pianist Aaron Diehl behoren nu al tot de moderne klassiekers uit de jazzvocalistengeschiedenis.


Aug 31, 2017 | Filmvoorstelling in CINEMA ZUID

CINEMA ZUID, Waalse Kaai 47, 2000 Antwerpen.  Aanvang: 20u.

ELLA FITZGERALD: SOMETHING TO LIVE FOR


Aug 29, 2017 | Multimedia voordracht in Den Bengel: Portraits in Blues 67:T-BONE WALKER, slot: Going Down Slow ... - Aanvang 20u.

Presentatie: Guy Van Looy.

Tijdens dit laatste deel van het levensverhaal van T-Bone Walker ontmoeten we hem in het goede gezelschap van oa. Jimmy Witherspoon. T-Bone was nog steeds ernstig ziek en slaagde er zelfs niet in om een band samen te stellen. Tijdens de lente van 1974 had hij fysiek nog niet veel krachten opgedaan. Maar spiritueel was T-Bone oké. Ondanks zijn zwakke gezondheid werd hij voor een concert in Pittsburg gevraagd, waar hij door de band van een jonge John Lee Hooker werd begeleid. In Detroit trad T-Bone jaarlijks tweemaal op in ‘The Flame Show Bar’, waar hij voor de muzikale start van John Lee Hooker had gezorgd. ‘Evil Gal Blues’ en ‘Sail On, Lttle Girl’ bv. werden in die jaren in een jazz setting gebracht met oa. trompettist Dizzy Gillespie en Herbie Mann op dwarsfluit. Ondanks zijn slechte gezondheid reisde T-Bone toch naar Forth Worth in Texas om een vriend op te zoeken en voegde zich nadien bij het orkest van Bobby ‘Blue’ Bland. Uiteindelijk zou hij, door overmatig alcoholgebruik, een nieuwe beroerte krijgen en werd hij thuis half verlamd aangetroffen. Pee Wee Crayton, Eddie ‘Cleanhead’ Vinson, Lowell Fulson, George ’Harmonica’ Smith, Johnny ‘Guitar’ Watson, Big Joe Turner en zovele andere muzikanten, behoorden tot zijn vriendenkring en speelden uiteindelijk een benefietconcert voor hem. Vanavond zetten we, na zes afleveringen, een muzikale kroon op het werk van de grote T-Bone Walker. Om hem te zien schitteren, mag je deze laatste aflevering zeker niet missen !


Aug 24, 2017 | Filmvoorstelling in CINEMA ZUID

CINEMA ZUID, Waalse Kaai 47, 2000 Antwerpen.  Aanvang: 20u.

BIG BEN: BEN WEBSTER IN EUROPE

+

ROBERT ALTMAN’S JAZZ ’34: REMEMBRANCES OF KANSAS CITY SWING


Aug 22, 2017 | Multimedia voordracht in Den Bengel: A Great Day in Harlem (een verzoekprogramma) - Aanvang 20u.

Presentatie: Marc Vanistendael.

In 1958 werd Art Kane uitgenodigd door het magazine “Esquire” om zijn eerste professionele fotoshoot te maken. Kane was op dat ogenblik kunstcriticus en directeur van het teenagers vrouwenblad “Seventeen”. Hij had wel een uitgesproken belangstelling voor fotografie. Zoals later zou blijken had Kane het schitterende idee om op een mooie zomerdag een aantal bekende en beroemde jazzmuzikanten onverwachts te laten samentroepen op de treden van een karakteristiek huis in Harlem, New York, dichtbij het station van de 125ste straat. Hij legde dit historisch moment op een niet bewegend beeld. Deze verbluffende foto toont een momentopname van New York City, toen het centrum van de jazzwereld, waar voortdurend muzikale geschiedenis geschreven werd. Later werd de foto de basis voor de documentaire “A Great Day in Harlem”. Vanavond maken we een beperkte muzikale rondgang onder een aantal bekende en minder frequent geciteerde jazzfiguren. Het aanbod is zo groot en divers dat een keuze op dit eigenste moment wat voorbarig lijkt. Kom op 22 augustus as. de muziek zelf ontdekken van dit levendige, unieke jazzportret dat op een in het oog springende plaats hangt in het lokaal van de Antwerpse Jazz Club.


Aug 17, 2017 | Filmvoorstelling in CINEMA ZUID

CINEMA ZUID, Waalse Kaai 47, 2000 Antwerpen.  Aanvang: 20u.

FEEL LIKE GOING HOME

Martin Scorsese - US 2003 – 110’ – tweetalige titels.

 In deze documentaire gaat Martin Scorsese op zoek naar de wortels van de blues, voor hem de basis van de hedendaagse muziek. De ondertitel luidt dan ook: Van Mali tot Mississippi, al loopt het parcours dat in de film gevolgd wordt in omgekeerde richting.

Scorsese liet zich voor zijn met zeldzame archieffragmenten (onder andere van Muddy Waters en John Lee Hooker) doorweven impressionistische blues trip inspireren door het werk van Alan Lomax, een etnomusicoloog die in de jaren 30 talrijke opnamen maakte van folk- en blues-liedjes.


Aug 10, 2017 | Filmvoorstelling in CINEMA ZUID

CINEMA ZUID, Waalse Kaai 47, 2000 Antwerpen.  Aanvang: 20u.

THE GIRLS IN THE BAND

Judy Chaikin - US 2011 -  87’ – zonder titels.

 In de jaren 30 en 40 toerden vrouwelijke muzikanten door het land in vrouwenorkesten en anderen speelden zij aan zij met hun mannelijke collega’s. Midden de jaren 50 echter waren deze vrouwelijke jazzmuzikanten zo goed als verdwenen en hun namen en bijdrage aan de muziek totaal vergeten. The Girls in the Band brengt de onvertelde verhalen van deze vrouwelijke jazz- en big band-instrumentalisten van de jaren 30 tot nu. Deze bijzonder getalenteerde vrouwen moesten decennia vechten tegen seksisme, racisme en andere obstakels, maar wisten toch vol te houden, te inspireren en hun talenten te ontplooien.


Aug 3, 2017 | Filmvoorstelling in CINEMA ZUID

CINEMA ZUID, Waalse Kaai 47, 2000 Antwerpen.  Aanvang:20u.

THE FABULOUS DORSEYS


Jun 20, 2017 | Recent verschenen op cd

Presentatie: Marc Vanistendael.

Deze avond is opgebouwd rond recent verschenen CD’s. Het betreft zowel volledig nieuw materiaal als reeds vroeger verschenen hernemingen. New Orleans, main stream jazz, blues. We luisteren naar Kid Ory, Carrie Smith, Allen Toussaint, Little Walter, Earl Hines…… Deze voorgestelde muziek draagt natuurlijk een wat persoonlijke voorkeur van de presentator met zich mee. Met een mengeling aan stijlen en stromingen sluiten we het 1ste semester van 2017 in de Antwerpse Jazz Club op swingende wijze af.


Jun 13, 2017 | Tenorsaxofonist PAUL GONSALVES

Presentatie: Piet Van de Craen.

Paul Gonsalves raakte bekend als de tenorsaxofonist van het orkest van Duke Ellington vanaf 1950. Voordien had hij even bij Count Basie gespeeld, die toen al zei: de beste saxofonist die ik ooit in mijn band had. Dat is geen geringe lof... Ellington maakte van Gonsalves een vooraanstaande stem in zijn orkest en hij raakte wereldberoemd door zijn lange sensationele solo in Newport in 1956. Met de afstand van de tijd stellen we vast dat Gonsalves onterecht vergeten wordt en niet voldoende op zijn prestaties wordt afgerekend. Evenzovele redenen om hem te herbeluisteren en te genieten van zijn originele aanpak, zijn uitzonderlijke techniek en zijn swingende kwaliteiten.


Jun 6, 2017 | Portraits in Blues, deel 66: EARL HOOKER

Presentatie: Guy Van Looy.

Slidegitarist Earl Hooker is nooit een grote naam geweest binnen de Chicagoblues. Zijn virtuositeit en het gevoel om de blues te vertolken staan ver boven zijn status. Hij deelde sessies met o.a. blueszangeres Lillian Offitt, Junior Wells, Muddy Waters, Big Voice Odom en Big Moose Walker. Heel wat uitstekende opnamen van hem verschenen oorspronkelijk op de labels Chief en Profile van Mel London. Maar ook Arhoolie en Bluesway loodsten Earl Hooker achteraf de studio binnen. Voor de bluesgitaristen Jimmy Dawkins en Buddy Guy was Earl Hooker de beste slidegitarist in en rond Chicago. U hoort vanavond Earl Hooker als een uitstekend bluesvertolker die telkens opnieuw verrast door zijn groot vakmanschap én bluesgevoel. Wie opnieuw de hoogdagen van de Chicagoblues wil beleven, mag deze avond zeker niet missen. Welcome on the Southside of Chicago !


May 30, 2017 | UITZONDERLIJK GEEN BIJEENKOMST

Wegens omstandigheden komen we op dinsdag 30 mei NIET bijeen.

Wegens omstandigheden wordt er deze avond GEEN bijeenkomst gehouden.


May 23, 2017 | Dinah sings !

Presentatie: Marc Vanistendael.

Dit is een vervolg op “Dinah and the Blues”, waarbij we vooral hebben gefocust op haar bluesvertolkingen. Het programma van vanavond is opgebouwd rond een documentaire over het korte maar emotioneel bewogen leven van Dinah. Getuigenissen van familieleden, vrienden en muzikanten worden afgewisseld met fragmenten over haar optredens en beelden van Chicago en New York. We laten u bovendien een aantal van haar meer commerciële opnames beluisteren en besteden ook aandacht aan haar interpretatie van de muziek van Bessie Smith en Fats Waller. Kortom een gevarieërde avond voor liefhebbers van een steengoede zangeres, een opmerkelijke vrouw, Miss Dinah Washington!


May 16, 2017 | Portraits in Blues deel 65: West Coast Blues

Presentatie: Guy Van Looy.

Tijdens de ontwikkeling van de Westcoast blues was de traditie van de Texasblues geografisch én muzikaal zeer belangrijk. Vanaf 1945, tot aan het begin van de jaren zestig, was er een grote instroom in Californië van blues- en rhythm&bluesartiesten. Percy Mayfield, Johnny Otis, Maxwell Davis, Johnny Heartsman, Chuck Norris, Jack McVea en Sam Cooke kregen vanaf dan kansen om plaatopnamen te maken voor kleine, onafhankelijke platenlabels. Vanavond krijgt u de Westcoast blues in zijn sociale context, met al zijn muzikale facetten aangeboden. Vooral veel onbekend muzikaal talent, dat schittert als een diamant binnen de AJC. Een avond om niet te missen !!


May 9, 2017 | The Hi De Ho Man met woord en beeld

Presentatie: Marc Vanistendael.

Cabell “Cab” Calloway is een van de meest veelzijdige en charismatische entertainers van de 20ste eeuw: zanger, danser, komiek, orkestleider, drummer, ceremoniemeester. Zijn carrière omvat meer dan 60 jaar.  Onder impuls van zijn oudere zuster Blanche smijt hij zich volledig op de show business. Zijn eerste successen dateren van 1931 wanneer hij én de opvolger wordt van Duke Ellington in de Cotton Club te Harlem én zijn eerste groot succes heeft met “Minnie The Moocher”.  Cab’s orkest is in de eerste plaats opgebouwd rond zijn vocaal en komisch talent.  Gekleed in opvallende kostuums paradeert hij voor zijn orkest en zijn danspassen, zijn gekkebekkentrekkerij en humorvolle tussenkomsten bieden het publiek een uitstekend visueel spektakel. Deze avond schenkt dan ook, naast de gebruikelijke audio, bijzonder veel aandacht aan het visuele showgehalte van deze extravagante figuur.


May 2, 2017 | Claude Hopkins (1903-1984) - "Crazy Fingers" - Pianist en bandleider

Presentatie: Ronny Schoenmaeckers.

Claude Hopkins is één van de minder bekende jazzfiguren. Maar in de jaren 1930 stond hij wel aan het hoofd van één van de meest populaire bands, met engagementen in de bekende Savoy Ballroom, de Roseland, of ook nog de Cotton Club, de ‘thuishaven’ van bv. Cab Calloway of van niemand minder dan Duke Ellington. Het is dus niet onbelangrijk om Hopkins te leren kennen en om zijn orkest te vergelijken met de illustere big bands uit deze periode. Wij zullen merken dat hij een voorliefde had voor een eerder melodieuze aanpak, voor uitvoeringen zonder een uitgesproken ritme, wat evenwel de aanwezigheid niet belette van een subtiele en meermaals aanstekelijke swing. Doorheen de jaren kende zijn orkest befaamde bandleden: de klarinettist Edmond Hall, de trombonist Vic Dickenson of ook nog de trompettist Jabbo Smith. Spijtig genoeg maakte de band weinig opnames (en vele radio-opnames werden niet op plaat uitgebracht). Dit maakt dat de muziekkeuze voor vanavond eerder beperkt is: Hopkins’ big band is terug te vinden op slechts drie CDs uit de ‘Classics’-reeks. Gelukkig zijn er ook enkele erg goede opnames uit de latere jaren 1960 en 1970. Het gaat over onder meer opnames met enkele gekende ex-Basie-ieten: de tenorsaxofonist Buddy Tate en de trompettist Emmett Berry; met de uitstekende bluesgitarist en zanger Lonnie Johnson (een opname waarop ook een geweldige Hal Singer op tenorsaxofoon te horen is); ten slotte zijn er twee LPs met solo-opnames gemaakt begin de jaren 1970, waaronder de plaat “Crazy Fingers” met liner notes van niemand minder dan de Engelse criticus Stanley Dance. Er is dan ook nog de opnamesessie uit 1974 van het Franse label Black & Blue, in het gezelschap van Arvell Shaw, gedurende jaren de bassist van de All-Stars van Louis Armstrong, en van niemand minder dan de drummer Jo Jones (!).


Apr 25, 2017 | Wycliffe Gordon en de trombonetraditie

Presentatie: Piet Van de Craen.

Trombonist en multi-instrumentist Wycliffe Gordon (geboren 1967) is met Wynton Marsalis de vaandeldrager van de jazzmuziek vandaag. Naast instrumentist is hij actief als orkestleider, schrijver van filmmuziek en opleider van jongeren. Zijn oeuvre is erg gediversifieerd en fel door de gospel- en bluestraditie beïnvloed. De afgelopen jaren werkte hij vaak samen met de pianist Aaron Diehl en bracht hij enkele opmerkelijke opnamen uit terwijl hij nu en dan nog samenwerkt met Wynton Marsalis en het Jazz at Lincoln Center Orchestra. Het opvolgen van zijn carrière biedt inzicht hoe het met de jazzmuziek gesteld is in het hedendaagse Amerika en laat tevens vaak grootse muziek horen.


Apr 18, 2017 | Portraits in Blues 64: Pianist Eddie Boyd

Presentatie: Guy Van Looy.

Het is in de getto’s van Chicago dat de moderne blues geboren werd. Pianist en zanger Eddie Boyd reisde zeer jong naar de Windy City. Hij had de blues uit Mississippi meegebracht, een stroom die als een gemeenschappelijke slagader klopte voor duizenden zwarten. De platen van Memphis Minnie en later die van de pianisten Roosevelt Sykes, Leroy Carr en Fats Waller waren zijn grootste invloed. Eddie Boyd is een uitstekend tekstschrijver en bluesvertolker. Wie herinnert zich niet zijn grootste hit “Five Long Years“ ?  Eddie Boyd was klein van gestalte, maar groots in zijn blues. Wie hem hoort spelen en zingen weet dat de blues onsterfelijk is…


Apr 11, 2017 | Aretha, Bessie, Dinah , en laat ons vergelijken ...

Presentatie: Ronny Schoenmaeckers.

De idee voor deze avond dateert van enkele weken terug, toen de voorzitter het programma presenteerde “Ray Charles, de succesjaren.” Als illustratie werd een vergelijking gemaakt met Aretha Franklin. Zeker niet onterecht. Eén van de betere albums van Ray Charles is toch “Genius+Soul=Jazz” –en Aretha Franklin staat toch bekend als de Queen of Soul? Blijft natuurlijk de vraag: waarom staat Aretha gekend als Queen of Soul? Ze zingt toch ook blues nummers? Om hierop een antwoord (trachten) te geven worden er vanavond vergelijkingen gemaakt tussen Aretha, Dinah Washington (gekend als de Queen of the Blues) en Bessie Smith (The Empress of the Blues). Hieruit zal blijken dat Aretha Franklin terecht de titel van Queen of Soul verdiend – maar dat ze nog meer aankan dan soul music. En de vergelijkingen beperken zich niet tot deze drie gekende zangeressen; ook minder gekende namen komen vanavond aan bod, zoals bv. Ida Cox, Olive Brown, of de pas sinds enkele jaren gekende Madeleine Peyroux (°1974). Een karakteristiek van de vergelijkingen is dat ze gebeuren op basis van hetzelfde nummer; dit laat toe om ons te focussen op de verschillen in interpretatie (wat niet mogelijk is in het geval van de gebruikelijke illustraties in de AJC-programma’s). Een bijkomend gegeven is wel dat bijwijlen hetzelfde nummer tot vier maal toe zal worden ‘herhaald’. Zal dat leiden tot een eentonige AJC-avond? Helemaal niet! Maar omdat te beseffen, komt u het best zelf meemaken.


Apr 4, 2017 | Orgelisten Shirley Scott en Jimmy Smith

Presentatie: Willy Van Achteren.

Hoewel het jazzorgel een tamelijk ongebruikelijk instrument in de jazzmuziek is, waren het toch jazzmuzikanten die een belangrijke rol hebben gespeeld bij de emancipatie van het instrument.

Shirley Scott: ”The Queen of the Organ” wordt zij genoemd. Vooral bekend door haar samenwerking met o.a. Eddie “Lockjaw” Davis en haar echtgenoot Stanley Turrentine, beiden saxofonisten. Zij heeft een zeer kenmerkende minimalistische stijl. Of ze nu een solist begeleidt of zelf soleert, ze weet steeds subtiele combinaties te maken van ritmen, akkoorden en melodieën met een complexiteit die typerend is voor de bebop. In de jaren zestig heeft zij veel albums gemaakt voor het label Prestige.

Jimmy Smith: “The King of the Organ" genoemd. Heeft het orgel een belangrijke plaats in de jazz gegeven. In de jaren vijftig maakte hij reeds opnamen met dit instrument. Hij heeft veel samengewerkt met andere jazzmuzikanten in zowel grote als kleine bezettingen en zelfs met een bigband. Smith is een bluesy organist en als hij de baspedalen bedient, lijkt het of hij tapdanst. Hij houdt het doorgaans bij het herkenbare, rechtstreekse orgelgeluid, waarmee hij melodische lijnen improviseert die doen denken aan de grote saxofonisten Charlie Parker en Lester Young.


Mar 28, 2017 | Trompettist Henry "Red" Allen, deel 3

Presentatie: Ronny Schoenmaeckers.

Dit is de derde en laatste aflevering over de trompettist en zanger Henry “Red” Allen. Deze aflevering omvat opnames uit de jaren ’40 en ’50 (en een enkele video-opname uit 1964). In vergelijking met de jaren ’30 heeft Red Allen weinig opnames gemaakt in de jaren ’40. Toch zijn er enkele die de moeite waard zijn, namelijk deze met de pianist en componist Jelly Roll Morton en deze met de saxofonist en klarinettist Sidney Bechet, twee historische jazzfiguren en tevens muzikanten afkomstig uit New Orleans, zoals Red Allen. In de jaren ’50 kent Red Allen een heropleving van zijn populariteit. Hij vervoegt de band van de trombonist Kid Ory (weliswaar niet afkomstig uit New Orleans, maar wel uit het nabijgelegen LaPlace, Louisiana). Met Kid Ory trekt hij, in 1959, voor de eerste keer naar Europa. Maar vóór dit vertrek heeft hij, in 1957, enkele opvallende optredens gemaakt. Er is zijn optreden, in juni, op het Newport Jazzfestival (eveneens in gezelschap van Kid Ory), en enkele maanden later, in december, zijn optreden in de fameuze TV show The Sound Of Jazz (met onder andere Vic Dickenson, Rex Stewart en Jo Jones). En begin 1957, in maart-april, was er de hernieuwde samenwerking met Coleman Hawkins (de eerste samenwerking dateert uit 1933, zie deel 2). Het resultaat hiervan is een reeks van gewoonweg prachtige interpretaties, volgens ‘kenners’ behorende tot de beste jazz die er ooit is gespeeld. Er zal dan ook uitvoerig worden teruggekomen op deze opnames met Hawkins, alsook op zijn optreden in The Sound Of Jazz.


Mar 21, 2017 | Portraits in Blues 63: Homesick James

Presentatie: Guy Van Looy.

Homesick James is een belangrijk exponent van de bottleneck-gitaarstijl. Zijn manier van zingen werd sterk beïnvloed door de fieldhollers uit de Mississippi-delta. Zijn gitaarspel is zeer apart vanwege zijn vingerzetting en het stemmen van zijn instrument. Hij speelde samen met o.a. de bluesmuzikanten “Sleepy“ John Estes, Yank Rachell en Snooky Pryor. De gitaarsound van Homesick James roept herinneringen op aan die van zijn neef Elmore James. Beiden deelde ze het succes met nummers als: “Dust My Broom“ en “The Sky Is Crying“. Naar Homesick James luisteren laat ons opnieuw binnentreden in de zwarte bluesclubs aan de southside van Chicago.


Mar 14, 2017 | Zangeres Dinah Washington

Presentatie: Marc Vanistendael.

Ruth Lee Jones speelt piano in de kerk van Chicago. Op haar 15de wint ze de 1ste prijs tijdens een amateur zangwedstrijd. Al snel wordt haar zangtalent opgemerkt door Joe Glaser. Glaser beveelt haar aan bij Lionel Hampton. Ruth Jones maakt bij Hampton haar eerste opnames onder het pseudoniem “Dinah Washington”. Als blueszangeres maakt ze naam en faam. Einde vijftiger jaren neemt haar te korte carrière een wending. Ze gaat, zoals Ray Charles, de commerciële toer op met de vertolking van standards en populaire muziek. Ook nu viert ze triomfen. Vanavond concentreren we ons op de muziek die haar bekend heeft gemaakt: Dinah’s Blues. Een avond vol pakkende vertolkingen, een avond samen met “The Queen of the Blues”.


Mar 7, 2017 | Trompettist Henry "Red" Allen, deel 2

Presentatie: Ronny Schoenmaeckers.

Dit is de tweede aflevering over de trompettist en zanger Henry “Red” Allen (de eerste aflevering is gegeven op 7 februari). In de eerste aflevering is vooral gefocust op de beginjaren van zijn carrière, zijnde het einde van de jaren ’20 en het begin van de jaren ’30. In die jaren heeft hij aan het hoofd gestaan van zowel een ‘big band’, het ‘New York Orchestra’, als van kleinere bezettingen. Hij is toen ook lid geweest van de orkesten van Fletcher Henderson en van Luis Russell. In beide orkesten was hij een stermuzikant. Op vele opnames van deze orkesten is hij te horen in het gezelschap van zijn muzikale spitsbroeder, de trombonist J.C. Higginbotham (zoals Red Allen, een man uit het ‘Diepe Zuiden’). Ook in deze tweede aflevering krijgen wij Higginbotham dikwijls te horen. Deze was namelijk samen met Red Allen lid van de ‘Mills Blue Rhythm Band’, een misschien niet erg gekende groep, maar wel een ‘energieke’ formatie met daarenboven verschillende succesnummers. Het is met de ‘Mills Blue Rhythm Band’ dat Red Allen de eerste opname maakt van het fameuze Ride, Red, Ride, een explosief nummer uitgedacht door Lucky Millinder. Maar het meest belangwekkende in dit deel van zijn carrière is zonder twijfel zijn samenwerking met Coleman Hawkins in 1933. Deze loopt over in totaal 5 sessies voor de American Recording Company; ze staan bekend als de ARC-sessies. Deze opnames waren niet de eerste samenwerking tussen Allen en Hawkins. Ze hadden al eerder samengewerkt, als lid van het Fletcher Henderson orkest. En de ARC-sessies zouden ook niet hun laatste samenwerking zijn. Ongeveer twintig jaar later, in 1957 om precies te zijn, zouden beide muzikanten elkaar opnieuw ontmoeten in de studio. Maar daarover meer in deel 3.


Feb 28, 2017 | Small Bands

Presentatie: Piet Van de Craen.

Tot vlak na het einde van de Tweede Wereldoorlog waren big bands in, daarna werden ze veeleer uitzonderlijk. Small bands werden heel gewoon. Deze periode werd voorafgegaan door o.a. The Savoy Sultans en The Biggest Little Band in the Land, namelijk het John Kirby Sextet en de groep van pianist Eddie Heywood. In de jaren vijftig denken we vooral aan het Celebrity Club Orchestra onder leiding van Buddy Tate en de groepen van Jonah Jones en Earl Bostic. Nog later kwamen de Saints and Sinners en de nieuwe Savoy Sultans van Panama Francis aanzetten. Vandaag leidt trombonist Wycliffe Gordon kleine bands. Kortom er is heel wat materiaal voorhanden. Een avond van swingend geweld.


Feb 21, 2017 | Portraits in Blues 62: Gitarist / zanger Sammy Lawhorn

Presentatie: Guy Van Looy.

In oktober 1964 was het de 29-jarige bluesgitarist Sammy Lawhorn die met de Muddy Waters Bluesband de platenstudio binnenstapte.  Zijn belangstelling voor de blues werd gewekt door zijn stiefvader, die hem zeer jong meenam naar de bluesclubs in Chicago.  Big Bill Broonzy gaf hem, naar alle waarschijnlijkheid, zijn eerste gitaarles. Sammy Lawhorn’s grote passie voor de blues deed hem na zijn legerdienst terugkeren naar de Mississippi-delta.  Samen met o.a. Roy Brown en The Five Royals deelde hij sessies in de studio en nam een uiterst zeldzame single op met Eddie Boyd.  Mondharmonicaspeler Willie Cobbs bracht Sammy Lawhorn voor het eerst in het professioneel circuit in de bluesstad Chicago.  Zijn gitaarstijl mag je gerust uitzonderlijk noemen.  Hij is onmiddellijk herkenbaar aan zijn hoge en vloeiende tremolo’s.  Sammy Lawhorn werd een begrip in de Chicagoblues.  Zijn plots overlijden, op 29 april 1990, kondigde het trieste verlies aan van een groot gitarist.  Sammy Lawhorn kende zijn plaats op het podium naast de grootste namen uit de blueswereld.  Zijn mentor, Muddy Waters, was hem in 1983 reeds voorafgegaan…


Feb 14, 2017 | Ray Charles, de succesjaren

Presentatie: Marc Vanistendael.

Ray Charles is een groot vertolker van de Blues en de Rhythm&Blues. Zijn inspiratie haalt hij oa. bij Nat “King” Cole en Louis Jordan. Hij ontwikkelt zijn muziek verder in de jaren ’50 door de introductie van elementen uit de Gospel. Na een lange periode van vallen en opstaan, maakt hij uiteindelijk een aantal songs die aanslaan. Zij vormen de aanzet van een reeks hits. Hij bouwt stilaan een mooie carrière uit, eerst bij het gekleurde en later, mits enkele stijlaanpassingen, bij het blanke publiek. Blues, R&B, Gospel, Soul en zoveel meer, u krijgt het vanavond allemaal op uw bord. Wees op tijd want “The Genius” wacht niet.


Feb 7, 2017 | Trompettist Henry "Red" Allen

Presentatie: Ronny Schoenmaeckers.

Henry James Allen, Jr., beter gekend als “Red” Allen, werd geboren op 7 januari 1908 in Algiers, Louisiana, en overleed op 17 april 1967 in New York. Algiers ligt aan de oeverd van de Mississippi, recht tegenover New Orleans. In de jaren 1930 werd Allen door velen beschouwd als zijnde de grootste rivaal voor Louis Armstrong (zoals Allen afkomstig uit New Orleans). Uit de muziekopnames moge blijken dat dit helemaal geen overdreven gedachte was: volgens ondergetekende is er geen betere jazz trompettist - naast uiteraard Armstrong - dan “Red” Allen. Beiden waren vrienden en apprecieerden elkaar. Allen was vol bewondering voor Armstrong. En Armstrong kon bijwijlen vol lof zijn voor de prestatie van zijn ‘rivaal’ (zoals bv. voor diens solo op Saratoga Shout, een opname uit januari 1930), heel waarschijnlijk denkende dat Allen hem toch nooit zou overtreffen. Dit is een van de weetjes die men kan vinden in het boek van John Chilton, een Engelse jazztrompettist en –criticus, “Ride Red Ride”, waarnaar in deze drieledige presentatie overvloedig zal worden verwezen. Dit eerste deel - de twee andere delen zullen op 7 en 28 maart worden gegeven - heeft als ondertitel meegekregen Begin de jaren ’30, met Louis Armstrong, Luis Russell, Fletcher Henderson, e.a.


Jan 31, 2017 | A tribute to Louis Armstrong

Presentatie: Piet Van de Craen.

Onder deze titel greep in 1990 op het Newport Jazz Festival in New York een prestigieus concert plaats geregisseerd door Wynton Marsalis. De beelden en de muziek van dit concert staan hier centraal. Aan bod komen: Doc Cheatham, Jon Faddis, Ruby Braff, Marsalis zelf en een pleiade aan andere jazzmen waaronder Carrie Smith, Danny Barker en Michael White. Hartverwarmende muziek waarin we de nieuwe generatie de fakkel van de oudere zien ovenemen. In de Verenigde Staten heeft het langer dan in Europa geduurd alvorens het belang en de rol van Armstrong juist werd ingeschat. Dit concert en het boek van Ward & Burns Jazz: A History of Amerca's Music dat in 2000 verscheen, rondt dit proces af. Een avond waar oud en nieuw elkaar ontmoeten en waar traditie de vernieuwing inluidt.


Jan 24, 2017 | The Earl Bostic Story

Presentatie: Marc Vanistendael.

Earl Bostic, een muzikant die zich via verschillende territoriale bands, via de stad New Orleans, uiteindelijk weet te vestigen in New York waar hij de volgende 20 jaar een duidelijke rol speelt eerst als saxofonist bij bands van o.a. Hot Lips Page en Lionel Hampton en daarna als arrangeur, bandleider en componist onmiskenbaar zijn stempel drukt op het jazzgebeuren van die tijd. Technisch een meester op zijn instrument, de altsaxofoon, die hij kon bespelen in het even welk register, op gelijk welk tempo. Hij ontwikkelt daarbij een zeer persoonlijke stijl die hem heel herkenbaar maakt in jazz en rhythm & blues en in pop van de jaren vijftig.

Zijn grote instrumentale hits zoals “Flamingo” en “Sleep” worden toppers op de juxebox, zowel in de USA als in vele andere delen van de wereld, waarbij Bostic duidelijke jazzinvloeden introduceert in populaire muziek. Een avond met een opmerkelijk saxofoongeluid.


Jan 22, 2017 | Nieuwjaarsreceptie

Het bestuur van de AJC biedt aan alle leden en sympathisanten zijn beste wensen aan voor een gezond en voorspoedig 2017. Ook nu weer willen we naar goede gewoonte de leden uitnodigen om samen het nieuwe jaar in te zetten met een gezellige bijeenkomst in de polyvalente feestzaal op de 1ste verdieping van Den Bengel op zondag 22 januari vanaf 15u.

Op het programma:

 van 15.00u tot 15.30u     Ontvangst van de gasten.

 van 15.30u tot 16.30u     Live optreden met New Orleans muziek:

Joris De Cock, trompet & zang; Dirk Van der Linden, piano; Karel Algoed, contrabas; Philip De Smet, drums.

 van 16.30u tot 18.00u     Receptie.

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Jan 17, 2017 | Portraits in Blues aflevering 61: OTIS SPANN

Presentatie: Guy Van Looy.

Otis Spann is zonder twijfel de belangrijkste na-oorlogse bluespianist die de stad Chicago ooit afleverde. In zijn geboorteplaats Belzoni, in Mississippi, kende hij als kind zeer vlug de lokroep van het katoen-plukken. Reeds jong ging hij luisteren naar lokale bluespianisten en werd Friday Ford zijn eerste inspiratiebron. Later reisde Otis Spann naar de bluesstad Chicago, waar hij hier en daar in lokale clubs speelde. Zijn halfbroer, Muddy Waters, nodigde hem vrijwel onmiddellijk uit om in zijn band te spelen. De bluesclub “Smitty’s Corner“ werd hun eerste vaste locatie. Howlin’ Wolf, Little Walter, Chuck Berry en Bo Diddley vroegen Otis Spann als sessiemuzikant. Het was bluesdame “Queen“ Victoria Spivey die Otis Spann, begin jaren zestig, als vriend onder haar vleugels meenam naar haar platenstudio in Brooklyn. Het grote talent van Otis Spann liet hem nog opnamen maken voor de platenlabels: Decca, Testament, Vanguard, Bluesway, Candid en Prestige. Spann’s creatieve geest zat nog boordevol ideeën toen plots zijn leven werd afgebroken toen hij veertig was.


Jan 10, 2017 | BUCK CLAYTON 25 jaar geleden

Presentatie: Piet Van de Craen.

Trompettist Buck Clayton behoort tot de beste jazzmen van zijn generatie. Bij de jazzliefhebber raakt hij bekend via zijn verblijf bij het orkest van Count Basie (1937-1945). Vanaf 1949 speelt hij vaak in Europa soms als solist of sideman, o.a. met Mezz Mezzrow in 1953, of aan het hoofd van een eigen band in 1959 en 1961. In Engeland associeerde hij zich met het orkest van Humphrey Lyttelton. Vanaf 1969 krijgt hij gezondheidsproblemen en moet hij kort daarna de trompet opzij leggen. Hij legt zich dan helemaal toe op het schrijven van swingende arrangementen, iets waarin hij ook uitblinkt. Clayton behoort tot de school van de zgn. zachte trompettisten geïnspireerd door Joe Smith en waar ook Doc Cheatham en Harold Baker deel van uitmaken. Clayton overleed in december 1991, drie maanden na Miles Davis, en dit ging haast onopgemerkt voobij. 25 jaar later eert de Antwerpse Jazz Club hem als een groots trompettist, arrangeur en orkestleider.


Jan 3, 2017 | Eindejaarsvakantie.

Geen bijeenkomst.

De AJC is met vakantie.


Dec 27, 2016 | Eindejaarsvakantie

Geen bijeenkomst.

De AJC is met vakantie.


Dec 20, 2016 | Christmas in Jazz - We wish you a Jazzy Christmas !

Presentatie: Willy Van de Velde.

Kerstmis …  Zowat de mooiste dagen van het jaar komen eraan.  We kunnen er nog méér van genieten door te luisteren naar onze favoriete muziek ondergedompeld in de Kerstsfeer.  Alle groten van de Jazz hebben wel eens een kerstalbum gemaakt of minstens één kerst song.  En dat geldt ook voor de Blues.  Daar zitten pareltjes tussen : originele versies van de klassiekers of minder bekende eigen nummers en dat zowel van vroeger als van nu.  Kerstmis is ook de tijd dat “kitsch” oogluikend - of is het ‘oorluikend‘ ? - wordt toegelaten, maar we proberen dat toch zoveel mogelijk te vermijden.  Het wordt een gelegenheidsprogramma dat u echt in de juiste stemming zal brengen.  En u krijgt ook wat info over het ontstaan en de geschiedenis van een aantal nummers.  Dat is dan mooi meegenomen.  Het mag ook educatief zijn …  Details verklappen zou de verrassingen teniet doen.  Trouwens de ‘groten‘ van de jazz kent u toch allemaal !

Jingle Bells and All That Jazz !!!


Dec 13, 2016 | Portraits in Blues 60: T-Bone Walker, deel 5: Cold, Cold Feeling

Presentatie: Guy Van Looy.

In 1969 nam producer Bob Thiele het eerste ‘Super Black Blues’ album op met T-Bone Walker, Otis Spann, Big Joe Turner, George ‘Harmonica’ Smith, Paul Humphrey, Ernie Watts, Arthur Wright en Ron Brown. Het grote verschil met gitarist Charlie Christian is dat T-Bone Walker zich tijdens zijn carrière meer aan bluesstructuren hield dan zijn goede jeugdvriend. De ABC-Paramount en Bluesway-albums die T-Bone opnamwerden vrij goed ontvangen. Zijn vrienden Lois en Harold Badsen hadden opgemerkt hoe ernstig ziek hij in die dagen was. Toch bleef T-Bone Walker één en al dynamiek tijdens zijn optredens. Voor B.B. King was hij de eerste gitarist die een zéér voorname sound had en zich onderscheidde van zoveel andere gitaristen. Voor hem was hij niet alleen een leraar maar ook een zeer goede vriend, net zoals voor bluesgitarist en zanger Lowell Fulson. Eind jaren zestig werd T-Bone Walker aan een nieuwe generatie van fans voorgesteld en werd hij onder andere in Boston geboekt voor The Jazz Workshop.  Het was voor T-Bone Walker verrassend toen B.B. King, net terug van zijn Europese toernee, een club in Manhattan binnenwandelde waar T-Bone Walker optrad en hem op het podium vervoegde. Het publiek werd door hun optreden laaiend enthousiast .Mét T-Bone Walker ervaar je vanavond opnieuw die indringende en bluesy sfeer bij de Antwerpse Jazz Club!


Dec 6, 2016 | Jazz for Swingers

Presentatie: Georges Goossens

Deze avond is volledig opgebouwd met beeldmateriaal, zorgvuldig geselecteerd en daarna digitaal bewerkt om de kwaliteit en de klank ervan beter te maken. Het is slechts een kleine greep uit een immens aanbod. We bieden u gevarieerde jazzy ontspanning. Sammy Price, Rex Stewart, Cootie Williams, Rhoda Scott, Jacky Davis, Louis Jordan en nog vele anderen passeren op het witte doek. Een programma om relaxed bij te zitten, en om zeker niet te missen. Just be there on time !!!


Nov 29, 2016 | "Toots" - In Memoriam

Multimedia-voordracht in Den Bengel, Grote Markt, Antwerpen.  Aanvang: 20u.

Presentatie: Willy Van Achteren.

Jean Baptiste Frédéric Isidor (Toots) baron Thielemans (Brussel, 29 april 1922 – Braine L'Alleud, 22 augustus 2016) was een Belgisch jazzmuzikant en componist, die behalve als gitarist en mondharmonicaspeler ook bekendheid verwierf als virtuoos fluiter. Zijn bijnaam Toots is afgeleid van de muzikanten Toots Mondello en Toots Caramata. Thielemans werd geboren in de Brusselse volkswijk Marollen. Hij speelde al vanaf zijn derde jaar accordeon. Op zijn zeventiende ontdekte hij de mondharmonica en hij speelde daarnaast gitaar. Thielemans raakte tijdens de Duitse bezetting in de ban van de jazz. In 1951 maakte hij als gitarist deel uit van de begeleidingsband van de Belgische zanger Bobbejaan Schoepen. In 1952 emigreerde hij naar de Verenigde Staten, waar hij in de band van Charlie Parker en het kwintet van George Shearing speelde. Hij werkte vervolgens samen met onder anderen Benny Goodman, Peggy Lee, Ella Fitzgerald, Quincy Jones, Bill Evans, Jaco Pastorius, Elis Regina, Billy Joel en Paul Simon. Hij wordt algemeen erkend als een van de grootste jazzmuzikanten. In 1981 kreeg hij een beroerte, zijn linkerhand functioneerde veel slechter en daardoor speelde hij nog vaker mondharmonica. Na een concert met zijn Amerikaanse band in het Brusselse Paleis voor Schone Kunsten in 1986, waar hij Ne me quitte pas van Jacques Brel in zijn eigen, unieke stijl ten gehore bracht, werd hij in België voorgoed beschouwd als een groot en origineel muzikant. In 1996 werd Toots beschermheer of 'peter' van het festival Jazz Middelheim in Antwerpen, wat mede dankzij hem een internationale bekendheid verwierf.


Nov 22, 2016 | Memorabele Concerten: Count at the Coast

Multimedia-voordracht in Den Bengel, Grote Markt, Antwerpen.  Aanvang: 20u.

Presentatie: Ronny Schoenmaeckers.

Count on the Coast (1958) is, althans volgens ondergetekende, een van de beste ‘live’ opnames van het Count Basie Orchestra. Het betreft een dubbel cd, uitgebracht door het Zweedse label Phontastic. Het audio-materiaal is niet gebaseerd op één enkel concert, maar op een reeks van optredens van Basie’s Atomic Band in juni en juli 1958 in The Crescendo Club in West Hollywood (de ‘on the coast’ moet je dus ook niet letterlijk nemen). Het gaat over ronduit geweldige uitvoeringen van bekende Basie-nummers, zoals “Moten Swing”, “Swingin’ the Blues”, “Cute”, “Li’lDarling”, …. Daarenboven getuigen de opnames van de ‘camaraderie’ onder de muzikanten; op sommige nummers bv. is duidelijk te horen hoe ze mekaar tijdens de solo’s aansporen. Daarenboven krijgen wij een erg goede Joe Williams te horen, met onder meer zijn hit-nummer “Well, Allright, Okay, You Win”. Volgens sommige commentatoren zou dit alles het resultaat zijn van het feit dat de muzikanten van de opnames geen weet hadden. Om het even, voor ons jolijt een AJC-avond met ‘échte jazz’.


Nov 15, 2016 | Portraits in Blues, deel 59: Arbee Stidham

Multimedia-voordracht in Den Bengel, Grote markt, Antwerpen.  Aanvang: 20u.

Presentatie: Guy Van Looy

In de jaren dertig kende de Verenigde Staten de economische crisis. Nochthans bruiste het van de blues in een stad als Chicago. Gitarist en zanger Arbee Stidham werd in 1917 in Arkansas geboren. Als saxofonist begeleidde hij o.a. blueszangeres Bessie Smith. Zijn muzikaal talent werd snel opgemerkt door jazzmuzikanten als Fletcher en Horace Henderson. Arbee Stidham hield van jazz, maar koos voor de blues. Op aandringen van Big Bill Broonzy en Sonny Boy Williamson, kreeg hij kansen bij het platenmerk Bluebird. “My Heart Belongs To You“ werd zijn grootste hit. Arbee Stidham was een uitstekend songschrijver. Zijn zangstijl is origineel en zijn stemtimbre donker en somber. Zijn vibrato laat zijn bluesballads uitgroeien tot uitstekende vertolkingen. De sterke melodielijnen en zijn bluesstem, geven kracht aan zijn composities en plaatsen hem als een zéér aparte figuur binnen de rhythm en blues. Kenmerkend zijn de soms ruwe vocals en de midtempo bluesnummers, die door het pulserend ritme, aansporen tot dansen. Zijn platencarrière blijft zeer boeiend, vanwege de grote namen en de interessante, maar obscure sidemen, die hem begeleidden. Hij kende geen gemakkelijk leven als bluesmuzikant; maar zijn geschiedenis heeft ons geleerd dat de blues ook zijn droom was.


Nov 8, 2016 | Sir Charles Thompson herdacht

Multimedia-voordracht in Den Bengel, Grote Markt, Antwerpen.  Aanvang: 20u.

Presentatie: Piet Van de Craen.

Sir Charles Thompson is een pianist, organist en componist met een lange carrière in diverse landen en werelddelen. Hij werd geboren in Ohio en maakt deel uit van de Territory Bands ten tijde van de gloriedagen van Kansas City in de jaren dertig. Hij behoort tot het eerste orkest dat Lionel Hampton opricht in Californië in 1940. Twee jaar later is hij een deel van de activiteiten van de 52ste straat in New York. Hij leert Coleman Hawkins kennen die hij mateloos bewondert en gaat met hem op tournee.Nog later speelt hij met illinois Jacquet met wie hij samen de jazzhit Robbins' Nest componeert. Vanaf de jaren vijftig neemt zijn carrière een hoge vlucht via de Vanguard opnamen met Vic Dickenson, Buck Clayton en onder eigen naam ook aan het orgel. In de jaren 1970 is hij vaak in Europa en later verdeelt hij zijn tijd en activiteiten - Sir Charles is ook een fervente golfspeler- over Amerika, Europa en Japan. Aan het begin van de XXIste eeuw vestigt hij zich definitief in Japan waar hij afgelopen zomer overleed. Sir Charles is een intrigerende en spannende pianist die de invloeden van Basie en Tatum op een erg originele manier heeft verwerkt.


Nov 1, 2016 | Feestdag - Geen bijeenkomst.

Feestdag - Geen bijeenkomst.

Feestdag - Geen bijeenkomst.


Oct 25, 2016 | Ben Websters Small Group Recordings, deel 2

Multimedia-voordracht in Den Bengel, Grote Markt, Antwerpen.  Aanvang: 20u.

Presentatie: Marc Vanistendael.

In de jaren vijftig gaat Ben Webster veelvuldig op tournée met de organisatie van Norman Grantz en “Jazz at the Philharmonic”. Hieruit vloeien ook een groot aantal opnames voort. Heel wat van dit materiaal wordt door producer Granz uitgebracht op het Verve label. Deze avond is een aansluiting op de presentatie van 6 september jl. waarin Websters opnames in de VS tussen 1941 en 1953 besproken werden. Vooraleer hij in 1964 naar Europa trekt en Amerika definitief de rug toedraait, brengt hij, gekoppeld aan een aantal hoog gewaardeerde musici, schitterende muziek op de jazzmarkt. Een avond voor fans en fijnproevers!


Oct 18, 2016 | 'BIG T', Jack Teagarden, trombone / zang, 1928-1954

Multimedia-voordracht in Den Bengel, Grote markt, Antwerpen.  Aanvang: 20u.

Presentatie: Willy Van de Velde.

Jack Teagarden, mogelijk de grootste trombonist  van de jazzgeschiedenis, was in elk geval de dominante speler uit de jaren ‘30. Hij vestigde eind jaren ‘20 zijn reputatie bij Ben Pollack en Red Nichols, maar door gebrek aan ambitie en behoefte aan zekerheid sloeg hij de uitnodiging van een obscure klarinettist (= Benny Goodman), die een nieuwe band begon, af en verkoos een vijfjarig contract bij Paul Whiteman. Binnen enkele maanden was Benny Goodman hét troetelkind van het publiek geworden en had Teagarden het nakijken.

Stijl : Zijn softe sound klonk met een rollende vloeibaarheid en een gemak, dat niemand ooit uit een trombone had horen komen.

Zang : En bovendien was hij gezegend met een van de beste ‘blanke’ bluesstemmen aller tijden, waarbij hij moeiteloos klassiekers als ‘Basin Street Blues‘ zong met een melodisch-ontspannen lijzigheid.

Carrière : In 1939 vormde hij zijn eigen band en van 1940-1945 maakte hij enkele van zijn beste platen met kleine swingensembles. Hij toerde met Louis Armstrongs All Stars tussen 1947-1951 en speelde daarna nog met eigen ensembles.

(Tekst overgenomen uit : ‘De Geïllustreerde Jazz Encyclopedie’ van JAZZ & BLUES van Howard Mandel).

Enkele namen noemen ? Ben Pollack, Benny Goodman, Billie Holiday, Red Nichols, Fats Waller, Louis Armstrong, Eddy Condon, Joe Venuti, Jo Jones, Bud Freeman, Pee Wee Russell, Eddie Lang, Glenn Miller, Arvell Shaw, Cozy Cole en vele anderen.

Zoals steeds variatie troef dus !!! En dat allemaal op één avond !


Oct 11, 2016 | Portraits in Blues 58: T-BONE WALKER, deel 4

Multimedia-voordracht in Den Bengel, Grote Markt, Antwerpen.  Aanvang: 20u.

Presentatie: Guy Van Looy.

In 1966 musiceerde T-Bone Walker opnieuw in een jazzcontext met muzikanten uit de band van Duke Ellington. ‘The Greatest Jazzconcert In The World’ werd een driedelig album, waarvoor het initiatief genomen werd door Norman Granz. Door de Petrillo-ban in de Verenigde Staten kon T-Bone Walker zijn compositie ‘Stormy Monday Blues’ niet als eerste op plaat zetten. Door een ironische speling van het noodlot, moest hij zijn ganse leven rekening houden met verbeurde royalties van die compositie. Een ander bluesnummer droeg deze titel eerst, maar dan als ‘Call It Stormy Monday’. Het verschil in kopierechten werd toen zelden genoteerd en T-Bone zijn rechten verdwenen spoorloos in de tijd. Met het album ‘Stormy Monday’ wou producer Bob Thiele een nieuw publiek aantrekken omdat toen de rhythm en blues op de helling stond. Bij die moderne line-up van muzikanten speelde de uitstekende gitarist Mel Brown mee op het album. Voor producer Bob Thiele had T-Bone Walker de blues- en jazzwereld daarmee op zijn kop gezet. Gitarist Louie Shelton, drummer Paul Humphrey en bassist Arthur Wright hadden een ruige sound die ze hadden weggeplukt uit het harde stadsleven van L.A. en die een basis had in de roots van de Afro-Amerikaanse muziek. Die twee werelden waren voor T-Bone Walker een nieuwe muzikale uitdaging. Laat u opnieuw verwennen door een groot gitarist!!


Oct 4, 2016 | The Panassié Sessions

Multimedia-voordracht in Den Bengel, Grote Markt, Anwerpen.  Aanvang: 20u.

Presentatie: Ronny Schoenmaeckers.

Eind 1938 reisde Hugues Panassié naar de Verenigde Staten. Hij had als doel om enkele jazz-opnames te maken in de typische New Orleans traditie. Voor de organisatie ervan zou hij worden geholpen door zijn goede vriend de klarinettist Milton ‘Mezz’ Mezzrow. Wegens de centrale rol van de trompet in de New Orleans traditie wou Panassié ook een goede trompettist. Wegens contractuele redenen was het onmogelijk om een beroep te doen op Louis Armstrong. Zijn tweede keuze was Tommy Ladnier. Ladnier verbleef naar alle waarschijnlijkheid wel in New York maar bleek initieel onvindbaar. Uiteindelijk vond de eerste opnamesessie plaats op 21 november 1938. Er zouden nog drie sessies volgen: op 28 november, op 19 december en een laatste op 13 januari 1939. Wat vanavond wordt voorgesteld  zijn dus ‘historische’ opnames. Misschien niet zozeer wegens de kwaliteit van de muziek (hoewel, naast Ladnier, zeker de legendarische Sidney Bechet op vele opnames gewoonweg uitstekend is!), maar ook en vooral omdat de gemaakte opnames duidelijk maakten dat de New Orleans traditie, in tegenstelling tot de beweringen van vele critici, verre van ‘vergeten’ was.


Sep 27, 2016 | Cootie Williams 105

Multimediavoordracht in Den Bengel, Grote Markt, Antwerpen. Aanvang 20u.

Presentatie: Piet Van de Craen.

Cootie Williams (1911-1985) is dè trompettist van het Duke Ellingtonorkest tussen 1929 en 1940. Tussen 1940 en 1962 speelde hij o.a. bij Benny Goodman en leidde hij eigen orkesten maar vanaf 1962 tot aan Ellingtons dood is hij opnieuw bij Duke. Williams' stijl is geïnspireerd door Louis Armstrong van wie hij de brede toon en de de frasé heeft. Zijn tweede inspiratiebron is 'Bubber' Miley, die hij opvolgde bij Ellington in 1929. Als bandleader houdt hij van eenvoud, de blues en uiteraard swing. Hij gaf ook kansen aan jongeren binnen zijn orkest, zoals tenorsaxofonist Eddie 'Lockjaw' Davis en altsax en zanger Eddie Vinson. Het wordt een overzicht en een hernieuwde kennismaking met een van de grootsten!


Sep 20, 2016 | The Benny Goodman Story

Multimediavoordracht in Den Bengel, Grote Markt, Antwerpen. Aanvang 20u.

Presentatie: Willy Van Achteren.

Al op vroege leeftijd begon Benny Goodman klarinet te spelen. Op zijn 12de stond hij op het toneel met een band en imiteerde een destijds beroemde bandleider en klarinettist. Zijn eerste opnames maakte hij in 1926. Goodman verhuisde van Chicago naar New York en werd een bijzonder succesvol freelancer. In 1934 stelde hij zijn eigen orkest samen. Na zijn fabelachtige optreden op 21 augustus 1935 in de Palomar Ballroom in Los Angeles kreeg hij ook nationale bekendheid. Zijn radio-optredens zorgden voor een schare fans in Californië, waar hij met open armen ontvangen werd. Daardoor trok hij de aandacht van de nationale media en werd op slag beroemd. Goodman is ook verantwoordelijk voor een grote stap voorwaarts in de rassenintegratie in Amerika. In het begin van de jaren 30 konden zwarte en blanke muzikanten niet samen spelen in veel clubs, Benny Goodman ging hier tegenin en speelde vanaf 1936 samen met o.a. Teddy Wilson en Lionel Hampton. Op 16 januari 1938 speelde Goodman het beroemde concert in Carnegie Hall in New York. Hij was de eerst jazzartiest die er, ondanks veel tegenstand, optrad. Het concert werd een enorm succes. In het midden van de jaren 40 verloren de big bands veel van hun populariteit, doch Goodman bleef maar liefst 50 jaar op tournee gaan en dat met verschillende orkesten en/of bezettingen, van Rusland tot in het verre Oosten en dat altijd met veel succes. Een niet te missen avond voor de echte jazzliefhebbers met veel klank en beeld.


Sep 13, 2016 | Portraits in Blues 57: Het Spivey platenlabel

Multimediavoordracht in Den Bengel, Grote Markt 5, Antwerpen. Aanvang 20u.

Presentatie: Guy Van Looy.

In 1928 had blueszangeres “Queen“ Victoria Spivey reeds 38 bluessongs opgenomen waaronder het bekende “T.B.Blues“ (Tuberculosis Blues). Victoria Spivey werd sterk beïnvloed door klassieke blueszangeressen als Ida Cox, Ma Rainey, Bessie Smith en Mamie Smith. Haar grote aanklacht tegen maatschappelijke problemen zoals drugs, het strafsysteem in de Verenigde Staten en lesbianisme, waren in haar bluessongs sterk aanwezig. In 1929 trad ze op in King Vidor’s musical “Hallelujah“ en maakte nadien naam in de vaudeville- en theaterwereld. Een jaar later vestigde ze zich in de bluesstad Chicago waar ze voor de platenmerken Vocalion en Decca kon opnemen. Haar drijvende kracht en haar grote passie voor perfectie, lieten haar toe haar carrière meer uit te bouwen. In 1961 zou ze, samen met Leonard Kunstadt, haar eigen Spivey-platenlabel in Brooklyn oprichten. De vriendschappen die met veel bluesartiesten ontstonden, o.a. met Willie Dixon, Muddy Waters, James P.W. Madison, Memphis Slim, om er maar enkelen te noemen, zouden haar leven lang duren. Haar platenlabel zou het muzikaal testament worden van zo veel bluesartiesten die hun eerste opnamen maakten op haar zo beroemd geworden Spivey-label. Toen ze op 3 oktober 1976 in New York overleed, had ze met haar platenlabel Spivey-Records, bluesgeschiedenis geschreven.


Sep 6, 2016 | Ben Websters Small Group Recordings (deel 1)

Multimediavoordracht in Den Bengel, Grote Markt, Antwerpen. Aanvang 20u.

Presentatie: Marc Vanistendael.

Ben Webster wordt in de jazzgeschiedenis beschouwd als één van de grote swingende tenorsaxen, samen met Lester Young en Coleman Hawkins. Een gebalde, stevige sax in up tempo nummers maar in langzame nummers en trage bluespartijen maakt hij gebruik van een unieke, warme, intense toon die hem terecht de stempel “koning van de tenors” bezorgt. Hij speelt in beroemde orkesten zoals deze van Fletcher Henderson, Cab Calloway en Duke Ellington. Vanaf begin vijftiger jaren wordt hij door Norman Granz uitgespeeld als solist en leider voor het platenmerk Verve. Dit resulteert in een reeks memorabele opnames en albums die ondertussen tot klassiekers zijn uitgegroeid. Zijn begeleiders of side kicks zijn steevast bekende namen:Oscar Peterson, Benny Carter, Coleman Hawkins, Johnny Hodges, Harry Edison … In de herfst van 1964 maakt Webster de oversteek naar Europa. Ook daar maakt hij veelvuldige opnames. Ben Webster laat een geweldige muzikale erfenis na. Deze avond brengt een uitgebreid overzicht, mét beeld, van een merkwaardig artiest.


Aug 30, 2016 | De muziek van Louis Jordan

Multimediavoordracht in Den Bengel, Grote Markt, Antwerpen. Aanvang 20u.

Presentatie: Piet Van de Craen.

Altsaxofonist en multi-instrumentist Louis Jordan is een veelzijdige muzikant en een van de meest succesvolle jazzpersoonlijkheden uit de geschiedenis. Bekend als 'King of the Juke Box' scoorde hij tussen 1942 en 1950 de ene hit na de andere. Hierdoor worden andere aspecten van Jordan vergeten, namelijk zijn zang- en instrumentaal talent. De invloed van Jordan strekt zich uit tot de hedendaagse hip hop via de 'rhythm en blues' en de 'rock 'n' roll'. Dit programma gaat in op al deze aspecten en brengt ook hommages aan Louis Jordan, met name die van Clarence 'Gatemouth' Brown en B.B. King. Let the Good Times Roll.


Aug 25, 2016 | HONEYDRIPPER

Filmvertoning in CINEMA ZUID, Waalse Kaai 47, Antwerpen.

Aanvang 20u.

HONEYDRIPPER (John Sayles) – US 2008 – 123’ – zonder titels.

Danny Glover, Lisa Gay Hamilton, Charles S. Dutton, Vondie Curtis-Hall, Mary Steenburgen, Gary Clark Jr., Stacy Keach.

De dingen zijn verre van harmonieus in het kleine gesegregeerde stadje Harmony in Alabama begin jaren 50 als ‘Pine Top’ Purvis zijn noodlijdende nachtclub van het faillissement probeert te redden.  Wanneer topgitarist Guitar Sam, speciaal ingehuurd om publiek te trekken, niet opdaagt, heeft ‘Pine Top’ geen andere optie dan in zee te gaan met een jonge, onbekende gitarist …  Fabel over de blues en de opkomst an de rock & roll met een cast vol muzikanten o.w. Dr. Mable John, Keb Mo, Gary Clark Jr. en Howlin’ Wolfs saxofonist Eddie Shaw.


Aug 23, 2016 | Portraits in Blues 56: T-BONE WALKER deel 3: Feelin' The Blues

Multimediavoordracht in Den Bengel, Grote Markt, Antwerpen. Aanvang 20u.

Presentatie: Guy Van Looy.

Toen de bookings van T-Bone Walker bij de Idlewild Revue in Detroit beeïndigd waren, reisde hij terug naar de Westkust. Het waren de jaren van de opkomst van de rock’n’roll en de tv-shows van Dick Clark. De eerste periode van zijn leven in Dallas was voor T-Bone Walker zéér belangrijk geweest. Hij dacht toen alle antwoorden te kennen op de vragen over het leven. Zelfs de raciale strijd die toen in de Verenigde Staten woedde kon hem op dat moment niet verontrusten. Hij concentreerde zich op zijn optredens en plaatopnamen. Zijn gedachten aan Los Angeles gaven hem een gelukzalig gevoel toen hij op het vliegveld landde. Misschien waren het zijn eerste muzikale successen geweest, waarvan hij het meeste hield. Zijn herinneringen aan ‘Little Harlem’, zijn naam in neonletters boven de Trocadero Club op Central Avenue en zijn optredens in de Rhumboogie Club in Chicago, lagen nu achter hem. In 1962 kreeg hij een kans om in The Rhythm & Blues Tour U.S.A in te stappen, een show waar ook Memphis Slim, Shakey Jake, Willie Dixon, Jump Jackson, John Lee Hooker en Sonny Terry en Brownie McGhee deel van uitmaakten. In 1965 vergezelde zijn vrouw Vida Lee hem naar Engeland voor onder andere een toernee met Britse bluesmuzikanten, waaronder John Mayall. Hij hoopte om nadien terug te keren naar Los Angeles, maar belandde uiteindelijk in Frankrijk voor vier concerten en plaatopnamen. T-Bone Walker zijn frazering en buitengewone sound, de manier waarop hij zijn improvisaties met subtiele contrasten, gevoel voor ritme en humor opbouwt, resulteren voortdurend in een héérlijke swing. Vanavond en ook de volgende afleveringen zijn we daar getuige van. T-Bone Walker zijn songs blijven ontroeren en charmeren. Hij nuanceert, swingt en leidt ons muzikaal binnen in de wereld van de blues. Een avond om niet te missen !!


Aug 18, 2016 | MANNEKEN SWING + DJANGO REINHARDT

Filmvertoning in CINEMA ZUID, Waalse Kaai 47, Antwerpen.

Aanvang 20u.

MANNEKEN SWING (Julien Bechara) - BE 2015 – 52’ – Nederlandse titels.

Portret van de vergeten jazzpianist en orkestleider Stan Brenders (1904-1969), een van de sleutelfiguren van de Belgische jazz in het interbellum.

De film volgt hoe de klassiek geschoolde Brusselaar in de jaren 20 door het jazzvirus gebeten wordt, in de jaren 30 als leider van het NIR-jazzorkest over heel Europa succes kent, maar door zijn activiteiten tijdens de bezetting in ongenade valt en uiteindelijk als uitbater van een bar in de vergetelheid geraakt.

+

SWING GUITAR: THE GENIUS OF DJANGO REINHARDT - US 2006 – 45’ – zonder titels.

Documentaire over Django Reinhardt (1910-1953), zonder twijfel de belangrijkste jazzgitarist ooit. 


Aug 11, 2016 | Een avond rond ERROLL GARNER

Filmvertoning in CINEMA ZUID, Waalse Kaai 47, Antwerpen.

Aanvang 20u.

ERROLL GARNER: NO ONE CAN HEAR YOU READ (Atticus Brady) - US 2012 – 53’ – zonder titels.

Dé docu over jazzpianist en -componist Erroll Garner (1921-1977): zijn jeugdjaren in Pittsburgh; zijn stijgende populariteit toen hij speelde op 52nd Street, New Yorks jazzepicentrum; het ontstaan van zijn beroemdste album Concert by the Sea (1955) en zijn beroemdste compositie, Misty; zijn virtuoze pianostijl en zijn dynamische persoonlijkheid on en off stage.

+

ERROLL GARNER TRIO - BE 1963 - 34’22”.

Concert van Garner, begeleid door bassist Eddie Calhoun en drummer Kelly Martin. Opgenomen op 3 december 1963 in Brussel voor het VRT-programma Jazzprisma, ingeleid door Jan Geysen.


Aug 9, 2016 | Jazz met een vakantiegevoel

Multimediavoordracht in Den Bengel, Grote Markt, Antwerpen. Aanvang 20u.

Presentatie: Marc Vanistendael.

Afgelopen jaren werd geopteerd, aan begin van de 2de semester in de Antwerpse Jazz Club, voor een “zachte” aanloop, waarbij telkens een niet thema gebonden programma werd gepresenteerd: een verzameling van bekende en minder bekende nummers van een aantal willekeurig uitgekozen musici waarbij het voornaamste doel is de luisteraar een gezellige, onderhoudende avond te bezorgen. Op 9 augustus as. zal het niet anders zijn. We zorgen ervoor dat jazz, blues, gospel…. de aandacht krijgen die ze verdienen. Kom ontspannen luisteren naar oa. Fats Waller, Teddy Wilson, Lester Young, Sister Rosetta Tharpe, Howlin’ Wolf en vele anderen. De Antwerpse Jazz Club verwacht jullie !!!


Aug 4, 2016 | BESSIE

Filmvertoning in CINEMA ZUID, Waalse Kaai 47, Antwerpen.

Aanvang 20u.

BESSIE (Dee Rees) - US 2015 – 107’ – zonder titels.

Queen Latifah, Michael Kenneth Williams, Khandi Alexander, Mike Epps, Tika Sumpter.

De Oscargenomineerde Queen Latifah vertolkt de titelrol in deze seksueel geladen, intense kijk op het leven van bluesicoon Bessie Smith (1894-1937). Smith, die een lange weg aflegde en een taai gevecht leverde tegen autoriteiten, het blank establishment en haar eigen demonen, schopte het in de jaren 20 van onbekende vaudevilleperformer tot Queen of the Blues en een van de invloedrijkste performers uit Amerika’s muziekgeschiedenis – een inspiratie voor o.a. Billie Holiday en Nina Simone.


Jun 14, 2016 | Portraits in Blues 55: Harmonicaspeler GEORGE 'HARMONICA' SMITH

Presentatie: Guy Van Looy.

Mondharmonicaspeler George ‘Harmonica’ Smith werd in 1924 in Helena (Arkansas) geboren en groeide op in Cairo. Als teenager zwierf hij rond in het Zuiden van de Verenigde Staten. Nadien verhuisde hij naar Jackson. Daar zong hij bij de gospelgroep ‘The Jackson Jubilee Singers’, een ervaring die zijn zangstijl beslist heeft beïnvloed. Met de Sol Hicks Band speelde George Smith voor het eerst beroepsmatig samen. In 1949 reisde hij naar de Windy City en kwam in contact met de opbloeiende muziekscène van de moderne Chicagoblues. De zeer jonge bluesgitarist Otis Rush vroeg hem om in zijn band te spelen. Met Muddy Waters trad hij vanaf dan regelmatig op in The Zanzibar en Ader’s Lounge in Chicago. In 1954 maakte bluespianist Otis Spann de opname ‘It Must Have Been The Devil’, met o.a. George Smith als begeleider. Een jonge B.B. King was toen de gitarist. In 1955 vestigde hij zich definitief in Los Angeles. De erg rusteloze George Smith werd na een concert in Kansas City een platencontract aangeboden door Joe Bihari. Deze plaatopnamen werden een blauwdruk van het samensmelten van moderne Chicagoblues met die van de Westkust. George Smith evoceert met zijn krachtig en inventief mondharmonicaspel, met daarbij het opsplitsen van octaven, een diep indringende stijl die tot het beste behoort van wat ooit op plaat werd gezet. Little Walter heeft een grote invloed op zijn techniek gehad. George Smith zijn lyriek, zijn vibrato’s en pulserend ritme, samen met zijn blue notes, onderscheiden hem van zijn grote voorgangers. In 1968 vroeg hij de Muddy Waters Band om hem te begeleiden op het album ‘Blues With A Feeling - A Tribute To Little Walter’, een eerbetoon aan zijn mentor. Wie zich muzikaal wil laten verwennen met die héérlijke sound van George ‘Harmonica’ Smith, mag deze avond zeker niet missen!!


Jun 7, 2016 | BESSIE, de film

Presentatie: Piet Van de Craen.

Bessie Smith blijft de jazzwereld boeien. In 2015 verscheen een prachtfilm met Queen Latifah in de rol van Bessie Smith. Niet alleen de vertolkingen en de muziek maar ook de aandacht voor de kostuums en andere details zijn schitterend. In hoeverre de fim overeenkomt met haar echte leven is wel de vraag. De terugblik op Bessie bestrijkt ook de hele jazzgeschiedenis van Sippie Wallace tot Cécile McLorin Salvant met zijsprongen naar Fats Waller, Louis Armtrong, Joe Smith en Kid Ory. Wie de geschiedenis niet kent, kan moeilijk begrijpen wat er vandaag gebeurt, pleegt Wynton Marsalis te zeggen. Gelijk heeft hij.


May 31, 2016 | Portraits in Blues 54: T-Bone Walker, deel 2: Life is too short

Presentatie: Guy Van Looy.

Marili Morden had in de jaren veertig T-Bone Walker uit het Chitlin Circuit gehaald om hem in The Trocadero te laten optreden, een club die op de strip in Hollywood gelegen was. Voor T-Bone betekende dat een muzikale doorbraak naar een ruimer publiek. Veel fans hadden hem blijven volgen van ‘The Plantation’ naar de ‘Alabam Club’. Kleinere clubs zoals ‘Little Harlem’, ‘The Crown Propeller’ of ‘The Rhumboogie’ lagen nu ver achter hem. Het publiek droeg hem nog steeds op handen. T-Bone Walker voelde zich comfortabel in de studio in het gezelschap van zeer goede muzikanten zoals pianist Zell Kindred of tenorist Hubert Maxwell ‘Bumps’ Myers. Bluesgitarist Lowell Fulson vond T-Bone geniaal; een échte entertainer! Baritonsaxofonist Big Jim Wynn sprak vol lof over hem. Deze stond, met zijn zevenkoppige band regelmatig aan de zijde van een jonge T-Bone Walker die muzikaal alles uit eender welke band kon halen. Hij begeleidde hem bij nagenoeg al zijn Black & White/Comet-opnamen van de jaren veertig. Tijdens een memorabele nacht in Chicago speelde T-Bone Walker samen met Lester Young in de kelder van het Ritz hotel, tot wanneer het terug daglicht werd. In 1956 was hij een ster bij de fameuze Idlewild Revue, die gelocaliseerd was ten Noorden van Detroit. T-Bone Walker reisde toen veel rond, waardoor zijn gezondheid sterk werd aangetast. De jaren zestig brachten hem in de opnamestudio’s voor onder andere Bluesway- en het Bluestime platenlabel van producerBob Thiele. In Europa verwelkomde het publiek hem met open armen, net zoals zijn vrienden Memphis Slim en tenorist Hal Singer voor hem. Deze tweede avond over T-Bone Walker zijn leven en muzikaal legaat, mag u beslist niet missen!!


May 24, 2016 | Small Group Swing Sessions

Presentatie: Marc Vanistendael.

Deze avond gaat over jamsessies, samenspel tussen muzikanten, momentopnamen, creaties met de juiste noot op de juiste plaats op het juiste moment waarbij diverse termen zoals dixieland, mainstream, bebop, fusion, experimentele muziek … helemaal niks meer betekenen. Een ontdekkingstocht met gedreven en geïnspireerde jazzmusici in klein bezetting: Ruby Braff, Buck Clayton, Sir Charles Thompson, Illinois Jacquet, Ben Webster, Harry ‘Sweets’ Edison ……. Een luisteravond zonder meer. Swingende jazzmuziek die verder geen krans behoeft. Gewoon genieten!

 


May 17, 2016 | Rond Charlie Byrd en andere gitaristen (op verzoek)

Presentatie: Marc Vanistendael.

Charlie Byrd, Amerikaans gitarist en ietwat een buitenbeentje in de jazzwereld. Nog tijdens zijn legerdienst in Europa komt hij heel vluchtig in contact met Django Reinhardt. In de loop der jaren neemt zijn belangstelling voor het klassieke gitaarspel toe en hij volgt zelfs les bij de Spaanse gitarist Andrés Segovia om zich te vervolmaken in deze vorm van gitaar spelen. Zijn optredens worden vanaf dan, naast jazz, doorspekt met klassieke muziek. In de jaren 60 introduceert hij zelfs de samba en bossa nova bij het Noord Amerikaanse publiek. U ziet beelden van optredens van de “Three Great Guitars”, een trio met Byrd en de gitaristen Barney Kessel en Herb Ellis, allebei voormalig lid bij pianist Oscar Peterson. En natuurlijk gaan we terug naar de roots van de elektrische gitaar met Charlie Christian en de manouche stijl van Django. Een avond voor liefhebbers van gitaar diversiteit.


May 10, 2016 | Drummer Oliver Jackson, deel 2: A Drummer for all Seasons

Presentatie: Ronny Schoenmaeckers.

Deze uitspraak is uiteraard ontleend aan de titel van de film over de 15e-eeuwse Engelse filosoof Sir Thomas More en de eigenzinnige manier waarop deze zich verzette tegen zijn meester, King Henry VIII. Een vrije interpretatie hiervan is dat het gaat over een man (een drummer) wiens aanpak (stijl) steeds passend en doeltreffend is geweest, onafgezien de muzikale context. Bij uitbreiding betekent dit dat Oliver Jackson met zijn aanwezigheid systematisch heeft bijgedragen tot het succes van een uitvoering, of het nu ging over een trio-opname, de ondersteuning van een zanger(es) of over deze van een meerkoppige band. Zijn medemuzikanten apprecieerden zijn aanpak, met als resultaat dat hij is terug te vinden op talrijke opnames van zowat alle grote namen uit de jazzwereld. In het eerste deel, dat een overzicht gaf van zijn carrière, hebben wij hem gehoord als lid van de All Stars van de grote Buck Clayton (die hem naar Europa bracht); en als begeleider van Earl Hines en Budd Johnson,alsook tijdens een concert-opname met Coleman Hawkins en Roy Eldridge (in één van zijn allereerste internationale optredens); wij hebben hem ook gehoord met Ray Bryant en Charlie Shavers, … In dit tweede deel zijn er opnieuw opnames met de grote Earl Hines, maar deze keer in het gezelschap van Buck Clayton (in waarschijnlijk één van de beste jazz opnames ooit!); wij leren hem kennen in het gezelschap van de pianisten Hank Jones, Cliff Smalls en Teddy Wilson; en ten slotte krijgen wij hem te horen in een opname van onze eigenste Toots Thielemans (!), alsook nog in opnames van Harry ‘Sweets’ Edison, Helen Humes en van… Illinois Jacquet. Als klap op de vuurpijl is er dan nog beeldmateriaal - een video-opname van de Buck Clayton All Stars in 1961 in Brussel.


May 3, 2016 | Trompettist Eugene 'Snooky' Young

Presentatie: Piet Van de Craen.

Trompettist Eugene 'Snooky' Young kende een formidabele carrière. Als twintigjarige zat hij al bij de beroemde band van Jimmie Lunceford en niet veel later bij die van Count Basie. Daarna leidde hij kleine groepen maar van 1957 tot 1962 is hij opnieuw bij Basie. Daarna is hij bijna 30 jaar lang actief bij de Tonight Show Band, eerst in New York en daarna in Los Angeles. Tegelijkertijd bouwt hij aan een enorme carrière als sessiemuzikant want Snooky is een veelgevraagde eerste trompettist, speelt uitstekend de blues en kan briljant soleren. Hij is stichtend lid van de Thad Jones-Mel Lewis Big Band en hij is te horen bij Jimmie and Jeannie Cheatham, Frank Wess en zijn orkest en de Clayton-Hamilton Big Band. Snooky Young is een veelzijdige, bij het grote publiek ondergewaardeerde, hevig swingende jazztrompettist. 'He scares us' zei Count Basie over hem en grotere complimenten dan dat gaf de Count niet..


Apr 26, 2016 | Portraits in Blues, deel 53: Johnny Otis

Presentatie: Guy Van Looy.

De muziek van Johnny Otis draagt heel wat emoties in zich en is een staalkaart uit een periode waar er zowel culturele, politieke én muzikale veranderingen plaatsvonden in de Verenigde Staten. Hij begon zijn carrière als drummer. Zijn vriendschap met o.a. tenorist Preston Love en orkestleider Bardu Ali, brachten hem in contact met grote namen uit de jazz en de rhythm en blues. Zijn samenwerking met muzikanten als blues shouter Jimmy Rushing, Illinois Jacquet, Wynonie Harris en tenorist Ben Webster, deden zijn muzikale reputatie groeien. Hij had oor voor vocalisten en als talent scout waren Little Esther en Mel Walker ontdekkingen van Johnny Otis. Na de terugval voor de belangstelling van bigbands stapte Johnny Otis in 1948 over naar kleinere rhythm en bluescombo’s die voor hem en zijn muzikanten nieuwe muzikale deuren openden…

 


Apr 19, 2016 | Drummer Oliver Jackson

Presentatie: Ronny "Schoen" Schoenmaeckers.

Oliver JACKSON (28 april 1933 – 29 mei 1994) - Jazz Drummer Noted For An Elegant Style.

Zo begon het overlijdensbericht dat verscheen in de New York Times van 3 juni 1994. Dit was het beeld dat de journalist gebruikte om te wijzen op de geraffineerde, steeds inventieve, en immer swingende drumstijl van Oliver Jackson. Jackson maakte hierbij veelvuldig gebruik van ‘drum brushes’. Dit moet ons niet verwonderen want hij was een discipel van de grote Jo Jones (1911-1985), de legendarische drummer uit het orkest van Count Basie. De omschrijving ‘elegant’ past ook bij zijn spreekwoordelijke vriendelijkheid en vrijgevigheid, zoals wordt onderlijnd door de producer George Wein in de linernotes bij de CD met de opname van wat een van zijn laatste concerten moet zijn geweest (de opname dateert uit 1993). Vanavond een kort overzicht van de carrière van de geweldige drummer die Oliver Jackson was, beginnende met een concertopname als lid van de Buck Clayton All-Stars, met een opname met Coleman Hawkins en Roy Eldridge op het Newport Jazz Festival, of ook nog met Charlie Shavers samen met Ray Bryant, en niet te vergeten opnames die tot ‘het beste van het beste’ horen met niemand minder dan Earl Hines; het programma eindigt met opnames gemaakt onder eigen naam, met onder meer de uitstekende pianist Cliff Smalls en de erg verdienstelijke bassist Leonard Gaskin.


Apr 12, 2016 | Manneken Swing

Presentatie: Willy Van de Velde.

Deze avond sluit perfect aan bij de geslaagde avond over de ‘Gouden Periode van de Belgische Jazz ‘. ‘Manneken Swing’ is hier de Brusselse legendarische jazzpianist en orkestleider Stan Brenders (1904-1969). Na een fantastische carrière, die weliswaar in mineur eindigde, kocht Stan Brenders een voormalig ‘maison de rendez-vous’ en maakte er een jazzclub van: de ‘Archiduc’. Hij was eigenlijk wel verplicht, maar laten we niet vooruitlopen op de feiten…

Wie kent er nu nog Stan Brenders ? Gelukkig waren er auteur David Deroy en regisseur Julien Bechara om een gelijknamige film uit te brengen, die in zwart-wit en in kleuren het levensverhaal van Stan vertelt – met historische filmfragmenten uit archieven van familie en instellingen. Zijn studiejaren, zijn kennismaking met de jazz, zijn eerste stappen bij Chas Remue & His New Stompers, zijn start bij het orkest van de Radio-Omroep (NIR) als pianist zijn maar een inleiding tot zijn muzikale hoogtepunten. Want Stan wil een eigen band, en dat lukt, maar het is oorlog en Stan komt tegen wil en dank in de paradox van de bezetting terecht … Is hij een heilige of een collaborateur ? Daarover en nog veel meer verneemt u tijdens deze avond, met een exclusieve avant-premère van de film MANNEKEN SWING. We laten ook zijn collega’s van ‘de grote drie’ horen : Fud Candrix, Jean Omer en anderen en als de tijd het toelaat een vergelijking met een paar grote Amerikaanse bands.


Apr 5, 2016 | Wynton Marsalis, deel 2

Presentatie: Piet Van de Craen.

Wynton Marsalis is de muzikale directeur van het Lincoln Centre Jazz Orchestra (LCJO). In deze functie leidt hij al 25 jaar een big band waarvoor hijzelf de meeste arrangementen schrijft. Marsalis is ook de ontdekker van jonge jazzmuzikanten van hoog niveau, zoals de saxofonist Todd Williams, de trombonisten Wycliffe Gordon en Chris Crenshaw, de trompettist Marcus Printup en de drummer Ali Jackson, neef van. Maar ook de pianisten Eric Reed en Aaron Diehl en de bassist Carlos Henriquez hebben veel aan Marsalis te danken. Zijn grote voorbeeld is Duke Ellington en net als hij schrijft Marsalis zowel gewone jazzmuziek, als ballet- en filmmuziek, suites en religieus geïnspireerde stukken. Dit programma serveert de hoogtepunten van 25 jaar LCJO en gaat ook de bijdragen van de bandleden na. In the spirit of swing, zoals het motto van het LCJO het aangeeft.


Mar 29, 2016 | Erroll Garner met filmmateriaal (op verzoek)

Presentatie: Ronny "Schoen" Schoenmaeckers.

Dit is de derde (en laatste) platenavond gewijd aan Erroll Garner (1921-1977). Deze derde editie is een verzoekprogramma. Tijdens geen van de vorige platenavonden is beeldmateriaal gebruikt. Voor vele AJC-getrouwen is dit een gemis. Des te meer omdat er van Erroll Garner aardig wat beeldmateriaal beschikbaar is, niet alleen op YouTube maar ook op DVD, zodat wij ook beschikken over beeldmateriaal van een zekere kwaliteit. Vanavond putten we uit vnl. twee DVDs. Een eerste is van het gekende label JazzIcons. Hierop staan uitsluitend live opnames. Deze dateren uit 1963 en 1964 van optredens in respectievelijk België en Zweden. De tweede DVD is een BBC-uitgave met als titel “Erroll Garner - In Performance”. Ook in dit geval gaat het over optredens uit 1964 en betreft het live vertolkingen, deze maal in Londen; vandaar de keuze voor de titel van vanavond:  “Erroll GARNER – Live!”. Het wordt dus een AJC-avond met erg veel beeldmateriaal. Daarnaast omvat het programma ook nog een selectie opnames uit Garners meest bekende plaat, het geweldige “Concert By The Sea”, de meest verkochte jazzplaat ooit.

Beste Erroll GARNER fans,

Dit is een waarschuwing dat het laatste programma gewijd aan Erroll GARNER, de AJC-avond van 29 maart 2016, heel waarschijnlijk zal uitlopen met 15-20 minuten.

De reden is extra beeldmateriaal. Het betreft een recente documentaire over Erroll GARNER waarvan de DVD pas onlangs beschikbaar is gekomen. De documentaire heeft een speelduur van 53 minuten en dat is te lang om deze integraal te tonen binnen het kader van een enkele AJC-avond. Maar het gaat over prima materiaal om deze GARNER-cyclus af te sluiten. De spreker vond het daarom passend om toch enkele fragmenten te tonen.


Mar 22, 2016 | Pianist George Shearing

Presentatie: Willy Van Achteren.

 

George Albert Shearing (Londen 13/08/1919 - New York City 14/02/2011) was een Brits-Amerikaans pianist. Shearing werd blind geboren en leerde op driejarige leeftijd piano spelen. Na beperkte opleiding en uitgebreid luisteren naar jazzopnames, begon hij in hotels, clubs en pubs in de omgeving van Londen te spelen, soms solo, nu en dan met dansorkesten. In 1940 trad hij op voor de BBC met bekende bands en speelde met de in Londen gevestigde groepen van Stéphane Grappelli. In 1946 vestigde Shearing zich in de Verenigde Staten en werd Amerikaans staatsburger. Hij leidde een kwintet (piano met jazzgitaar, contrabas,drums en vibrafoon), dat in de loop van de jaren Toots Thielemans (gitaar), Cal Tjader, Margie Hyams, Denzil Best, Israel Crosby, Joe Pass en Gary Burton bevatte. Shearing maakte een serie populaire opnamen zoals "September in the Rain" en zijn eigen compositie “Lullabye of Birdland” (1952). Zijn stijl, met inbegrip van het gezamenlijke spelen van de melodie door piano, jazzgitaar en vibrafoon, werd ook veel nagevolgd en ging deel uitmaken van het vocabulaire van de popmuziek. Shearings interesse in de klassieke muziek is te horen in zijn solo's, die vaak zijn geïnspireerd op Claude Debussy en Erik Satie. George Shearings muziek werd door Bob Boon (BRT icoon) omschreven als "Muzikaal zeer rijk, klaar en doorzichtig en door een groot publiek te smaken". Vanavond een overzicht van zijn carrière met veel filmmateriaal, zoals optredens met o.a. Vera Lynn en Joe Williams.

 


Mar 15, 2016 | Portraits in Blues, deel 52: T-Bone Walker "Blues for Marili"

Presentatie: Guy Van Looy.

Op 5 december 1929 nam de 19-jarige T-Bone Walker ‘Wichita Falls Blues’ op in een studio in Dallas. Hij werd begeleid door pianist Douglas Fernell. Het nummer roept een zelfde muzikale sfeer op als die van zijn groot voorbeeld, bluespianist en zanger Leroy Carr. Samen met Charlie Christian en Lonnie Johnson waren het zijn belangrijkste muzikale inspiratiebronnen. Als kind leidde hij Blind Lemon Jefferson rond in de straten rond Central Avenue en trad hij op met zijn dans acts in het Adelphi en Parker hotel, waar het publiek hem geld toewierp. Elm Street was geografisch de scheidingslijn tussen noord en zuid Dallas. De buildings werden er geleidelijk aan gesloopt. Het was ook de biotoop voor een jonge T-Bone Walker die daar toen optrad in de Tip Top Club. Als we zijn neef R.S. Rankin mogen geloven, was hij al een verwoed gokker in het Chicago van de jaren veertig. De Windy City was toen een thuisbasis voor gangsters en een goede locatie voor nachtclubs. In een drietal avonden belichten we T-Bone Walker zijn volledige muzikale carrière en zijn persoonlijk leven dat ontegensprekelijk verbonden blijft met muzikanten zoals pianist en orkestleider Marl Young, het Al Killian Quintet, Maxwell Davis, Dave Bartholomew en de tenoristen Maxwell ’Bumps’ Meyers, Eddie ‘Lockjaw’ Davis, JackMcVea, maar ook de pianisten Willard McDaniel(s) en Zell Kindred bijvoorbeeld. Texas bluesgitarist en zanger Pee Wee Crayton was een persoonlijke vriend van hem. T.Bone Walker hield van zijn muzikale vrijheid tijdens zijn carrière wat hem deed uitgroeien tot één van de belangrijkste en meest fundamentele inspiratiebronnen voor de moderne blues van de voorstad. Wie van de blues van T-Bone Walker houdt, maar hem ook als mens beter wil leren kennen, mag deze avond zeker niet missen !


Mar 8, 2016 | Wynton Marsalis: de afgelopen 15 jaar.

Presentatie: Piet Van de Craen.

De trompettist en orkestleider Wynton Marsalis onderging in de loop van zijn carriëre, die uiteraard nog volop bezig is, heel wat gedaanteverwiselingen. Zo evolueerde hij van een 'modernist', onwetend over New Orleansmuziek en de blues, naar een meer traditionele aanpak in lijn met de main stream van de jazzgeschiedenis. Dit programma laat zien hoe dit is gebeurd aan de hand van opnamen en composities van Marsalis tussen 2000 en 2015. Een programma met veel beeld en talrijke verrassende wendingen...


Mar 1, 2016 | Live: Louis Armstrong And The All Stars

Presentatie: Marc Vanistendael.

Na het succesverhaal van de Hot Five & Hot Seven, dat een vergaande invloed heeft gehad op toenmalige jazzmuziek, stond Louis Armstrong gedurende een aantal jaren aan het hoofd van een big band, waarmee hij heel wat bijval boekte. Maar het succes van de big bands in de veertiger jaren was tanend en ook Armstrongs band ontsnapte, op langere termijn, niet aan deze recessie. Kleinere jazzgroepen wonnen aan populariteit en in 1947 startte Satchmo uiteindelijk zelf met een kleine formatie, The All Stars, waarop hij terecht bijzonder trots was, want opnieuw werd een succesverhaal geschreven. Deze avond wordt besteed aan het ontdekken van de muziek van “Louis Armstrong and the All Stars” gedurende een reeks van live concerten opgenomen in het oude en het nieuwe continent. Be there on time!!!


Feb 23, 2016 | Portraits in Blues, deel 51: Blueszanger en gitarist Lowell Fulson

Presentatie: Guy Van Looy

Eén van de belangrijkste bluesexponenten van de Californische bluesscène is zanger-gitarist Lowell Fulson. De gospelmuziek en de invloed van Alger “Texas“ Alexander hebben de jonge Lowell Fulson sterk beïnvloed. In 1946 maakte hij met “Miss Katie Lee Blues“ zijn eerste opname. Nadien was het pianist Lloyd Glenn die mee voor Lowell Fulson’s succes zorgde. Na Swing Time, tekende hij een platencontract met Leonard Chess. De platendistributie, via Chess-Records, zorgde voor een ruimere bekendheid. Gerenomeerde tenoristen als Earl Brown, Walter “Choker“ Campbell en Eddie Chamblee zorgden mee voor die gepolijste of stevige Rhythm & Bluessound. Naar Lowell Fulson luisteren is de blues ervaren in al zijn facetten van een muzikant die we vandaag érg missen.


Feb 16, 2016 | Erroll Garner, That's My Kick

Presentatie: Ronny "Schoen" Schoenmaeckers

De AJC-voordracht van 19 januari was gefocust op Erroll Garner’s Savoy Master Takes uit 1949 (en enkele uit 1945). De AJC-avond toen was dus beperkt tot opnames gemaakt in het begin van zijn carrière. Vanavond wordt een ruimer overzicht van Garner’s carrière gegeven. De allereerste opname dateert uit 1944. Het betreft geen studio-opname, maar een privé-opname gerealiseerd in het appartement van Timme Rosenkranz. De nummers zullen in chronologische volgorde worden voorgesteld. Op die manier krijgen wij een idee van de evolutie in Garner’s aanpak. Want, ondanks het feit dat het speelse en inventieve karakter van zijn stijl van in den beginne aanwezig is - de Savoy Master Takes zijn hiervan een mooi voorbeeld - horen wij doorheen de jaren toch een steeds meer ‘zelfbewuste’ Garner, een Garner met een meer ‘doordacht’ en meer ‘afgewerkt’ pianospel. Eén van Garner’s beste opnames - wij zijn dan al midden de jaren ’60 - vinden wij op de LP That’s My Kick (waarop ook de uitstekende bassist Milt Hinton te horen is). Eén van die platen, je weet wel, om mee te nemen naar dat onbewoonde eiland.

 

We houden deze avond ook platenbeurs !


Feb 9, 2016 | Tenorsaxofonist Chu Berry op Mosaic

Presentatie: Marc Vanistendael

Leon is a genius (Coleman Hawkins).

Leon “Chu” Berry is met Coleman Hawkins en Lester Young één van de belangrijkste grote saxofonisten vóór WOII. Hij speelt in een aantal bands geleid door bekende musici zoals Cecil Scott, Benny Carter, Teddy Hill, Fletcher Henderson en Cab Calloway. Amper 31 komt hij om het leven in een auto ongeval. Zijn discografie is indrukwekkend, zijn carrière veel te kort. Tenorsaxofonist, ongetwijfeld geïnspireerd door Hawkins, slaagt hij erin op korte tijd zijn stempel te drukken op de toenmalige jazzwereld. Nochtans is zijn naam en faam in de vergetelheid geraakt bij het grote publiek. Een sfeerbeeld van een merkwaardig jazzmuzikant.

We houden deze avond ook een platenbeurs !


Feb 2, 2016 | Het Kansas City ritme doorgelicht

Presentatie: Piet Van de Craen

Het Kansas City ritme is naast het New Orleans ritme een van de belangrjkste uit de jazzmuziek. Het aantrekkelijke bouncing patroon is ook erg populair en heeft tot op vandaag vele adepten. Het ritme werd populair in de stad Kansas City in de jaren dertig van de vorige eeuw. Onder impuls van het zich wijzigende instrumentarium waarbij de banjo en de tuba werden vervangen door de gitaar en de contrabas evolueerden de ritmesecties in soepele swingmachines. Bassist Walter Page en drummer Jo Jones, beiden actief in het Basie orkest, maar ook bassist Gene Ramey en de drummers Baby Lovett, Jesse Price, A.G. Godley en Gus Johnson droegen het nieuw ritme uit via de orkesten van Count Basie, Jay McShann, Andy Kirk en Harlan Leonard. Later veroverde het ritme het oosten en de rest van de Verenigde Staten. In 1979 werden de helden van toen bij elkaar gebracht in de documentaire The Last of the Blue Devils en in 1995 werd Kansas City geëerd door een film van Robert Altman. Vandaag is de onmiskenbare vaandeldrager van de stijl te vinden in het orkest van Wynton Marsalis, namelijk de drummer Ali Jackson, de neef van Oliver Jackson. Kansas City, here we come...


Jan 26, 2016 | Portraits in Blues, deel 50: Rhythm & Blues from New York and Harlem 1945-1960

Presentatie: Guy Van Looy

New York heeft nooit een zo grote reputatie gekend als bluesstad vergeleken met steden als Chicago en Los Angeles. De periode tussen 1945 en 1960 was echter wél een hoogtepunt en is steeds nauw verwant geweest met de mainstream-jazzscène. Kleine onafhankelijke platenlabels zoals Apollo, Joe Davis, Cat en Savoy boden blues- en jazzmuzikanten kansen om opnamen te maken maar focusten zich vooral op een zwart platenkopend publiek. Artiesten als gitarist Roy Gaines, Brownie McGhee en pianist ‘Champion‘ Jack Dupree, kregen bij deze platenlabels hun eerste kansen. Het is ook interessant om minder gekende namen onder de loupe te nemen zoals Larry Dale, Dossie Terry en Jimmy Lewis bijvoorbeeld. Alle artiesten worden in hun sociale context gekaderd en maken van deze avond een auditief boeiend gebeuren.


Jan 24, 2016 | Nieuwjaarsreceptie

Onze jaarlijkse Nieuwjaarsreceptie in Den Bengel

Op zondag 24 januari vanaf 15 uur op de eerste verdieping van Den Bengel.

Muzikale omlijsting door de SWING DEALERS.


Jan 19, 2016 | Erroll Garner, the Complete Savoy Master Takes

Presentatie: Ronny 'Schoen' Schoenmaeckers

Het is geenszins de bedoeling om vanavond een carrière overzicht te geven van deze belangrijke jazzfiguur (dat wordt misschien het onderwerp van een volgende AJC-avond). Zoals de titel aangeeft, wordt vanavond gefocust op de “Savoy Master Takes”. Het overgrote deel van de “Savoy Master Takes” dateren uit 1949; enkele zijn gerealiseerd in 1945. Het gaat dus over opnames die dateren uit het begin van Garners carrière (de allereerste professionele opname zou dateren uit 1944). Desondanks horen wij hier al de typische Garnerstijl zoals wij hem ook zullen leren kennen in latere erg bekende opnames zoals “Concert by The Sea” (1955) of “That’s My Kick” (1967): een speelse pianostijl, erg inventief (en dus ook erg persoonlijk; Erroll Garner is misschien wel de piano player met de meest herkenbare stijl); daarnaast staat Erroll Garner bekend als de meest happy piano player.

In de meeste van de opnames van vanavond wordt Garner begeleid door John Simmons (b) en Alvin Stoller (dm). Om de oorspronkelijke aanpak van Garner te illustreren, worden in het programma vergelijkingen gemaakt met de ‘oorspronkelijke’ interpretaties.


Jan 12, 2016 | Eddie 'Cleanhead' Vinson

Presentatie: Marc Vanistendael

Eddie Vinson, blues shouter, altsaxofonist en entertainer. Een mix van blues, jazz, R&B. Eddie zingt met veel humor en invloeden van Charlie Parker en Louis Jordan in zijn spelstijl zijn duidelijk merkbaar.

Via de orkesten van Milt Larkin en Cootie Williams timmert hij aan zijn carrière en maakt hij de weg vrij naar een eigen band. Optredens in Europa bezorgen hem naam en faam.

Een swingende avond met grappige teksten en scheurende saxen. Just be there on time!


Jan 5, 2016 | The New Generation

Presentatie: Piet Van de Craen

Generaties volgen elkaar snel op ... na die van Wynton Marsalis,
Wycliffe Gordon en Eric Reed... dient er zich een nieuwe generatie aan
geboren in de jaren tachtig en later van de vorige eeuw. Twee
muzikanten steken er bovenuit. Zangeres Cecile McLorin Salvant en de
pianist Aaron Diehl. McLorin Salvant verenigt in zich de kwaliteiten
van de grootste jazz- en blueszangeressen: feeling, swing en emotie
Pianist Aaron Diehl heeft geluisterd naar Art Tatum en Fats Waller en
beschikt over een fabelachtige techniek. Ook is er aandacht voor de
recente ontwikkelingen in New Orleans, zoals iedereen weet, de
bakermat van de jazzmuziek en ogenschijnlijk onverwoestbaar na de
catastrofe van tien jaar geleden. Een muzikale avond die
toekomstverwijzend en hoopuitstralend mag worden genoemd.


Dec 29, 2015 | De AJC met eindejaarsvakantie

Vakantie

Vakantie


Dec 22, 2015 | De AJC met eindejaarsvakantie

Vakantie

Vakantie


Dec 15, 2015 | Onze selectie 2015

Presentatie: Marc Vanistendael en Ronny Schoenmaeckers

Dit is een vervangprogramma.  De makers, ‘Schoen’ en Marc, hebben geopteerd om een selectie te maken van verschillende presentaties in 2015.  Het uiteindelijk resultaat is een gevarieerd muziekaanbod van jazz, blues, gospel, zang, …  Een swingend geheel om het jaar 2015 in de Antwerpse Jazz Club in schoonheid af te ronden.


Dec 8, 2015 | The British Blues Connection, deel 2

Presentatie: Guy Van Looy

In 1967 waren de Britse bluesmuzikanten John Mayall, Peter Green en John McPhee in de opnamestudio in het goede gezelschap van de pianisten Eddie Boyd en ‘Champion’ Jack Dupree. De keuze van het opgenomen materiaal van Eddie Boyd lag volledig in zijn handen. Zijn persoonlijke stijl droeg nog steeds die authentieke beat van de moderne Chicago blues in zich. Tijdens de jaren zestig onstond er in Engeland een échte bluesrevival waarvan Alexis Korner de leidinggevende figuur was. Maar wie kent de obscure bluesmuzikant Ram John Holder die toen in de ghetto’s van Londen verbleef ? Afro-Amerikaanse bluesmuzikanten zoals J.B.Lenoir, Elmore James, Muddy Waters en Howlin’ Wolf waren idolen voor veel jonge Britse muzikanten. Het blanke publiek ontdekte Muddy Waters pas toen hij ouder geworden was en noemden hem een Amerikaans volkszanger (dixit Marshall Chess). Marshall Chess reisde in die periode naar Engeland en sloot platencontracten af met Pye-Records en Marble Arch, platenlabels die toen de Afro-Amerikaanse blues verspreidden in Europa. We laten hem vanavond zelf ook aan het woord. In 1969 was nagenoeg de voltallige band vanPeter Green’s Fleetwood Mac, in de Ter-Mar Studios van Chess in Chicago, samen met Walter ‘Shakey‘ Horton, Otis Spann, Willie Dixon, Buddy Guy en J.T.Brown om het legendarische album ‘Blues Jam At Chess’ op te nemen.Vier jaar eerder namen de Rolling Stones hun beklijvende versie op van ‘Little Red Rooster’ in diezelfdeTer-Mar studio. John Mayall verbleef toen in Laurel Canyon in de Verenigde Staten. Hij nam deel aan opnamen met de obscure mondharmonicaspeler Shakey Jake Harris voor zijn album ‘The Devil’s Harmonica’. De elpee ‘The Turning Point’ van John Mayall werd nadien misschien wel zijn beste album, een scharnierpunt in zijn carrière, maar ook in de Britse blues! Gitarist John Mark en saxofonist Johnny Almond waren de drijvende krachten op dit bijna intimistisch album. Wie zich vanavond wil laten overtuigen van de blanke blues, die met hart én ziel vertolkt wordt, mag The British Bluesconnection zeker niet missen!


Dec 1, 2015 | Helen Humes, The Happy Singer, opnieuw bekeken

Presentatie: Ronny Schoenmaeckers

De directe aanleiding van deze AJC-platenavond over Helen Humes is de lage opkomst voor de presentatie van het programma op 2 juni (niet veel meer dan 10 leden) - en, het mag gezegd worden, het enthousiasme waarmee het programma die avond is onthaald door de (dus weinig talrijke) aanwezigen. Maar wat we u vanavond voorstellen, is niet louter een herhaling geworden van wat we u op 2 juni hebben voorgesteld. Gewoonweg een herhaling geven van een reeds gegeven platenavond ligt niet in de lijn van ondergetekende. Daarenboven heeft deze inmiddels in zijn platenkast enkele juweeltjes gevonden die - voor een onbekende reden - niet waren gebruikt op 2 juni (!). Het voor een tweede keer ignoreren van deze - wij overdrijven niet - uitzonderlijke LPs zou overeenkomen met het begaan van een hoofdzonde. Vandaar de beslissing om van deze AJC-platenavond een herwerkte versie te maken van deze van 2 juni; en de titel wordt dat dan “Helen Humes opnieuw bekeken”. Op die manier zal ook deze versie interessant blijven voor diegenen die er op 2 juni al bij waren (zij krijgen nieuw materiaal te horen); en tegelijkertijd is ook deze versie een unieke kans voor diegenen die er toen niet bij waren kennis te maken met deze uitzonderlijke ‘madam’, volgens Panassié één van de beste zangeressen die de jazz heeft gekend.


Nov 24, 2015 | In de 'centennial' reeks: Frank Sinatra, de swing periode

Presentatie: Willy Van Achteren

Frank Sinatra is het bekendst als populaire zanger en filmster, maar in het begin van zijn carrière liet hij blijken dat hij goed de weg wist in de jazz. Hij combineerde de Italiaanse belcanto-stijl met een zeer goed gevoel voor swing, maakte tournees met Harry James, leerde ademcontrole van Tommy Dorsey (1940-1942) en nam zelfs lessen bij een zangcoach. Hij werkte in zijn klassieke jaren (1953-1961) met arrangeurs Billy May, Gordon Jenkins en Nelson Riddle. Zijn favoriete trompetspeler was Harry "Sweets" Edison die trouwens op verschillende LP's, vooral met het orkest van Nelson Riddle, aanwezig is. Latere projecten omvatten samenwerking met Count Basie (1962-1966) en Duke Ellington (1967). Het is deze periode die vanavond zal belicht worden. Een must voor de Sinatra fans van het eerste uur.


Nov 17, 2015 | Tenorsaxofonist Don Byas

Presentatie: Piet Van de Craen

Don Byas behoort tot de grootste tenorsaxofonisten uit de school van
Coleman Hawkins. Maar hij was ook sterk beïnvloed door Art Tatum. Zijn
carrière speelt zich tot 1946 af in de Verenigde Staten en daarna
uitsluitend in Europa. Hij is samen met Ben Webster een van de grootste
balladespelers en een groot swingman. Byas heeft veel gevoel voor
melodie en dynamiek. Ondanks al deze kwaliteiten blijft hij een relatief
onbekende figuur uit de jazzgeschiedenis en wordt hij vaak zonder meer
bij de beboppers ingedeeld. Tijd voor een update bijgevolg die heel wat
verrassingen te bieden heeft.


Nov 10, 2015 | Portraits in Blues, deel 48: Lonnie Johnson

Presentatie: Guy Van Looy

Toen blues- en jazzgitarist Lonnie Johnson op 16 juni 1970 overleed, had hij reeds boeiende opnamen gemaakt met o.a. Louis Armstrong’s Hot Five en Duke Ellington. Klassieke blueszangeressen zoals Violet Green of Katherine Baker, lieten zich door hem muzikaal begeleiden. Lonnie Johson reisde ook rond met de ‘Midnightsteppers‘, de vaudevilleshow van Bessie Smith. Hij koesterde een jarenlange muzikale vriendschap met blueszangeres Victoria Spivey. Zijn gitaarspel was vernieuwend en beïnvloedde zeker bluesgitaristen als T.Bone Walker en B.B. King. Lonnie Johnson horen gitaarspelen en zingen voert je terug naar lang vervlogen tijden waar het muzikaal goed was om te vertoeven. Een avond om naar uit te kijken.


Nov 3, 2015 | Tenorsaxofonist Buddy Tate

Presentatie: Marc Vanistendael

Buddy Tate behoort tot het eminente groepje van Texas tenors en wordt in één adem genoemd met Illinois Jacquet, Arnett Cobb, Herschel Evans….. Via een aantal territoriale bands belandt hij in 1939 bij het Basie orkest waar hij, in de saxofoonsectie, de opvolger wordt van de veel te vroeg overleden Herschel Evans. Na een tienjarig verblijf bij de “Count” richt hij zijn eigen band op die een vaste stek krijgt in de Celebrity Club van Harlem, New York. Hij viert, tijdens zijn rijk gevulde carrière, successen in de States en in Europa. Buddy Tate, een bescheiden, innemende persoonlijkheid, een uitstekend saxofonist, klarinetspeler, bandleider, arrangeur, componist. Zijn brede, warme toon en zijn eenvoudige, directe speelstijl vormen een uitstekende basis voor een swingende avond uitgebreid met het nodige beeldmateriaal.


Oct 27, 2015 | Milt Buckner, the masterpieces

Presentatie: Ronny 'Schoen' Schoenmaeckers

Onnodig om Milt Buckner (pianist-organist-vibrafonist–trombonist-componist-arrangeur-orkestleider) voor te stellen aan trouwe AJC-leden. Tussen 1967 en 1976 trad hij niet minder dan zestien (16!) keer op voor de AJC in verschillende bezettingen, soms als leider, soms als ‘begeleider’, maar altijd als ‘bezieler’ (voor het grote plezier van de aanwezigen). In 2014 zijn er twee AJC-platenavonden geweest over hem. De eerste avond (gegeven door Piet Van de Craen) ging over de “Jonge Milt Buckner”, de tweede (gegeven door Marc Vanistendael) had het over “The Mature Milt Buckner”. Samen brachten ze een overzicht van de carrière van deze opmerkelijke jazzfiguur. Deze derde avond is complementair aan de eerste twee avonden. U krijgt de kans om opnames te horen waarvoor toen de tijd ontbrak. Deze keer wordt niet op de carrière gefocust. Voor deze derde avond heeft ondergetekende zich het prerogatief gegeven om u eenvoudigweg te plezieren met de beste opnames van Milt Buckner, op zowel piano als aan het orgel. Vandaar de titel: “Masterpieces”. Andere titelkeuzes hadden kunnen zijn: “Pareltjes” of “De geweldige Milt Buckner”. Met video-opnames van een concert uit 1975 met Illinois Jacquet  en Jo Jones.

 

 

 

 

 

 

 


Oct 20, 2015 | Herbie Hancock, the Blue Note years

Presentatie: Willy Van de Velde

Herbert Jeffrey Hancock (Chicago, 12 april 1940) is een Amerikaans jazzpianist en componist. Hij wordt beschouwd als een van de meest invloedrijke jazzmuzikanten van de tweede helft van de twintigste eeuw, een status vergelijkbaar met die van zijn mentor Miles Davis. In zijn muziek gebruikt hij ook elementen uit de funk, rock, blues, soul, gospel en klassieke muziek. Hij speelt zowel piano, keyboard als synthesizer. Hancock leerde op zevenjarige leeftijd piano spelen. Op zijn elfde speelde hij solo het eerste deel van een pianoconcert van Mozart met de Chicago Symphony. Na gestudeerd te hebben aan Grinnell College werd hij in 1961 uitgenodigd door Donald Byrd en niet veel later kreeg hij een contract bij Blue Note Records. Zijn eerste soloalbum, Takin' Off, kwam uit in 1962. De verkoopcijfers van het album stegen tot grote hoogten toen datzelfde jaar Mongo Santamaria een eigen versie van Hancocks Watermelon Man, afkomstig van dat album, uitbracht en een grote hit werd. Dit album bracht Hancock in de belangstelling bij Miles Davis. In 1963 werd hij lid van Davis' band, waar hij zo'n vijf jaar bleef. Op aanraden van Davis ging Hancock over op de Rhodes piano. Ook solo was hij succesvol. Hij componeerde belangrijke jazznummers als Maiden Voyage en Cantaloupe Island. Hancock componeerde de muziek voor Michelangelo Antonioni's film Blowup, waarna hij vaker als filmcomponist gevraagd werd. In 1969, nadat hij de groep van Miles Davis had verlaten, bracht hij een funkalbum uit, Fat Albert Rotunda, waarop de muziek staat die hij heeft gecomponeerd voor de televisieserie Fat Albert van Bill Cosby. Ook vormt hij dat jaar een sextet. Met dit sextet experimenteerde Hancock met synthesizers en elektronische muziek. Gedurende deze tijd werkte hij soms onder de naam "Mwandishi", Swahili voor "schrijver". In 1973 hield het sextet op te bestaan. Na het uiteenvallen van het sextet ontdekte hij het Boeddhisme. Zijn muziek raakte beïnvloed door de funk. En dat gaat nog steeds door !!! Onmogelijk zo'n carrière op één avond te overzien. Vanavond belichten we vooral de ‘Blue Note jaren’ maar aan latere hoogtepunten kunnen we zomaar niet voorbij gaan. Een avond zoals u het gewoon bent, met véél variatie en beeld.


Oct 13, 2015 | Portraits in Blues, deel 47: Saxofonist King Curtis

Presentatie: Guy Van Looy

Tenorist King Curtis werd op 7 februari 1934 in Fort Worth, Texas geboren als Curtis Montgomery. Reeds zeer jong bewonderde hij Lester Young, die toen bij de band van Count Basie speelde. In 1947 musiceerde de jonge King Curtis in het schoolorkest aan de zijde van Ornette Coleman en Dewey Redman. Zijn eerste plaatopname ‘Korea, Korea’ realiseerde hij in 1952 in New York bij de Bob Kent Band voor het obscure Par-label. Begin jaren vijftig trad hij op in nagenoeg heel Texas en Oklahoma. In 1958 was King Curtis & his Royal Men in één van de opnamestudio’s van New York om het uitstekende ‘Jest Smoochin’ op te nemen. Daarbij werd hij begeleid door gitarist Mickey Baker. De Big Apple werd voor zeventien jaar de muzikale thuisbasis voor King Curtis. Heel wat blues, rhythm&blues en jazzsessies, met uitstekende line-ups, werden voor hem een royale bron aan inkomsten. In zijn vrije tijd leidde hij een bebop trio met Horace Silver en Osie Johnson. De jaren zestig leverden hem hits op zoals ‘Soultwist’ en ‘Water Melon Man’. Maar ook bij ‘Yakety Yak’, ‘Shoppin’ for Clothes’ en ‘Charlie Brown’ van de Coasters, horen we zijn uitstekend tenorwerk. Ook Detroit bluesgitarist Eddie Kirkland werd door de King Curtisband begeleid op het album ‘The Way it was’. Hij werd een vast sessiemuzikant bij Atlantic Records en muzikaal directeur voor Aretha Franklin. Ruth Brown, Sammy Price, Big Maybelle Smith, Sunnyland Slim, ‘Champion’ Jack Dupree en Arbee Stidham gaven tijdens hun opnamesessies al hun muzikaal vertrouwen aan hem. Zijn groot vakmanschap, feeling en diversiteit aan stijlen, maken van King Curtis een bijzonder en boeiend tenorist die vanavond ons muzikale hart zonder meer zal veroveren!


Oct 6, 2015 | Scatters, shouters en andere nonsens-vocalisten (op verzoek)

Presentatie: Piet Van de Craen

Scat en jive songs, vocaliseren, nonsens vocals... technieken die eigen zijn aan de jazzmuziek maar waarover weinig ophef wordt gemaakt. Er blijft bijgevolg heel wat te ontdekken. Is het waar dat Louis Armstrong de scat heeft bedacht? Is Ella Fitzgerald de grootste scatvocaliste of komt de eer van de grootste toe aan Dizzy Gillespie? Wat is vocaliseren precies en wie bedacht dit? En wie introduceerde de nonsensteksten? Op alle vragen komt een antwoord en daarnaast muziek van Louis Armstrong, Ellingtonians, Ella Fitzgerald, Slim Gaillard, Jon Hendricks, Louis Jordan, Babs Gonsales en vele anderen...


Sep 29, 2015 | B.B. King herdacht (met filmmateriaal)

Presentatie: Willy Van Achteren

B.B. King (1925-2015) werd geboren in Mississippi als Riley B. King en was bij leven al een icoon. Hij heeft invloed gehad op generaties muzikanten, en vooral ook op de doorbraak van zwarte artiesten bij een blank publiek. Hij nam meer dan 50 albums op en werd vooral bekend met nummers als 'The Thrill Is Gone' en het duet met U2 'When Love Comes to Town'. In 1987 werd hij opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame en in 2009 kreeg hij met zijn album 'One Kind Favor' zijn vijftiende Grammy in de categorie van traditional blues album. Naast een begenadigd gitarist was B.B. King ook als een mentor voor een hele generatie van andere topgitaristen, waaronder Eric Clapton. Hij speelde nog tot op hoge leeftijd meer dan honderd shows per jaar.B.B. King wordt beschouwd als een van de grootste gitaristen uit de muziekgeschiedenis.


Sep 22, 2015 | In de 'centennial' reeks: trompettist Harry 'Sweets' Edison (met filmmateriaal)

Presentatie: Marc Vanistendael

Harry ‘Sweets’ Edison wordt voor het eerst opgemerkt in 1937 tijdens optredens met het orkest van de Mills Blue Rythm Band. Een jaartje later maakt hij de overstap naar Count Basie waar hij uiteindelijk, als één van de dragende krachten, 13 jaar zou blijven. Na het ontbinden van deze bigband wordt hij een zeer gevraagd en gewaardeerd free lance muzikant. Hij leidt verschillende kleine groepen, hij heeft een grote bijdrage als studiomuzikant in opnames met Billie Holiday, Ella Fitzgerald en Frank Sinatra. Hij speelt met Ben Webster, Vic Dickenson, Buddy Tate, Charlie Shavers en vele anderen. Als trompettist vindt hij al snel een eigen identiteit met een sobere, directe, swingende en melodische stijl. Een muzikant die duidelijk zijn stempel drukt op het jazzgebeuren, een trompettist met een duidelijk herkenbaar geluid. Kortom, het wordt een “sweet” evening!


Sep 15, 2015 | Portraits in Blues 46: Nina Simone, deel 2

Presentatie: Guy Van Looy

In januari 1965 was Nina Simone opnieuw in de opnamestudio voor haar album ‘I Put A Spell On You’. Het werd haar eerste internationale bestseller. Tijdens haar bezoek aan Groot-Brittanië en daaropvolgend aan het Antibes Jazz Festival, genoot ze ten volle van haar succes. Met een song zoals ‘Come Ye’ bijvoorbeeld, dat hallucinant klinkt, voert ze ons doorheen de sfeer van het donkere Afrika. Tijdens de jaren zestig focusten critici zich vooral op haar songs met een geladen politiek statement en over racisme. Bluessongs zoals ‘In The Dark’, gelieerd aan zangeres Lil Green, en ‘Nobody’s Fault But Mine’ van Blind Willie Johnson, bleven bovenaan op haar repertoire staan. Maar ook een song zoals ‘To Be Young, Gifted And Black’, geïnspireerd op een toneelstuk van haar vriendin Lorraine Hansberry, werd een anthem voor Nina Simone en de Civil Rights Movement. De jaren die daarop volgden zou Nina Simone de wereld verder ontdekken en ons blijven verrassen met uitstekende songs. Ze verbleef op Barbados, in Liberia en Europa. Ze was moe van het reizen en emotioneel uitgeput. Ze was vooral op zoek naar liefde én rust. Ze had zoveel oprechtheid en passie in haar songs gelegd, dat ze het publiek niet wou achterlaten met twijfels omtrent haar eerlijkheid en persoonlijke gevoelens. Wie deze prachtige songs met Miss Nina Simone wil delen, mag deze bijzondere avond zeker niet missen!


Sep 8, 2015 | Ethel Waters, Jazz diva (met filmmateriaal)

Presentatie: Ronny 'Schoen' Schoenmaeckers

Jazz-zangeres of blueszangeres? Voor vele critici was ze zeker geen typische blueszangeres. Maar wanneer ze een optreden deelde met Bessie Smith insisteerde het aanwezige publiek dat ze haar versie zou geven van “St. Louis Blues”. Volgens Panassié is Ethel Waters de grootste van alle jazz-zangeressen, diegene die alle anderen heeft geïnspireerd. Haar grootste troef was waarschijnlijk haar veelzijdigheid die ze had opgedaan tijdens de beginjaren (rond 1917) in het vaudeville circuit, en de overtuigende manier waarop zij een nummer vertolkte. Haar interpretaties lieten geen enkel publiek, blank of zwart, onaangeroerd. Zij was de eerste gevierde zwarte zangeres en actrice; op één van de beste CDs in omloop wordt ze terecht ‘Diva’ genoemd. Met videoclips uit de jaren 1930 (de ‘beginjaren’) en uit de jaren 1960, toen ze niet langer meer actief was op de planken.


Sep 1, 2015 | Louis Armstrong: The Hot Five & The Hot Seven (met filmmateriaal)

Presentatie: Piet Van de Craen

Tussen november 1925 en december 1928 nam Louis Armstrong een reeks
opnamen op die wereldfaam verwierven. De groepen die nooit in het
publiek optraden heetten The Hot Five en The Hot Seven naar het aantal
muzikanten dat er deel van uitmaakte. De weerklank van deze opnamen
was enorm en 90 jaar na hun ontstaan hebben ze weinig van hun
aantrekkingskracht verloren. Ten bewijze ervan het grote aantal
publicaties die het afgelopen decennium hierover het licht zagen.
Trompettist Louis Armstrong, klarinettist Johnny Dodds en Earl Hines
konden niet vermoeden op welke wijze hun muziek het aanschijn van de
jazzmuziek zou veranderen en beïnvloeden. Zonder het genie van
Armstrong en deze opnamen had de jazzmuziek zich nooit op deze wijze
kunnen ontwikkelen met name de belangrijkste vorm van populaire muziek
in de twintigste eeuw.


Aug 27, 2015 | B.B. KING live at Montreux 1993

Filmvoorstelling in CINEMA ZUID, Waalse Kaai 47, Antwerpen

Complete registratie van een onvergetelijk concert van blueslegende B.B. King (1925-2015) tijdens het Jazzfestival van Montreux in 1993. King, toen al in de 60, bewees dat hij alleen maar beter werd met de jaren. Voor een enthousiaste menigte bracht hij enkele van zijn grootste hits w.o. Since I Met You Baby, When It All Comes Down, Let the Good Times Roll, Caldonia en Why I Sing the Blues, eindigend met het Grammywinnende The Thrill Is Gone.


Aug 25, 2015 | Portraits in Blues, deel 45: Gitarist / zanger SAMMY LAWHORN

Presentatie: Guy Van Looy

In oktober 1964 was het de 29-jarige bluesgitarist Sammy Lawhorn die met de Muddy Waters Bluesband de platenstudio binnenstapte. Zijn belangstelling voor de blues werd gewekt door zijn stiefvader, die hem zeer jong meenam naar de bluesclubs in Chicago. Big Bill Broonzy gaf hem, naar alle waarschijnlijkheid, zijn eerste gitaarles. Sammy Lawhorn’s grote passie voor de blues deed hem na zijn legerdienst terugkeren naar de Mississippi-delta. Samen met o.a. Roy Brown en The Five Royals deelde hij sessies in de studio en nam een uiterst zeldzame single op met Eddie Boyd.  Mondharmonicaspeler Willie Cobbs bracht Sammy Lawhorn voor het eerst in het professioneel circuit in de bluesstad Chicago.  Zijn gitaarstijl mag je gerust uitzonderlijk noemen. Hij is onmiddellijk herkenbaar aan zijn hoge en vloeiende tremolo’s.  Sammy Lawhorn werd een begrip in de Chicagoblues.  Zijn plots overlijden, op 29 april 1990, kondigde het trieste verlies aan van een groot gitarist.  Sammy Lawhorn kende zijn plaats op het podium naast de grootste namen uit de blueswereld. Zijn mentor, Muddy Waters, was hem in 1983 reeds voorafgegaan…


Aug 20, 2015 | RAY

Filmvoorstelling in CINEMA ZUID, Waalse Kaai 47, Antwerpen

Oscarwinnende biopic van én eerbetoon aan de legendarische blues-, soul- en jazzzanger/pianist Ray Charles (1930-2004).

Ray graaft in het privéleven van de man: zijn heroïneverslaving en problemen met vrouwen en vrienden en legt een verband tussen zijn getroebleerde jeugd en zijn later leven. Maar het grootste deel van de film gaat over Ray’s muzikaal genie (zijn onnavolgbare combinatie van gospel, country etc.). Dé triomf van de film is Jamie Foxx, die totaal overtuigend is in de titelrol.


Aug 18, 2015 | The Smithsonians

Presentatie: Ronny 'Schoen' Schoenmaeckers

Enkele maanden terug kreeg ik een exemplaar van de The Smithsonian Collection of Classic Jazz in handen. Het betreft een box met 6 elpees. De Smithsonian Institution is een achtbare instelling bestaande uit verscheidene musea en onderzoekscentra opgericht in 1846 met het oog op de “verspreiding en vrijwaring van de Amerikaanse culturele erfenis” (eigen verwoording). Op het eerste gezicht leek het een goed idee om deze selectie van elpees voor te stellen op de AJC. Maar al gauw bleek dat dit geen gemakkelijke opgave was. Ongeveer de helft van de nummers behoort tot wat in de AJC échte jazz wordt genoemd (Robert Johnson, Bessie Smith, Louis Armstrong, uiteraard Count Basie, …); maar de overige nummers betreffen ‘moderne’ jazz, gaande van be-bop (Charlie Parker) tot avant-garde jazz (Thelonious Monk) en free jazz (Sonny Rollins) - deze laatste niet bepaald mijn geprefereerde muziek. Omdat de box naast de elpees ook een uitvoerige (en ‘ontnuchterende’) documentatie omvat, werd besloten om toch maar een AJC-presentatie aan te maken en om een eerlijke selectie te maken van de meer dan 80 nummers die de box bevat. Het is weliswaar een kritische presentatie geworden.


Aug 13, 2015 | BILLIE HOLIDAY: A SENSATION

Filmvoorstelling in CINEMA ZUID, Waalse Kaai 47, Antwerpen

Nieuwe documentaire die een ander, waarheidsgetrouwer beeld geeft van jazzicoon Billie Holiday (1915-1959). Vertrouwelingen, kennissen en vrienden van Lady Day weerleggen veel van de mythes die over haar ontstonden. Uit de film blijkt dat ze een sterke vrouw was en al helemaal niet het meelijwekkende slachtoffer van drugs, alcohol, mannen, huidskleur, rassensegregatie of de omstandigheden waarin ze opgroeide.

 + een compilatie van optredens van Billie Holiday tussen 1950 en 1958 (50’).


Aug 11, 2015 | Ray Charles, de beginperiode

Presentatie: Marc Vanistendael

We onderzoeken vanavond met heel veel belangstelling de beginperiode (1946-1956) van een bijzonder muzikant die door velen “The Genius” werd genoemd.  Ray Charles werd zeker niet verwend door het leven. Blind op zevenjarige leeftijd, wees op zijn vijftiende. We schrijven 1945. Ray Charles zijn carrière begint in Jacksonville. Langzamerhand timmert hij aan zijn repertoire. In deze beginperiode wordt hij een succesvolle imitator van Nat Cole’s muziek. Hij start een eigen trio op. Een groot aantal laaiende optredens biedt hem de mogelijkheid zijn band uit te breiden. Blues- jazz en soulinvloeden, gekoppeld aan een merkwaardig stemgeluid, geven Charles uiteindelijk een vooraanstaande plaats aan het muziekfirmament.… Een Ray Charles op de vooravond van zijn grote successen. Interessant, boeiend, swingend! Deze presentatie is een aanvulling op de biografische film “Ray” die op 20 augustus zal vertoond worden in cinema Zuid, in samenwerking met de Antwerpse Jazz Club. Beiden niet te missen voor liefhebbers!!!


Aug 6, 2015 | KEEP ON KEEPIN' ON

Filmvoorstelling in CINEMA ZUID, Waalse Kaai 47, 2000 Antwerpen.

Clark Terry (1920-2015) behoort tot de groten uit de jazzgeschiedenis. Toen hij al niet meer in staat was om op te treden, deed hij er alles aan om zijn eigen kunde door te geven aan de jongere generatie. De student Justin Kauflin is al van jongs af aan blind, maar is vastbesloten om met hulp van Terry een succesvol pianist te worden. Tussen leerling en leraar ontstond een diepgaande vriendschap en daar gaat deze film over.


Aug 4, 2015 | Jazz in een vakantiesfeer (met beeld)

Presentatie: Marc Vanistendael

We beginnen het tweede deel van 2015 in een duidelijke vakantiestemming. Een ideale gelegenheid om u vanavond een aantal muzikanten te laten horen die de afgelopen jaren niet of minder aan bod zijn gekomen in de Antwerpse Jazz Club, naast andere meer gekende figuren. Op dit ogenblik rijpen een aantal ideeën maar het programma heeft helemaal nog geen vaste vorm aangenomen. Zeker is dat het een swingend geheel zal worden - blues, jazz, soul, instrumentaal en vocaal. Met beeld ! Een avond voor liefhebbers ! Tot weldra !


Jun 23, 2015 | De AJC met zomervakantie !

Traditiegetrouw gaat de Antwerpse Jazz Club met zomervakantie.  We starten terug op dinsdag 4 augustus en houden u uiteraard op de hoogte van onze programmatie.


Jun 16, 2015 | Portraits in Blues, deel 44: NINA SIMONE

Presentatie: Guy Van Looy

Nina Simone werd in 1933 in Tryon in North Carolina  geboren als Eunice Kathleen Waymon. Na haar graduaat ging ze klassieke piano studeren in New York aan The Julliard School of Music. Nadien reisde ze naar Philadelphia en Atlantic City waar haar werk in een bar als pianiste werd aangeboden. Zo leerde ze de muziek kennen van onder andere Louis  Jordan en Sarah Vaughan. Maar Billie Holiday werd haar belangrijkste muzikale invloed. In 1958 stond Nina Simone in de opname-studio van Bethlem Records samen met bassist Jimmie Bond en drummer Albert ‘Tootie’ Heath.  Het werd haar eerste elpee met als titel ‘Little Girl Blue’.  Een jaar later speelt Nina Simone live, en met groot succes, in de Town Hall van New York. De George Gershwin-DuBose  Heyward klassieker ‘Summertime’ krijgt een adembenemende schoonheid in haar vertolking.  Het schitterende ‘Rags and Old Iron’ van Oscar Brown Jnr, zélf een brilliant dichter en sterk geëngageerd toneelschrijver van Afro-Amerikaanse origine, verschijnt op haar tweede Colpix-album. Langston Hughes, James Baldwin, Lorraine Hansberry en Martin Luther King waren persoonlijke vrienden van Nina Simone en activisten in de strijd van de Civil Rights Movement. De platencarrière van Nina Simone wordt vooral gekenmerkt door sociaal geëngageerde songs die met een diep gevoel én dynamiek worden vertolkt en onderlijnd met het brilliante pianospel van Nina Simone. ‘Brown Baby’, dat eerst door Mahalia Jackson werd opgenomen, klinkt bij Nina Simone als een echte ‘anthem’. Maar ook ‘Mississippi Goddam’ blijft één van haar favoriete vertolkingen. Net als ‘Sea-Line Woman’ waar Nina Simone teruggrijpt naar een negentiende-eeuwse havensong met een sterk seksuele connotatie. Zowel de worksong als de blues én de jazz en het uitstekende pianospel van Nina Simone, verovert vanavond beslist ons muzikale hart bij de Antwerpse Jazz Club !


Jun 9, 2015 | Clark Terry herdacht

Presentatie: Piet Van de Craen

Trompettist en fluegelhornspeler Clark Terry (1920-2015) is een uitzonderlijk begaafde jazzmuzikant met een grote technische bagage. In 1951 wordt hij door Ellington aangeworven en net zoals zijn voorgangers, Bubber Miley, Cootie Williams, Rex Stewart en Ray Nance, wordt Terry's naam onverbrekelijk met dit orkest verbonden hoewel hij er slechts acht jaar verbleef. Daarna wordt hij studiomuzikant maar al gauw leidt hij tal van kleine groepen en/of een big band waarmee hij op tournee gaat. Hij neemt deel aan talrijke opnamesessies met de meest verscheiden muzikanten. Vandaar dat de carrière van Clark Terry een doorsnede van de jazzgeschiedenis van de tweede helft van de twintigste eeuw is. Nooit stond zijn technisch vernuft swing in de weg en zijn aangenaam karakter en humorvolle persoonlijkheid maakte van hem een van de meest geliefde musici in het circuit. Een terugblik op leven en werk dringt zich dan ook op.


Jun 2, 2015 | Zangeres Helen Humes (op verzoek)

Presentatie: Ronny Schoenmaeckers

“Ooo-Baba-Leba” (of “Be-Baba-Leba”) is Helen Humes’ (1913-1981) bekendste nummer. De eerste opname van het nummer, met het Bill Doggett Octet, dateert uit 1945 en was een ‘instant hit’. Andere bekende nummers van haar zijn “A Million Dollar Secret”, “Loud Talking Woman” en, niet te vergeten: “They Raided The Joint”. Uit dit repertoire moge blijken dat Memphis Slim (cf. AJC 24/02/2015) gelijk heeft, en dat er zo iets bestaat als ‘happy blues’. Diegenen die een optreden hebben bijgewoond van Helen Humes, bv. tijdens de Grande Parade du Jazz in Nice of op Jazz Middelheim eind jaren 1970, slechts enkele jaren voor haar overlijden dus, zullen beamen dat ze het toonvoorbeeld was van een goedlachse, vrolijke vertolkster. Daarenboven was, tot groot jolijt van het publiek, haar repertoire doorspekt met nummers met ‘double-entendre lyrics’ – in dit geval nummers met een uitgesproken seksuele ondertoon. Een van haar best geslaagde interpretaties uit het genre is de Black&Blue opname van “My Handy Man” uit 1973, met een voortreffelijke Milt Buckner aan de piano. Ondanks het feit dat ze in vele ‘betere’ platenzaken als dusdanig zal gecatalogeerd staan, is Helen Humes hoegenaamd geen typische blueszangeres. Zo wou ze zelf trouwens ook niet worden omschreven. Ze blonk uit in ballad-interpretaties, zoals bv. “My Old Flame”; een mooi voorbeeld hiervan is de geslaagde opname uit 1979 met de Muse All Stars, een studio cast, met onder meer Arnett Cobb en Buddy Tate. Kortom, een  AJC-avond met niet alleen echte jazz, maar ook veel blues, veel woordspelingen, en (dus ook) veel humor.


May 26, 2015 | Benny Carter, the kid from San Juan Hill

Ronald 'Schoen' Schoenmaeckers

De ondertitel van het programma verwijst naar de buurt aan de Upper West Side van Manhattan waar Bennett Lester (Benny) Carter is opgegroeid (de buurt is nu gekend als Lincoln Square). Carter is dus niet afkomstig uit het ‘zwarte Zuiden’ van de VSA. Je moet dan ook niet naar een cd van Carter grijpen wanneer je échte blues wil horen (wat niet uitsluit dat, zoals wij vanavond zullen laten horen, één van zijn meest gekende composities een blues is). Carter heeft ook geen armoede gekend; hij heeft eerder een gelukkige jeugd gekend. Een en ander heeft ertoe geleid dat hij mag beschouwd worden als één van de meest gedistingeerde jazzmuzikanten. En dat hoor je ook in zijn spel, dat je kan beschrijven als gesofisticeerd, weloverwogen, of zelfs ‘beschaafd’. (In een artikel in Jazz Hot wordt hij omschreven als “[un homme] d’une distinction naturelle, aimable” (en het is ook zo dat wij hem persoonlijk hebben gekend.) Benny Carter is een GROTE mijnheer in de jazzwereld. Hij is vooral gekend als een uitstekende altsaxspeler (te vergelijken met niemand minder dan Johnny Hodges); maar hij was ook een verdienstelijke trompettist en klarinettist. Maar vooral was hij (samen met Don Redman) een uitstekende arrangeur en daarenboven een erg talentvolle componist (wat dat laatste betreft, te vergelijken met niemand minder dan Duke Ellington himself). Tenslotte was Carter ook orkestleider. Kortom, een zeer gevarieerde avond in het verschiet.


May 19, 2015 | Portraits in Blues, deel 43: Gitarist Hubert Sumlin

Guy Van Looy

Bluesgitarist Hubert Sumlin werd in 1931 in Greenwood, Mississippi geboren. In 1954 vroeg Howlin’ Wolf de jonge Hubert Sumlin om naar Chicago te komen en in zijn band te spelen. Howlin’ Wolf was competitief, gedreven en wou een band samenstellen in de West-Memphis stijl. Chicago was voor Hubert Sumlin erg opwindend. Het was een grote oude stad met s’avonds een helse verlichting die hem angst inboezemde. Overdag musiceerde hij in het straatbeeld van de Windy City met gitarist Pat Hare en mondharmonicaspeler James Cotton. Met de band van Howlin’ Wolf werd hij de Chess-Studios binnengeloodst. Hubert Sumlin is de gitarist op de grote bluessuccessen van Howlin’ Wolf zoals ‘Killing Floor’, ‘Wang Dang Doodle’, ‘Spoonful’, ‘Little Red Rooster’ en ‘Smokestack Lightnin’. Als begeleidend gitarist hielp hij Chuck Berry tijdens de opnames van ‘Deep Feelings’ en ‘School Day’. Bluesalumni, zoals de gitaristen Jimmy Dawkins en Joe Carter, zijn de begeleiders op zijn album ‘Funky Roots’. Ook pianist Willie Mabon liet zich graag omringen door gitarist Hubert Sumlin. In 1964 kwam hij naar Europa met het American Folk And Bluesfestival. Op het podium stond hij opnieuw aan de zijde van zijn muzikale vader Howlin’ Wolf en begeleidde hij ook bluesvocaliste Sugar Pie Desanto. De gitaarstijl van Hubert Sumlin is zéér persoonlijk. Door het moduleren van zijn gitaarklanken, zijn onverwachte frasering en zijn ingehouden manier van musiceren, bouwt hij in zijn vertolkingen een onderkoelde spanning op. Hubert Sumlin is een gitarist die ons steeds muzikaal verrast. Wie van de héérlijke moderne Chicagoblues houdt, mag deze avond zeker niet missen !


May 12, 2015 | In de "centennial" reeks: Billy Strayhorn

Piet Van de Craen

Duke Ellington noemde Billy Strayhorn 'mijn alter ego' en dat is niet te ver van de waarheid. De muzikale relatie tussen Strayhorn en Ellington, die vanaf 1939 tot aan Billy's dood in 1967, samenwerkten is uniek. Er zijn geen andere voorbeelden waarbij een muzikant, Strayhorn, zich zo inwerkt in de geest van de ander, Ellington, dat ze op het eerste gezicht inwisselbaar zijn. Toch zijn er ook grote verschillen tussen beiden als we hun samenwerking tegen het licht houden. Hoewel Strayhorns pianospel aan dat van Duke doet denken, zijn ze beiden toch goed herkenbaar. Ook op het arrangeurvlak zijn er heel wat verschillen en valt de 'gesofisticeerdheid' van Strayhorn op naaast de 'aards-' en 'natuurlijkheid' van Ellington. Tenslotte schreef Strayhorn vooral heerlijke balladen, vaak met Johnny Hodges in gedachten. Honderd jaar na Strayhorns geboorte een terugblik op deze bijzondere persoonlijkheid die gedijde in de schaduw van de grootste jazzcomponist en bandleader van de twintigste eeuw. Iets voor fijnproevers dus.


May 5, 2015 | The Keynote Collection, deel 2

Marc Vanistendael

In het tweede deel over “The Keynote Jazz Collection” besteden wij vooral aandacht aan de periode 1944-1946. Het platenlabel kampt langzamerhand met financiële moeilijkheden en dat heeft uiteraard zijn gevolgen. Om de kosten te drukken wordt de kans geboden aan toen nog niet zo bekende namen om jazzgeschiedenis te schrijven. Een terechte beslissing die geen afbreuk doet aan de hoge muziek- en opnamekwaliteit van de beginjaren. Harry Lim, artistiek verantwoordelijke, slaagt er nog steeds in, dankzij zijn enorme kennis en uitgebreide muziekcontacten, om heerlijk swingende opnamen te produceren. Naast gevestigde waarden zoals Charlie Shavers, Cozy Cole, Barney Bigard krijgen musici zoals J.C. Heard, Bud Freeman, Lennie Tristano en anderen de kans om zich te bewijzen. Deze avond biedt je de mogelijkheid om een volledig beeld te krijgen over een te korte maar uitermate belangrijke episode in de rijke jazzgeschiedenis. Just be there!


Apr 28, 2015 | Trombonist Vic Dickenson

Presentatie: Piet Van de Craen

Trombonist Vic Dickenson kent een lange carrière. Eerst bij de big bands van Benny Carter en Count Basie maar al vanaf de jaren veertig freelance actief als side man of leider van kleine groepen. Het duurt tot de jaren vijftig alvorens Vic Dickensons naam bekend wordt. Dit dank zij de Vanguard opnamen onder supervisie van John Hammond die tot de klassieke opnamen uit de jazzgeschiedenis behoren. In de jaren zestig en zeventig speelt hij samen met het kruim van de jazzgeschiedenis en leidt hij groepen met o.a. trompettist Bobby Hackett en met pianist Red Richards, namelijk The Saints and Sinners met wie hij ook in Europa komt. Hij wordt vaste klant op de Amerikaanse en Europese festivals onder leiding van George Wein, die bijzonder veel achting voor hem heeft. Dickenson is samen met Dicky Wells de grootste trombonist uit de jazzgeschiedenis. Zijn techniek, klankkleuren en swing, zijn ruime kennis van melodieën en zijn heerlijke - vaak onbekende - composities maken van Vic Dickenson een complete trombonist.


Apr 21, 2015 | De eerste Gouden Periode van de Belgische Jazz (1930-1945)

Presentatie: Willy Van de Velde.

Er was een tijd dat de Belgische Jazz aan de top stond in Europa !!! Met swingbands én uitstekende solisten, mét Amerikaanse klassiekers maar ook mét eigen composities. Misschien dat de naam Stan Brenders nog ergens een belletje doet rinkelen, maar wie kent er nu nog Jean Omer, Fud Candrix, John Ouwerx of andere Gus Deloof’s ?Of David Bee, of Jos Aerts ? We blikken terug op die - wat de geschiedenis betreft -hallucinante periode van de jaren ‘30 en ’40. Na de eerste wereldoorlog was er eerst een periode van opluchting, van behoefte aan ontspanning: een voedingsbodem voor de prille jazz. En dan: de crisisjaren dertig en de oorlogsjaren ’40-’45 …. Swingtanzen verboten !! En toch waren de donkerste jaren van de twintigste eeuw de Gouden Periode van de Belgische jazz: de muziek was prominent aanwezig, ondanks het verbod op ‘nigger jazz’. Maar de SWING was niet te stoppen, de muzikanten waren er en het publiek was er !! De radio besteedde er aandacht aan en er waren platenopnames verkrijgbaar. U krijgt vanavond een overzicht van die periode, met de toppers, met wat geschiedenis en ‘wist-je-datjes’ en vooral met uitstekende muziek, unieke opnamen die nergens meer te verkrijgen zijn. Zeker niet te missen door de leden van de AJC hetzij jong of oud !!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Apr 14, 2015 | Portraits in Blues, deel 42: Bluesgitarist en -zanger PHILLIP WALKER

Presentatie: Guy Van Looy

Bluesgitarist en zanger Phillip Walker is afkomstig van Louisiana. Hij speelde eerst Zydeco in de band van Clifton Chenier. Zydeco is een zwarte variant van traditionele Cajun muziek met een muzikale overlay van stevige rhythm en blues, drums en washboard. In 1956 begeleidde hij pianist Rosco Gordon, bij zijn vier laatste opnamen, in de Sun studio van Sam Phillips. De gitaristen Long John Hunter, Lonesome Sundown, Lonnie Brooks en Lowell Fulson oefenden een sterke muzikale invloed uit op het gitaarspel van Phillip Walker. Big Joe Turner, Etta James en Jimmy Reed konden ook op Phillip Walker rekenen als begeleider. Omstreeks 1969 vormde hij zijn eigen band en kreeg opnamekansen bij verschillende platenlabels. ‘Het schrijven van je eigen songs geeft je een identiteit als muzikant en het publiek herkent onmiddellijk je stijl’ zegt Phillip Walker. Hij heeft grote bewondering voor een songschrijver zoals Percy Mayfield en houdt van de muziek van Sonny Stitt, Art Hillery en Red Holloway. Phillip Walker heeft een erg persoonlijke gitaarstijl die sterk aanspreekt en je ook naar meer doet verlangen. De blues is voor Phillip Walker een universele taal. Vanavond laten we hem zélf ook aan het woord in een interview dat we met hem hadden. Wie wil kennismaken met een boeiend gitarist mag deze avond zeker niet missen!


Apr 7, 2015 | In de 'centennial' reeks: BILLIE HOLIDAY

Presentatie: Marc Vanistendael

Eleanora Fagan beweert in haar eigen biografie dat zij werd ontdekt in 1933,  maar volgens deskundigen  lijkt het aannemelijker dat zij reeds in 1930 of 1931 zong in de clubs van Harlem, New York. Beter bekend onder haar artiestennaam Billie Holiday wordt ze algemeen beschouwd als een van de belangrijkste en invloedrijkste Amerikaanse jazzzangeressen. Holiday wordt vooral gewaardeerd vanwege een voor die tijd ongekende eigen stijl. Ze legt de gebruikelijke  zoetsappige en keurige manier van zingen naast haar. Haar gebruik van onverwachte tonen en het leggen van accenten na de beat geven haar liedjes een dramatisch maar swingend  karakter . Met haar fascinerende, ietwat ijzige, slepende stem gooit ze haar teksten de zaal in. Het publiek luistert ademloos, barst na afloop los in een oorverdovend applaus. Ze weet zich bovendien omringd door uitstekende jazzmusici zoals Teddy Wilson, Count Basie, Lester Young, Ben Webster en vele anderen. Het geeft haar optredens een extra toets. Met indrukwekkende beelden…. Een avond voor fijnproevers….


Mar 31, 2015 | Jazz & Art

Presentatie: Gust Van Steenbergen

In een twee uur durende audio - visuele presentatie gaan we op zoek hoe jazz en beeldende (en andere) kunst met elkaar in verband kunnen gebracht worden. Wat heeft Picasso te maken met Coleman Hawkins? Hebt u ooit van Romare Bearden gehoord? Beslist, als u erbij was tijdens onze presentatie van 25 januari 2005! Maar waarom brengen wij hem in verband met Wynton Marsalis? Wat kan Eric Revis – bassist bij het Branford Marsalis kwartet - ons te vertellen hebben over kunst? Hoe kan de muziek van John Coltrane mensen in hun creatieve kunstzinnige expressie hebben gestimuleerd? Waarom gaan wij het in onze AJC hebben over Antonin Dvorak? Wat is synesthesie? (Dat kan u natuurlijk al eens op voorhand opzoeken …) En dan is er natuurlijk nog de artistieke cover art van een aantal albums … Met welke jazzmuzikant verbinden wij Walt Disney? Wat brengt ons bij de enso, een symbool uit het zen-boeddhisme? En dit is nog maar een beperkte greep uit de hele presentatie!!! Al deze vragen moeten volstaan om uw nieuwsgierigheid aan te scherpen en u aan te zetten deze historische (☺☺☺) avond in de AJC bij te wonen. Een defilé van prachtig en kleurrijk beeldmateriaal tegen een achtergrond van uitgelezen jazzmuziek aan de vooravond van 1 april!!! Uw avond kan nu al niet meer stuk.


Mar 24, 2015 | Pianisten Jimmy Jones, Ram Ramirez en Junior Mance

Presentatie: Piet Van de Craen

Drie pianisten met drie verschillende achtergronden staan centraal. Ramirez, gepokt en gemazeld in de klassieke jazztraditie uit de jaren twintig, Jimmy Jones, gebiologeerd door de nieuwe akkoorden van Duke Ellington en de bebopgeneratie, terwijl Junior Mance, hoewel een achtergrond bij Miles Davis en 'Cannonball' Adderley, toch vooral wortelt in de bluestraditie. Gelijkenissen en verschillen zijn er bijgevolg te over tussen deze musici die geen van allen bij het grote publiek bekend zijn. Ramirez is het bekendst omwille van zijn compositie 'Lover Man', Jimmy Jones, als begeleider en stand-in van Duke Ellington en Junior Mance als begeleider van voornoemde instrumentalisten. Een avond voor wie van ontdekkingstochten houdt.


Mar 17, 2015 | Portraits in Blues, deel 41: Texas Blues - The Golden Decade

Presentatie:Guy Van Looy

Eén van de vroegste bronnen, die in 1890 als blues aangeduid werd door verzamelaar Gates Thomas, werd in Texas opgetekend. Hij transcribeerde een  pentatonische song ‘Nobody There’ bestaande uit een aantal grondtonen, die samen gecombineerd, als blues klonken. Eind 1800 onstond er een site ten oosten van downtown Dallas met name ‘Deep Ellum’. Vanaf 1920 was deze buurt het epicentrum geworden voor vroeg rondreizende jazz- en bluesmuzikanten zoals Blind Lemon JeffersonTexas AlexanderLeadbelly, Lightnin’ Hopkins en Bessie Smith bijvoorbeeld. Op dertig jaar tijd ontwikkelden er zich nachtclubs, café's en theaters in ‘Deep Ellum’. Door de migratieproblemen van de Afro-Amerikanen en de grote impact, na de tweede wereldoorlog, van de opkomende platenindustrie in Dallas en Houston, kreeg de eerste generatie van obscure bluesartiesten zoals T.B. Fisher, Goree CarterRay Sharpe, Clarence Garlow, Long John Hunter of Cal Green opnamekansen. Voor de meeste van die bluesartiesten waren T.Bone Walker én Clarence ’Gatemouth’ Brown hun muzikale mentoren. Begin jaren zestig kwam een nieuwe generatie van Texas bluesartiesten volop in de belangstelling. Albert Collins, Johnny Copeland, Zu ZuBolin en Johnny ‘Guitar’ Watson zijn daarvan slechts enkele namen. De Texasblues van vanavond wordt ook gekaderd in zijn socio-culturele en economische context. Texasblues kan swingen, dat bewijzen veel van die obscure bluesmuzikanten. U muzikaal door hen laten verwennen dat kan, maar… dan mag u deze avond zeker niet missen !


Mar 10, 2015 | Echoes of Swing

Presentatie: Willy Van Achteren

Vanavond staat de groep The Echoes of Swing centraal maar ook andere bekende en minder bekende muzikanten komen aan bod. The Echoes of Swing bestaan uit vier relatief jonge musici, altsaxofonist en pianist Chris Hopkins (42),  pianist Bernd Lhotsky (44), drummer Eliver Mewes (46) en trompettist Colin T. Dawson (54). Het zijn 4 topmuzikanten die al 15 jaar hun muziek exploreren en vooral live optreden. Zoals de naam al aangeeft, richt de band zich voornamelijk op de muziek uit de swing era, zijnde de periode van 1930 tot 1935. Het kwartet heeft inmiddels een internationale reputatie in de classic jazzwereld opgebouwd en is na 2008 spijtig genoeg niet meer in België opgetreden. Zij traden intussen reeds op van Amerika tot in alle steden van Europa en andere continenten; vooral in Duitsland treden zij zeer veel op. Zij spelen een soort swing kamerjazzmuziek, maar wel van de oude meesters en dat met zeer veel succes. Er is ook beeldmateriaal voor de avond ter beschikking gesteld, alsook beeldillustraties van andere bekende en minder bekende muzikanten.


Mar 3, 2015 | Een grabbel uit een platencollectie (op verzoek)

Presentatie: Marc Vanistendael

Een lid van de jazzclub heeft me verzocht een presentatie te geven aan de hand van een aantal LP’s die me ter beschikking werden gesteld. De man is een liefhebber van jazzgitaar en dit instrument loopt dan ook als een rode draad door de voorstelling. We maken een zwerftocht door een gitaarwereld: van Charlie Christian over Django Reinhardt naar Herb Ellis, Barney Kessel…. en we vergeten uiteraard de musici niet met wie ze speelden.  Een boeiend experiment waarbij de spreker een keuze maakt uit de muziekwereld van een ander. Be there!


Feb 24, 2015 | In de 'centennial' reeks: Memphis Slim 'I am the Blues'

Presentatie: Ronny Schoenmaeckers

Memphis Slim - I Am The Blues”. Op die manier begint Memphis Slim (of John Len Chatman, of ook nog Peter Chatman) soms een nummer (vanavond hiervan een voorbeeld). Ietwat hoogdravend? Misschien. De meeste bluesartiesten zijn nou eenmaal niet verstoken van enige overdrijving (da’s hen vergeven want er bestaat ook zoiets als ‘dichterlijke vrijheid’). Maar in het geval van Memphis Slim (dat is de naam die wij zelf verkiezen, hij is tenslotte geboren in Memphis, Tennessee) is het amper overdreven. Want Memphis Slim behoort duidelijk tot de BESTEN. Met zijn geweldige stem en zijn krachtige aanslag op de piano doet hij ons denken aan niemand minder dan Ray Bryant (wij denken dan vooral aan die zware linkerhand, waarmee de bassen worden bespeeld). Memphis Slim mag dan wel geen virtuoos zijn (opnieuw in vergelijking met Ray Bryant), maar een deel van zijn repertoire bestaat uit fors opgebouwd pianospel, al dan niet met begeleiding door een ritmesectie. Rauwe blues maar met een uitgesproken geraffineerde muzikale ondertoon…


Feb 17, 2015 | Portraits in Blues, deel 40: Otis Spann

Presentatie: Guy Van Looy

Otis Spann is zonder twijfel de belangrijkste na-oorlogse bluespianist die de stad Chicago ooit afleverde. In zijn geboorteplaats Belzoni, in Mississippi, kende hij als kind zeer vlug de lokroep van het katoen-plukken. Reeds jong ging hij luisteren naar lokale bluespianisten en werd Friday Ford zijn eerste inspiratiebron. Later reisde Otis Spann naar de bluesstad Chicago, waar hij hier en daar in lokale clubs speelde. Zijn halfbroer, Muddy Waters, nodigde hem vrijwel onmiddellijk uit om in zijn band te spelen. De bluesclub “Smitty’s Corner“ werd hun eerste vaste locatie. Howlin’ Wolf, Little Walter, Chuck Berry en Bo Diddley vroegen Otis Spann als sessiemuzikant. Het was bluesdame “Queen“ Victoria Spivey die Otis Spann, begin jaren zestig, als vriend onder haar vleugels meenam naar haar platenstudio in Brooklyn. Het grote talent van Otis Spann liet hem nog opnamen maken voor de platenlabels: Decca, Testament, Vanguard, Bluesway, Candid en Prestige. Spann’s creatieve geest zat nog boordevol ideeën toen plots zijn leven werd afgebroken toen hij veertig was.


Feb 10, 2015 | Tap en andere dansen ...

Presentatie: Frans Segers.

Deze avond beginnen we maar weer eens zoals het voor een jazzclub betaamt: bij de Afrikaanse slaven, die niet alleen hun muziek maar ook hun dansen meenamen naar de Nieuwe Wereld. We volgen de evolutie op de voet: tot en met de moderne film en TV. Soms wat aandacht voor andere dansvormen om te eindigen met een spetterend tribuut door oude mannen aan de “echte” jazz: muziek - plezier - dans - beweging en contact met het publiek.


Feb 3, 2015 | Illinois Jacquet, de laatste 25 jaar

Presentatie: Piet Van de Craen

Illinois Jacquet is een van de grootste tenorsaxofonisten uit de jazzgeschiedenis... Geïnspireerd door Lester Young en Coleman Hawkins is hij een van de voortzetters van de eerste generatie tenorsaxofonisten. Hij heeft al erg jong een hit bij de Hampton Band in 1942, het overbekende Flyin' Home. Zijn solo wordt klassiek en het nummer wordt sindsdien met Hampton en Jacquet geassocieerd. De droom van Jacquet, het leiden van een big band, wordt vervuld in het begin van de jaren 1980 na een verblijf als artist in residence aan de Harvard University. De band kent succes en treedt geregeld op zowel in Europa als in de Verenigde Staten. Helaas gaat dit gepaard met een drastische vermindering van studio-opnamen voor de solist Illinois Jacquet. Deze multimedia-avond reconstrueert de laatste 25 jaar van de muzikant Jacquet en zijn groot orkest en de gevolgen daarvan voor een aantal jonge musici. Vernieuwing binnen de traditie dus....


Jan 27, 2015 | From Spirituals to Swing

Presentatie: Ronny 'Schoen' Schoenmaeckers

“From Spirituals to Swing” is een verzoekprogramma. Met de titel wordt verwezen naar de legendarische concerten uit 1938, 1939 en 1967 gehouden in Carnegie Hall in New York, en georganiseerd door de jazzcriticus, talentenjager en producer John Hammond. Ondanks de titel zijn de Carnegie-concerten niet het eigenlijke onderwerp van deze AJC-platenavond (of multimediavoordracht zoals het tegenwoordig eerder wordt genoemd). De bedoeling van deze platenavond - die naar alle waarschijnlijkheid het eerste deel wordt van een reeks - is te illustreren dat de spiritual, zoals de blues, integraal deel uitmaakt van de jazztraditie. Meer nog: vele tekenen (en geschriften) wijzen erop dat de ‘spiritual’ niet minder dan de origine van de jazz (en de blues) zou zijn. Vandaar de verwijzing naar de Carnegie Hall concerten; deze van 1938 had trouwens als ondertitel meegekregen: “An Evening of American Negro Music” (wat vandaag dan weer Afro-American Music wordt genoemd). Vanavond komen er dus niet alleen spirituals aan de orde, maar ook blues en (echte) jazz.


Jan 20, 2015 | Portraits in Blues, deel 39: LOWELL FULSON

Presentatie: Guy Van Looy

Eén van de belangrijkste bluesexponenten van de Californische bluesscène is zanger-gitarist Lowell Fulson. De gospelmuziek en de invloed van Alger “Texas“ Alexander hebben de jonge Lowell Fulson sterk beïnvloed. In 1946 maakte hij met “Miss Katie Lee Blues“ zijn eerste opname. Nadien was het pianist Lloyd Glenn die mee voor Lowell Fulson’s succes zorgde. Na Swing Time, tekende hij een platencontract met Leonard Chess. De platendistributie, via Chess-Records, zorgde voor een ruimere bekendheid. Gerenomeerde tenoristen als Earl Brown, Walter “Choker“ Campbell en Eddie Chamblee zorgden mee voor die gepolijste of stevige Rhythm & Bluessound. Naar Lowell Fulson luisteren is de blues ervaren in al zijn facetten van een muzikant die we vandaag érg missen.


Jan 18, 2015 | Nieuwjaarsreceptie

Zondagnamiddag 18 januari

Het bestuur van de AJC biedt aan alle leden en sympathisanten zijn beste wensen aan voor een gezond en voorspoedig 2015. Ook nu weer willen we u naar goede gewoonte uitnodigen om samen het nieuwe jaar in te zetten met een gezellige bijeenkomst in de polyvalente feestzaal op de 1ste verdieping van Den Bengel op zondag 18 januari vanaf 15u.

Op het programma:

van 15u tot 16u     ontvangst van de gasten;

van 16u tot 17u     "live" optreden van een kwartet bestaande uit Paul Van Laere (tenorsax),

                         Eric De Vos (piano), Frank De Wolf (bas) en Sam Stuyck (zang / gitaar).

van 17u tot 18u     receptie.


Jan 13, 2015 | The Keynote Jazz Collection

Presentatie: Marc Vanistendael

Eric Bernay start in 1940 Keynote Recordings inc. op, een nieuw, klein, onafhankelijk platenlabel dat zich aanvankelijk profileert door een waaier van verschillende muziekvormen op de markt te brengen. Vanaf eind 1943 concentreert het label zich, onder impuls van producer Harry Lim, alleen nog maar op jazz en gedurende de volgende jaren bouwt het een rijke catalogus uit van 78-toeren platen die ongetwijfeld bijdraagt tot de jazzgeschiedenis van de veertiger jaren. Lim, een Javanese jazzfan, gebruikt zijn contacten en zijn kennis om bekende solisten en opkomende namen uit New Orleans, New York, Chicago en Los Angeles samen te brengen in de opnamestudio. In 1948 wordt het Keynote Label, ingevolge een nakend faillissement, overgenomen door Mercury Records - het einde van een merkwaardige periode. Een muzikaal overzicht met gevestigde waarden Lester Young, Teddy Wilson, Coleman Hawkins … en aanstormende talenten zoals Joe Thomas, Milt Hinton, Charlie Shavers, Jonah Jones ... Een swingend tweedelig overzicht.


Jan 6, 2015 | Tenorsaxofonist RICHARD 'DICK' WILSON

Presentatie: Piet Van de Craen

Het gebeurt soms... een muzikant verschijnt op de scène, maakt indruk op zijn omgeving en verdwijnt dan weer... Het is het verhaal van Dick Wilson, tenorsaxofonist bij het orkest van Andy Kirk and his Twelve Clouds of Joy, die tussen 1936 en 1941 een overweldigende indruk naliet... Nog voor de jazzwereld dit besefte overleed Wilson aan tuberculose... Wilson heeft een heerlijke toon, vloeiend spel, verbeelding en veel swing... Zijn inspiratiebron is Chu Berry... Ondanks het feit dat Dick Wilson weinig opnamen heeft nagelaten, blijft zijn muziek indrukwekkend, verrassend en stimulerend ... Ook wordt aandacht besteed aan twee andere discipelen van Berry, met name Paul Bascomb en Julian Dash... Tenorsaxofoon galore...


Dec 16, 2014 | In de "centennial" reeks: Pianist Billy Kyle herdacht

Marc Vanistendael

De herinnering aan pianist Billy Kyle wordt vooral geassocieerd met de Louis Armstrong All Stars tijdens de periode 1953-1966. Maar deze verfijnde en onmiskenbaar door Earl Hines geïnspireerde pianist heeft uiteraard heel wat meer uitgevoerd tijdens zijn carrière, hoofdzakelijk als uitstekend begeleider maar ook aan het hoofd van kleine bands. Naast een aantal opnames onder eigen naam, doet hij optredens aan de zijde van Charlie Shavers, Buster Bailey, Henry “Red” Allen, Rex Stewart…. Vanaf 1938 is hij een gewaardeerd pianist en een uitstekend arrangeur in het John Kirby Sextet. Na zijn legerdienst heeft hij nog een aantal optredens met Kirby. Daarna voert hij voornamelijk free lance opdrachten uit bij onder andere Sy Oliver en Armstrong. In de loop van 1953 wordt hij aangeworven als pianist bij de All Stars. Hij blijft 13 jaar bij deze beroemde band, tot aan zijn dood. Billy Kyle, elegante pianist, smaakvolle begeleider, niet zo gekend bij het grote publiek maar des te meer geapprecieerd door zijn collega’s. Een swingende afsluiter naar 2015 toe. Be there! Happy New Year!!!


Dec 9, 2014 | Op verzoek: The British Blues Connection

Guy Van Looy

Omstreeks 1957 kende Engeland de opkomst van de folk-en skifflemuziek. De band van Ken Coyler, zanger-gitarist Lonnie Donegan en Ramblin’ Jack Elliott waren vertegenwoordigers van deze muziekstijlen of hadden er invloeden van ondergaan. De jonge Alexis Korner speelde toen mandoline en gitaar in de band van Ken Coyler. In 1961 richtte Alexis Korner de legendarische Blues Incorporated op, de eerste blanke blues-en rhythm en bluesband in Europa. Met twee Afro-Amerikaanse vocalisten, eerst Ronnie Jones, die nadien vervangen werd door Herbie Goins, kende Blues Incorporated regelmatig wisselende bezettingen die, onder impuls van Alexis Korner, ook meer jazzinvloeden ging toelaten en daardoor de tenoristen Art Themen, Alan Skidmore en Dick Heckstall-Smith aantrokken. Alexis Korner zorgde er ook voor dat Muddy Waters en Big Bill Broonzy voor het eerst in Engeland konden optreden met onder andere Chris Barber. De blanke bluesformaties Peter Green’s Fleetwood Mac en Aynsley Dunbar’s Retaliation werden de muzikale begeleiders van onder andere de bluespianisten Eddie Boyd en ‘Champion’ Jack Dupree bij hun optredens in Engeland. Maar ook een jonge en beloftevolle John Mayall werd gebiologeerd door de zwarte blues. Met zijn Bluesbreakers, met de gitaristen Peter Green en Eric Clapton, veroverde hij ook een Europees publiek. Groepen zoals Savoy Brown, Chicken Shack en Colosseum komen ook vanavond aan bod. Met muzikale herinneringen aan vervlogen of onbekende namen, wordt het een bijzondere avond bij de Antwerpse Jazz Club. Een avond die de blanke blues met de Afro-Amerikaanse verbindt en ook het belang ervan aantoont. Een muzikale ‘connectie’ die u zal bijblijven en die u niet zou mogen missen!


Dec 2, 2014 | SUN RA, Brotha from Anotha Planet, Easy Listening Music for Intergalactic Travel, deel III

Gust Van Steenbergen

In onze mini-reeks over het leven en het werk van Sun Ra  zijn we vandaag toe aan onze derde en laatste presentatie. Daarmee hopen wij u een zo volledig mogelijk beeld te hebben geschetst van deze zeer bijzondere figuur. Nogmaals zal blijken dat deze door velen verguisde muzikant en bandleader totaal te onrechte in het verdomhoekje wordt geplaatst. Tijdens onze derde ontmoeting met de muziek van deze zelfverklaarde extra-terrestrial ronden we de  verkenning van zijn universum af. Opnieuw zullen wij vaststellen dat Sun Ra wel degelijk fijne “easy listening” jazz gemaakt heeft … tot spijt van wie het - allicht uit onwetendheid - benijdt. Het enige wat vereist is, is de openheid van geest om kennis te maken met deze ietwat bizarre figuur. Dan opent zich een nieuwe wereld voor de onbevooroordeelde luisteraar: voor u dus!!!


Nov 25, 2014 | The Sound of Piano Jazz

Presentatie: Georges Goossens

Nergens meer dan in de jazzmuziek is de piano zo intens aanwezig. Een programma maken rond dit prachtig instrument zou dan ook niet moeilijk mogen zijn. Toch heb ik niet de voor de hand liggende uitvoerders gekozen. Omdat ik alleen beeldmateriaal gebruik moet ik mij houden aan wat voorhanden is. Wees gerust: de piano biedt u meer dan ooit 100% kijk- en luistergenot. "The Sound of Piano Jazz" wordt ingeleid door een lid van CDZA die muzikale video-experimenten met hoog opgeleide muzikale virtuozen selecteert uit de prestigieuze muziekscholen in New York City. Kris Bowers neemt ons mee in een beknopte geschiedenis van de pianojazz met perfecte uitvoeringen van de meest bekende 40 groten uit de Jazz. Op verbluffende wijze en bijgestaan door drie medeleerlingen laat hij ons de eigen stijlen horen die de artiesten zo uniek maken in een al even bekend en uniek nummer. Verder in het programma zijn te horen o.a. Art Tatum, Oliver Jones, Shirley Horn, Dick Hyman en nog vele anderen. Het programma wordt aangevuld met tussendoortjes als Etta James, "A Great Day In Harlem" en jazz dance ballet. Een programma om niet te missen, BE THERE.


Nov 18, 2014 | Portraits in Blues, deel 37: Zanger / pianist / componist Willie Mabon

Presentatie: Guy Van Looy

 

 

In 1942, na de dood van zijn moeder, reisde de zeventienjarige bluespianist en -zanger Willie Mabon naar Chicago. Zeven jaar later maakte hij zijn eerste plaatopnamen voor het Apollo-label. Bij het begin van de jaren vijftig,werd Willie Mabon opgemerkt door Phil Chess, die hem een platencontract aanbood. ‘I Don’t Know’ werd een succes op de rhythm en blues hitlijsten. De muzikale transformatie van ‘I Don’t Know’ is een typisch voorbeeld van hoe het vooroorlogse bluesidioom veel rhythm en blues songs een blijvende Afro-Amerikaanse identiteit heeft meegegeven. De song is afgeleid van ‘Strut That Thing, een opname uit 1939 van blues- en boogiepianist ‘Cripple’  Clarence Lofton. Met Big Maceo Merriweather en Roosevelt Syke was hij de muzikale inspiratiebron voor Willie Mabon. Hij is een meester in het interpreteren van teksten en bestaande metaforen, doorweven met zijn fijne humor. Onder zijn begeleiders vinden we blues- en jazzmuzikanten zoals Harold Ashby, Hubert Robison, Mickey Baker en Hubert Sumlin. In 1972, onder impuls van Memphis Slim, vestigde Willie Mabon zich definitief in Parijs. Het Franse platenlabel Black&Blue nodigde hem uit voor opnamen in de platenstudio. Succesvolle optredens in Engeland en een platencontract met Big Bear Records, brachten Willie Mabon nadien naar de Europese podia. Wie wil genieten van een fijne bluesavond, moet zich muzikaal laten verwennen door pianist Willie Mabon !


Nov 11, 2014 | Feestdag - Geen bijeenkomst

Geen bijeenkomst

Geen bijeenkomst


Nov 4, 2014 | Blues in Belgium and beyond, deel 2

Presentatie: Willy Van de Velde

Het succes van de eerste aflevering vroeg om een vervolg . En dat is er nu ook! Met méér beeld en méér grote namen en uiteraard niet zonder de nodige verrassingen. Pioniers van de vorige aflevering komen nogmaals aan bod: Roland, Willy Donni, Ferre Grignard e.a. Blue Blot. En wie zijn we toen vergeten: Boogie Boy! Maar ook een paar nieuwe hedendaagse namen zoals Triggerfinger en The Seatsniffers gaan er tegen aan, en dat is bijna letterlijk te nemen. En ook de betere ‘amateurs’ krijgen weer hun kans! ‘De Zoots’ live in Banana Peel! Het wordt een ‘grensoverschrijdend‘ programma: over de landsgrenzen (Memphis Slim), over de taalgrens (Elmore D). En ook genre- overschrijdend. Want is de volledige titel van het programma niet ‘Blues and Beyond ?’. Een ontspannende avond, gaat u er rustig voor zitten, maar dansen  is ook toegestaan. De Blues is weer ‘all right in Little Belgium’.


Oct 28, 2014 | The mature Milt Buckner

Presentatie: Marc Vanistendael

Deze avond bestrijkt de muzikale carrière van Milt Buckner vanaf 1965 tot aan zijn dood in 1977 en sluit naadloos aan op het opnameoverzicht van “de jonge Milt”. Europa ontdekt deze extraverte organist in de loop van de jaren zestig. Zijn kunde, zijn klasse, zijn beroepsernst, zijn humor, zijn jovialiteit zorgen ervoor dat hij spoedig uitgroeit tot een bijzonder gegeerd muzikant op het oude continent. Tijdens concerten zorgt hij steevast voor het nodige animo. Veelvuldige studio-opnames, onder eigen naam of als gewaardeerd begeleider in verschillende formaties, volgen elkaar in snel tempo op. Heel wat van dit materiaal werd uitgebracht op het “The Definitive Black&Blue Sessions” label. Muziek met levensvreugde, gezelligheid en heel veel swing!


Oct 21, 2014 | Portraits in Blues, deel 36: Gitarist / vocalist Lacy Gibson

Presentatie: Guy Van Looy

Bluesgitarist en zanger Lacy Gibson is afkomstig van Salisbury in North Carolina. In 1949 reisde hij naar de Windy City, een stad waar de moderne Chicagoblues volop in ontwikkeling was. Lacy Gibsons gitaarspel klinkt zuiver, dynamisch én persoonlijk en werd sterk beïnvloed door de gitaristen Lefty ‘Guitar’ Bates, Matthew Murphy, Wayne Bennett en T. Bone Walker. Zijn goede vriend, bassist Milton Rector, introduceerde Lacy Gibson in de jazzwereld. Omstreeks 1958 zou hij samengewerkt hebben met Duke Ellington, Count Basie en Earl Hines. Het debuutalbum van Lacy Gibson ‘I Wish I Had A Wishing Ring’ verscheen op Sun Ra’s eigen El-Saturn platenlabel. Op 1 oktober 1960 was Junior Wells in de studio voor de opname van onder andere ‘Messin’ With The Kid’ met als begeleider Lacy Gibson. De jaren zeventig brachten hem in het goede gezelschap van grote bluesmuzikanten zoals Son Seals, Sunnyland Slim, Fred Below, Lee Jackson, Otis Rush en vele anderen. Ook Ray Charles beïnvloedde Lacy Gibson. Luistert u maar even naar zijn respectvolle en prachtige vertolking van ‘Drown In My Own Tears’. Lacy Gibson is ook een groot gitarist die telkens opnieuw muzikaal verrast. Wie van goede, moderne Chicagoblues houdt, mag deze bijzondere avond zeker niet missen !


Oct 14, 2014 | The musical world of Branford Marsalis

Presentatie: Gust Van Steenbergen

Naast Wynton is ook Branford Marsalis een icoon op de hedendaagse jazzscène. Beiden zijn zij exponenten van “The Marsalis Family”, een absoluut begrip voor elke rechtgeaarde jazzliefhebber. In het verleden besteedden wij reeds meerdere keren aandacht aan beide muzikanten. In deze presentatie is Branford aan de eer. De reden daartoe is zijn aanstaande optreden in Antwerpen in de maand november. Wij zullen vanavond zijn werk belichten sinds de oprichting van zijn eigen onafhankelijk label, “Marsalismusic”. Kom mee genieten van zijn wervelende muziek.


Oct 7, 2014 | De jonge Milt Buckner

Presentatie: Piet Van de Craen

Organist en pianist Milt Buckner wordt pas in Europa bekend vanaf 1965 als hij deelneemt aan een Berlijns jazzfestival en de opname Locked Hands uitbrengt. Voordien bekleedde hij al een prominente plaats in de Verenigde Staten als lid van de Hampton Band en als uitvinder van de zgn. locked hands pianostijl waarbij de handen als ware ze door handboeien aan elkaar gekluisterd over het klavier glijden. Deze avond concentreert zich op de jonge Buckner d.w.z. opnamen tussen 1946 en 1965. We volgen hem bij de Lionel Hampton organisatie, bij zijn solowerk in de jaren vijftig, bij de opkomst van het orgel en we gaan de invloed van Fats Waller na. Swing en fun verzekerd.


Sep 30, 2014 | GEEN bijeenkomst

Uitzonderlijk GEEN bijeenkomst op 30 september

Vanwege verandering van uitbater van ons clublokaal kan er op 30 september GEEN bijeenkomst gehouden worden.


Sep 23, 2014 | Gitarist Lloyd 'Tiny' Grimes

Presentatie: Ronny Schoenmaeckers

Lloyd “Tiny” Grimes, bluesgitarist ?Wat een vraag ! Uiteraard is Tiny Grimes een bluesgitarist. Dat heeft onze eigenste blueskenner Guy Van Looy enkele maanden terug nog duidelijk aangetoond in een prima programma. Maar Tiny Grimes is wel meer dan enkel een ‘bluesgitarist’ (en dat weet Guy ook). Gedurende zijn ganse carrière heeft Grimes zich weten te omringen door uitstekende jazzmuzikanten (toegegeven, het verschil tusen ‘blues’ en ‘jazz’ is niet altijd pertinent, maar niemand bij de AJC zal het ons kwalijk nemen als wij bv. B.B. King omschrijven als een ‘bluesmuzikant’). Als wij het hebbben over jazzmuzikanten denken wij aan ondermeer Charlie Shavers (tp), Coleman Hawkins (ts), Ray Bryant (p),  J.C. Higginbotham (tb), en ook nog … Eddie “Lockjaw” Davis (ts), die twee weken terug nog aan bod is gekomen bij de AJC. Het resultaat is een gevarieerd programma doorspekt met zowel ‘jazz’ als … ‘blues’ opnames.


Sep 16, 2014 | John Coltrane, the Atlantic recordings

Presentatie: Gust Van Steenbergen

Wynton Marsalis en Ornette Coleman kregen als enige twee jazzartiesten de Pulitzer Prijs. Maar in 2007 kreeg ook John Coltrane bij de uitreiking van de Pulitzer Prijs postuum een speciale vermelding voor “zijn meesterlijke improvisatie, zijn buitengewoon muzikaal vakmanschap en zijn centrale plaats als icoon in de geschiedenis van de jazz.” (einde citaat). Een niet mis te verstane eerbetuiging aan deze (door een aantal jazzliefhebbers) gecontesteerde jazzgrootheid! Na onze eerdere presentatie van zijn werk voor Prestige, verkennen wij vandaag zijn werkelijk meesterlijke periode bij Atlantic. Als u dit gedeelte van zijn oeuvre niet kent, is dit de geschikte gelegenheid om ermee kennis te maken. Bent u er al wel mee vertrouwd, dan zal u met veel plezier deze muziek komen herbeluisteren in de AJC. Hoe dan ook: wij zijn ervan overtuigd dat u als échte jazzliefhebber beseft dat uw plaats vanavond in de AJC is!!!


Sep 9, 2014 | Tenorsaxofonist Eddie 'Lockjaw' Davis

Presentatie: Ronny Schoenmaeckers

Eddie “Lockjaw” Davis, een miskende “grote mijnheer” ? Sommige jazzvrienden hebbben zich hier wel eens schuldig aan gemaakt, ondergetekende incluis. De reden heeft heel waarschijnlijk te maken met het feit dat hij op sommige opnamen omringd wordt door minder goede muzikanten; hun aanwezigheid bederft misschien niet direct zijn spel, maar wel de ganse opname. Vanavond geven wij u hiervan een voorbeeld. Maar wij geven vooral goede, erg goede opnames; en deze zijn dan weer het bewijs dat Eddie “Lockjaw” Davis tot de echt “grote mijnheren” van de tenorsaxofoon moet gerekend worden. Hij doorstaat zelfs een vergelijking met niemand minder dan Coleman Hawkins. Om maar te zeggen: goeie, erg goeie muziek in het verschiet.


Sep 2, 2014 | Portraits in Blues, deel 35: Guitar Stars & Vocalists

Presentatie: Guy Van Looy

Aangemeerd langs de oevers van de Mississippi ligt de stad Memphis. In de jaren twintig waren rondreizende bluesmuzikanten als Memphis Minnie, The Memphis Jugband, Frank Stokes en Sleepy John Estes erg populair. Na de tweede wereldoorlog zag het muzikale beeld van Memphis er anders uit. Howlin’ Wolf, Ike Turner en B.B. King speelden vanaf dan in Beale Street en werden binnengeloodst in de studio’s van Sam Phillips. Minder gekende vocalisten zoals: “Big Lucky“ Carter, Amos Patton en Donald Hines trekken vanavond onze aandacht. Uitstekende gitaristen als John Littlejohn, Bobby Parker en Wayne Bennett kleuren ook het bluespallet. De samenwerking van gitarist Lefty Bates met o.a. John Lee Hooker en Jimmy Reed maakt van deze “Portraits in Blues“ een uitzonderlijke avond !


Aug 28, 2014 | Filmvoorstelling

In samenwerking met CINEMA ZUID

Donderdag 28 augustus om 20u in CINEMA ZUID, Waalse Kaai 47:

COUNT BASIE: SWINGIN’ THE BLUES (Matthew Seig)

US 1992 - 60’

zonder titels

Dé definitieve documentaire over de carrière en muzikale erfenis van pianist en orkestleider Count Basie (1904-1984). Alumni en swingveteranen als trompettist Harry ‘Sweets’ Edison, saxofonisten Earl Warren, Illinois Jacquet en Buddy Tate, gitarist/violist Claude Williams, trombonisten Al Grey en Grover Mitchell, baritonist Haywood Henry, pianist Jay McShann, bassist Jimmy Lewis en vocalist Joe Williams halen warme herinneringen op aan hun samenwerking met ‘nice guy’ Basie en hun liefde voor zijn muziek. Er zijn clips en soundies met complete uitvoeringen van Take Me Back Baby en Airmail Special.

+

COUNT BASIE BIG BAND 77

FR 1977 – 45’

zonder titels

Live optreden van het Count Basie Orchestra in 1977 op het Jazzfestival van Montreux. Het orkest swingt en Basie is zo cool als maar zijn kan.

+ surpriseclip


Aug 26, 2014 | Multimedia-avond: Tenorsaxofonist en fluitist FRANK WESS

Presentatie: Piet Van de Craen

Frank Wess deed voor het eerst van zich spreken in de jaren vijftig van de 20ste eeuw als lid van de zgn. New Testament Band van pianist en orkestleider Count Basie. Samen met Frank Foster vertegenwoordigde hij een nieuwe generatie saxofonisten die de fakkel van Lester Young en andere Hershel Evansen moesten overnemen. Wess ontpopte zich als een steengoede muzikant die met de jaren aan belang won. Vandaag behoort hij tot de éminences grises van de jazzmuziek. Een terugblik op zijn carrière komt hem dan ook toe. Een avond voor fijne proevers.


Aug 21, 2014 | Filmvoorstelling 'IN THE HEAT OF THE NIGHT'

In samenwerking met CINEMA ZUID

Donderdag 21 augustus om 20u in CINEMA ZUID, Waalse Kaai 47: 

IN THE HEAT OF THE NIGHT (Norman Jewison)

US 1967 - 109’

Sidney Poitier, Rod Steiger, Warren Oates, Lee Grant, James Patterson, Scott Wilson

Nederlandse titels

In the Heat of the Night speelt zich af in een klein stadje in Mississippi waar een moord is gepleegd. Rod Steiger is sheriff Gillespie, een goede politieman ondanks zijn raciale vooroordelen. Wanneer Virgil Tibbs (Sidney Poitier), een netjes geklede Afro-Amerikaan uit het noorden in het stadje aankomt, laat Gillespie hem instinctmatig arresteren op verdenking van moord. Tibbs blijkt een politie-inspecteur uit Philadelphia te zijn. Nadat hij en Gillespie met de nodige tegenzin tot een verstandhouding zijn gekomen biedt Tibbs Gillespie aan om hem te helpen bij het onderzoek.

Sidney Poitier en Rod Steiger spelen de pannen van het dak in deze nu klassieke politiefilm, winnaar van vier Oscars, waaronder die voor beste film en met een score van Quincy Jones. Het overbekende titellied wordt gezongen door Ray Charles. 


Aug 19, 2014 | Multimedia-avond: Portraits in Blues, deel 34: JOHNNIE BASSETT

Presentatie: Guy Van Looy

Blueszanger en gitarist Johnnie Bassettwordt de ‘Gentleman of the Blues’ genoemd. Hij werd in 1935 in Marianna, Florida geboren en kwam in 1944 naar Detroit. Hij is een belangrijk adept van de na-oorlogsebluesscène van de Motor City. Met zijn locale groep, Joe Weaver en de Bluenotes, stond hij samen met Big Joe Turner en Ruth Brown op het podium. Nadien werden zij het huisorkest bij het Fortune platenlabel. In 1958 was hij in de Chess-studio om de Miracles te begeleiden op hun debuutsingel ‘Got a Job’. Datzelfde jaar nam hij samen met Detroit-pianist en orkestleider T.J. Fowler de singel ‘Coochie’ op. John Lee Hooker, Eddie Burns, Alberta Adams, Lowell Fulson én Dinah Washington lieten zich graag begeleiden door een voortreffelijke Johnnie Bassett. De jonge Jimi Hendrix was een regelmatige gast in de clubs van Seattle waar Johnnie Bassett optrad. Zijn persoonlijke en boeiende gitaarstijl is doordrongen van de blues met crossovers naar de jazz. Zowel Lonnie Johnson, Tampa Red, Arthur ‘Big Boy’ Crudup als T. Bone Walker en Billy Butler zijn de belangrijkste inspiratiebronnen voor zijn gitaarspel. We laten Johnnie Bassett vanavond ook zélf aan het woord in een interview dat we met hem hadden. Wie zich muzikaal wil laten verwennen door ‘The Gentleman of the Blues’ mag deze avond bij de Antwerpse Jazz Club zeker niet missen !


Aug 14, 2014 | Filmvoorstelling: The Savoy King: Chick Webb & The Music That Changed America

In samenwerking met CINEMA Zuid

Donderdag 14 augustus om 20u in CINEMA ZUID, Waalse Kaai 47:

In première voor Europa – unieke voorstelling van

THE SAVOY KING: CHICK WEBB & THE MUSIC THAT CHANGED AMERICA (Jeff Kaufman)

US 2012 – 88’  -  Zonder titels

Chick Webb (1905-1939), een van Amerika’s beste drummers en orkestleiders, had als thuisbasis Harlems Savoy Ballroom, een van de weinige plaatsen in de jaren 30 waar blank en zwart vrij met elkaar konden omgaan.

Webb, die in zijn jeugd last had van tbc, amper groeide en een misvormde ruggengraat had, ging heel zijn leven gebukt onder pijn. Dat belette niet dat hij zowat de uitvinder werd van het moderne drummen en de sensationeelste band van de jaren 30 uitbouwde. Webb werd gementord door Duke Ellington, toerde met Louis Armstrong, kibbelde met Jelly Roll Morton, jamde met Artie Shaw, huwde met een mooie danseres, ontdekte en adopteerde Ella Fitzgerald, versloeg Benny Goodman én Count Basie tijdens legendarische ‘battle of the bands’, raakte bevriend met Mario Bauzá (“vader van de Afro-Cubaanse Jazz”), leidde Louis Jordan op en ontsloeg hem dan, moedigde Dizzy Gillespie aan, enz.

The Savoy King is niet alleen het portret van een jazzreus en zijn kort, inspirerend leven (met zeldzaam beeldmateriaal en interviews), maar ook een document over de impact van muziek op de maatschappij.


Aug 12, 2014 | Multimedia-avond: Vakantieverzoeken

Presentatie: Marc Vanistendael

De muziek die vanavond te beluisteren valt, werd door jullie zelf gekozen. Verrassend, grappig, emotioneel, traditioneel, onderhoudend !  Een waaier van jazz, blues, rhythm, funk…….

Minder bekende muziek afgewisseld met gekende “hits”.  Gewaagd ? Zeker niet…. Alleen keuzes van het hart ! Een pretentieloze avond voor liefhebbers en thuisblijvers……. 


Aug 7, 2014 | Filmvoorstelling 'ROUND MIDNIGHT'

In samenwerking met CINEMA ZUID

Donderdag 7 augustus om 20u in CINEMA ZUID, Waalse Kaai 47:

‘ROUND MIDNIGHT (Bertrand Tavernier)

FR/US 1986 – 133’

Dexter Gordon, François Cluzet, Gabrielle Haker, Sandra Reaves-Phillips, Lonette McKee

Engelse titels

Deze liefdesverklaring aan de bebop gaat over een jonge jazzfreak die in 1959 avond na avond in de gutsende regen neerhurkt buiten een Parijse jazzclub om er intens te luisteren naar het sublieme saxofoonspel van een zekere ‘Dale ‘Turner - een beer van een vent die zoals vele Amerikaanse jazzmusici verslaafd is aan drank en drugs. De jongeman zal hem redden uit goedkope hotelletjes en uit pure aanbidding in zijn eigen flat installeren en helpen¼ Dale Turner, zoals gespeeld door Dexter Gordon, lijkt wel al dan niet bewust een kruising tussen Bud Powell en Lester Young…Pianist en componist Herbie Hancock, die dit jaar eregast is op Jazz Middelheim, arrangeerde alle klassieke bebop-stukken en componeerde ook nieuw werk voor deze film. 


Aug 5, 2014 | Mededeling

De Antwerpse Jazz Club

Na onze jaarlijkse zomervakantie beginnen we uitzonderlijk pas op dinsdag 12 augustus opnieuw met onze wekelijkse dinsdagavondbijeenkomsten.  De reden hiervoor is een sportongeval van onze voorzitter waardoor het hem onmogelijk is de avond van 5 augustus te presenteren.


Jun 10, 2014 | Portraits in Blues, deel 33: Zanger / gitarist Snooks Eaglin

Presentatie: Guy Van Looy.

Fird ‘Snooks’ Eaglin’ maakt deel uit van 50 jaar New Orleans muziekgeschiedenis. Hij werd in1936 in de Crescent City geboren en bouwde mee aan de muziekscène van deze stad. Hij was de leadgitarist van The Flamingos, zijn eerste band met o.a. een zeer jonge Allen Toussaint en Ernie K-Doe. In 1953 was Snooks Eaglin’ 17 jaar en een beloftevol gitarist in de band van James ‘Sugar Boy’ Crawford’s Cane Cutters. Ze scoorden toen een hit met de legendarische song ‘Jock-A-Mo’, die later wereldbekend werd onder de titel van ‘Iko Iko’ Het was folklorist Dr. Harry Oster, die Snooks Eaglin’ in 1958 als straatmuzikant opmerkte in de French Quarter van New Orleans. Dat resulteerde in uitstekende countryblues-opnamen op Harry Osters platenlabel Smithsonian Folkways. In 1960 werd Snooks Eaglin’ de platenstudio van Imperial binnengeloodst door orkestleider en muzikant Dave Bartholomew. Hij werd in en rond New Orleans veel gevraagd vanwege zijn grote virtuositeit als gitarist.  Professor Longhair en The Wild Magnolias zijn slechts enkele namen van zijn muzikaal rooster. Ferd ‘Snooks’ Eaglin’ gidst ons vanavond door een onverwacht en muzikaal labyrint van folk, blues en rhythm en blues uit de Crescent City. Wie van die héérlijke New Orleans sound houdt en zich ook muzikaal wil laten verwennen, mag deze avond niet missen !


Jun 3, 2014 | SUN RA, deel 2

Presentatie: Gust Van Steenbergen.

SUN RA, Brotha from Anotha Planet: Easy Listening Music for Intergalactic Travel, een productie van B.S.E.

Na een eerste kennismaking met de muziek van Sun Ra  in de maand maart hebben velen onder u ongetwijfeld met veel ongeduld uitgekeken naar een vervolg op deze onthullende presentatie. B.S.E. wil niet langer uw geduld op de proef stellen. Tijdens onze tweede ontmoeting met de muziek van deze zelfverklaarde extra-terrestrial gaan we verder op verkenning in zijn universum. Opnieuw zullen wij vaststellen dat Sun Ra wel degelijk fijne “easy listening” jazz gemaakt heeft … tot spijt van wie het - allicht uit onwetendheid - benijdt. Het enige wat vereist is, is de bereidheid om onbevooroordeeld verder kennis te maken met deze ietwat bizarre figuur.


May 27, 2014 | De betekenis van Duke Ellington, veertig jaar later

Presentatie: Piet Van de Craen.

Op 24 mei 1974 overleed de grootste componist en orkestleider van de twintigste eeuw, Edward Kennedy ‘Duke’ Ellington.  Tijd voor een terugblik, een evaluatie en het antwoord op de vraag wat is de betekenis van Duke Ellington ?  Duke Ellington brak niet alleen het genre ‘jazz’ open, getuige hiervan zijn suites en andere langere werken, maar tegelijkertijd wortelt hij ook diep in de blues.  Deze dualiteit kenmerkt zijn werk in hoge mate samen met het vermogen om zich te omringen met musici die een eigen persoonlijkheid hadden maar toch genoeg kneedbaar waren om binnen Duke’s muzikale opvattingen te passen.  Kortom een complexe persoonlijkheid met een zware erfenis voor zijn zelf verklaarde opvolger Wynton Marsalis en het Lincoln Center Jazz Orchestra.  Een avond die door wil dringen tot het wezen van de jazz en de zwarte muziek.


May 20, 2014 | Ladies sing Jazz

Presentatie: Willy Van Achteren

Ella Fitzgerald wordt beschouwd als één van de grootste jazzvocalisten ooit.  Ze had een groot bereik van vier octaven, een duidelijke uitspraak en haar stem leende zich tevens prima voor scatzang.  De enige kritiek was dat haar zang zich eigenlijk niet leende voor liedjes met veel diepgang, omdat ze alles zo vrolijk deed klinken.  Ze werkte o.a. samen met Duke Ellington en Louis Armstrong.

 

Billie Holiday wordt algemeen beschouwd als een van de belangrijkste en invloedrijkste Amerikaanse jazzvocalisten.  Ze had een voor die tijd ongekende eigen stijl.  Ze zong niet op de gebruikelijke zoetsappige, keurige manier en had daardoor een grote invloed op zangeressen nà haar.  Ze legde vaak accenten na de tel, waardoor de liederen die zij zong een swing en dramatischer karakter kregen.  Het gebruik van onverwachte tonen zijn kenmerkend voor haar stijl, net als het uithalen aan het einde van een lied.  Door het moeilijke leven dat Holiday heeft gehad, klinken de teksten die zij zingt erg overtuigend en naarmate zij ouder wordt, klinkt haar stem rauwer en doorleefder.

 

Sara Vaughan is bekend om haar expressieve stem, uniek vibrato en groot vocaal bereik.  Door haar deelname aan talentenjachten trok zij de aandacht van Earl Hines bij wiens big band zij begin jaren veertig zangeres werd.  Al snel werkte zij samen met Billy Eckstine.  Eckstine en Vaughan waren vervolgens enige tijd actief met Dizzy Gillespie en Art Blakey, maar in 1945 ging Vaughan solo optreden.

 

 


May 13, 2014 | It's a Grand Night for Swinging !

Presentatie: Gust Van Steenbergen

Veel toelichting is er bij deze titel niet nodig: wij gaan ons tijdens deze presentatie gedurende twee uur verlustigen in prachtige jazz. Deze aflevering kreeg echter ook de ondertitel mee: “Introducing the Music of Rahsaan Roland Kirk”. Vermits het voor ons een klein beetje feest is – het is immers de 50ste aflevering van B.S.E. – hebben wij voor u  muziek geselecteerd die velen allicht niet of nauwelijks zullen kennen en waarvan een deel in een verrassend perspectief gesitueerd wordt. Dit gegeven kan uw avondje jazzvertier natuurlijk alleen maar ten goede komen en spannender maken. Het is immers onze bedoeling om er voor u een boeiende ontdekkingsreis van te maken. En … dit is (alweer!!!) een avond met een knipoog voor iedereen die van verrassingen en onverwachte zaken houdt! Daarenboven wordt u uitzonderlijk vanaf 19.30 uur een voorprogramma aangeboden met beelden van kunstenares Lois Eby in een muzikale sfeerschepping gecomponeerd door William Parker en uitgevoerd door Jason Kao Hwang en Jean Cook (viool), Nicole Federici (altviool), Alexander Waterman (cello) en Daniël Carter (altsax).  Een andere en verrassende kijk op het compositorisch talent van William Parker… We hope you will enjoy the show!!!


May 6, 2014 | Portraits in Blues, deel 32: Saxofonist / arrangeur / producer Maxwell Davis

Presentatie: Guy Van Looy

Op 18 september 1970 overleed tenorist Maxwell Davis. Samen met Johnny Otis is hij één van de belangrijkste musici die verantwoordelijk waren voor de ontwikkeling van de rhythm en bluesscène aan de westkust van de Verenigde Staten. In 1937 kwam Maxwell Davis naar Los Angeles, waar hij ging samenwerken met orkestleider Fletcher Henderson. Volgens trompettist Jack McVea was hij een zéér inventief arrangeur. Hij kon een last minute arrangement schrijven, het inoefenen met eender welke band en uitstekende resultaten scoren. Bluesmuzikanten zoals Amos Milburn, Charles Brown, Floyd Dixon, Peppermint Harris en Percy Mayfield maakten dankbaar gebruik van zijn muzikale talenten. Toen Helen Humes, met haar All Stars ‘Riffin’ Without Helen’ opnam, was Maxwell Davis één van haar voortreffelijke begeleiders. Maxwell Davis werd sterk beïnvloed door de tenoristen Coleman Hawkins, Bumps Myers en Don Byas. Tot 1948 was hij free-lance arrangeur en studiomuzikant voor onder andere de platenlabels Black & White, 4Star, Alladin, Modern en Capitol. In die periode ging Maxwell Davis op toernee met Louis Jordan. De jaren vijftig brachten hem in het goede muzikale gezelschap van onder andere het Red Callender Sextet en bassist Charlie Mingus. Tussen 1946 en 1960 maakte Maxwell Davis ongeveer honderdvijftig opnamen onder eigen naam. Maxwell Davis is een fascinerend en boeiend muzikant, die door veel jazzcritici onbesproken werd gelaten. Vanavond krijgt Maxwell Davis, bij het publiek van de Antwerpse Jazz Club, de volle aandacht die hij verdiend!


Apr 29, 2014 | Eubie Blake: 131 jaar ?

Presentatie: Piet Van de Craen

De pianist, composer en orkestleider James Hubert “Eubie” Blake werd geboren in 1883 – althans dat heeft hij altijd beweerd – en overleed 100 jaar later …  Hij is samen met zanger en orkestleider Noble Sissle de componist van de eerste zwarte Broadway show Shuffle Along in 1921.  Blake is ook de componist van tal van songs die tot de Great American Song Book  behoren, zoals Memories of You, Love Will Find A Way en I’m Just Wild About Harry … Blake heeft meerdere carrières gekend.  Na een terugval in de jaren dertig komt er een revival van zijn muziek in de jaren veertig en nog een in de jaren zestig en zeventig.  In  1974 richt hij een eigen platenlabel op en speelt hij op talrijke jazzfestivals.  In 1978 opent op Broadway Eubie!, een musical gewijd aan zijn muziek met als vedette de zanger en danser Gregory Hines.  Blake verpersoonlijkt de rag time traditie in de zwarte muziek.  In die zin geldt  hij als een voorloper van de stride traditie.  Het wordt een avond met geschiedenis en enkele nieuwe feiten …


Apr 22, 2014 | Organ-ized : Jazz Organ Greats

Idee en muziekkeuze: Georges Goossens

Presentatie: Gust Van Steenbergen

In de jazz is het orgel een instrument dat veel te weinig onder de aandacht wordt gebracht. Daarom dit programma. Maar … vergis u niet. Het is niet de bedoeling u een volledig en chronologisch overzicht te brengen van de geschiedenis van dit instrument. Veeleer wil deze avond u gevarieerde ontspanning bieden met hier en daar een historisch accent en af en toe enige verdere duiding. Vandaar ook dat niet minder dan 12 artiesten de revue passeren. En dan nog is dit slechts een kleine greep uit het immense aanbod. Ga er alvast relaxed bijzitten.


Apr 15, 2014 | Pianist Mal Waldron

Presentatie: Willy Van de Velde

De typische ritmen en de pregnante aanslag van de Amerikaanse pianist en componist Mal Waldron bereikten de laatste jaren van zijn leven een steeds groter aantal fans over de hele wereld.  Waldon werkte in Amerika o.a. samen met Mingus, Coltrane, Dolphy en Booker Little.  Zijn muzikaal leven is een zoektocht naar vrijheid en vooruitgang.  Zijn spel doorliep verschillende fases : van bop naar Billie Holiday, via New Black Music en Free Jazz naar uiteindelijk een eigen en persoonlijk sprekende, vrije stijl.  De man doorliep twee carrières - een Amerikaanse en een Europese - met een belangrijk Belgisch hoofdstuk.  Na een zware inzinking veranderde zijn stijl, via minimalistisch naar meer main stream.  En er is SOUL EYES !  Een visitekaartje !  Briljante optredens op Jazz Middelheim en in de Singel komen vanavond uiteraard aan bod.  Rijkelijk geïllustreerd met fragmenten uit de docu gemaakt door Tom Van Overberghe.  Géén dansavond (alhoewel) maar voedsel voor de innerlijke mens …


Apr 8, 2014 | Portraits in Blues, deel 31: Jimmy Dawkins

Presentatie: Guy Van Looy

In 1955 reisde de negentienjarige bluesgitarist Jimmy Dawkins met de Greyhound naar het koude Chicago. Hij had Tchula, zijn geboorteplaats in de staat Mississippi, achter zich gelaten om zich als gitarist in de Windy City te vestigen. Zijn eerste muzikale stappen zette hij in de band van de obscure mondharmonicaspeler Lester Hinton. Jimmy Dawkins ontwikkelde een zeer stilistische gitaarstijl. Zijn triplets, zijn singlestring gitaarspel en zijn perfecte controle van dynamische verschillen op zijn instrument, laten hem behoren tot één van de beste stilisten van de moderne Chicagoblues van de jaren zestig. Hij werd op de eerste plaats muzikaal beïnvloed door Guitar Slim (Eddie Jones). Maar ook Lowell Fulson, Otis Rush en Magic Sam waren zijn inspiratiebronnen. In 1969 nam hij zijn debuutalbum 'Fast Fingers’ op voor het Delmark-label van Bob Koester. De jaren zeventig brachten Jimmy Dawkins naar Europa. In 1971 nam hij voor de platenlabels Vogue en Black and Blue, twee uitstekende albums op. Onder zijn begeleiders waren de gitaristen Mickey Baker en Clarence 'Gatemouth' Brown, bassist Mac Thompson en pianist Cousin Joe. Voor het herbeleven van die héérlijke swing van de moderne Chicagoblues van Jimmy Dawkins, wordt u vanavond uitgenodigd aan de Westside van Chicago!

 


Apr 1, 2014 | Chick Webb and his Orchestra

Presentatie: Marc Vanistendael

Multimediavoordracht van 1 april 2014.

Hieronder volgt de inhoud van de programmabrochure.

INLEIDING

Chick Webb wordt, evenals Louis Armstrong, Coleman Hawkins, Earl Hines, Duke Ellington, in de jazzgeschiedenis beschreven als zeer invloedrijk. Hij heeft steeds beroep kunnen doen op talentvolle muzikanten zoals Taft Jordan, Hilton Jefferson, Sandy Williams, John Truehart, John Kirby, Beverly Peer .., op klasse arrangeurs zoals Benny Carter, Edgar Sampson en Charlie Dixon en op een uitzonderlijke zangeres, Ella Fitzgerald. Het orkest slaagt erin, mede door de buitengewone beat waarmee de drummer zijn muzikanten aanvuurt, om de “swing” van de beste jazzbands te evenaren en zelfs, bij momenten, te overtreffen.

KORT CARRIEREOVERZICHT

William Henry (Chick) Webb (Baltimore, Maryland 10 februari 1907 ? - 16 juni 1939) is een jazzdrummer  en bigband leader die bekend staat om zijn weergaloze techniek op de drums.  In zijn jeugd krijgt hij ernstige aanvallen van tuberculose.  Hij houdt er een misvormde ruggegraat aan over en ook zijn groeihormonen worden beïnvloed door deze ziekte.  Op zeer jonge leeftijd (10-11 jaar) doet hij zijn eerste ervaringen op als professioneel muzikant.  Hij treedt op met locale bands en met het Jazzola orkest dat voornamelijk op plezierboten speelt.  Rond zijn twintig reist hij, samen met de gitarist John Truehart, naar New York City.  Daar krijgt Webb drumlessen van Tommy Benford.  Hij slaagt erin een plaats te bemachtigen in het orkest van Edward Dowell waar hij iedereen verbaast met zijn uitzonderlijke drumkwaliteiten.  In 1926 start hij in Harlem, in de Black Bottom Club, zijn eigen band op met o.a. Johnny Hodges en John Truehart.  Later doet hij optredens in de Savoy Ballroom, de Cotton Club, de Strand Roof, Roseland ...  Vanaf 1931 speelt hij enkele seizoenen op vaste basis in de Savoy Ballroom en langzamerhand wordt zijn naam vereenzelvigd met deze danstempel.  Ondanks het feit dat hij door ingewijden wordt gezien als de King of Swing gaat deze titel voor het grote publiek naar Benny Goodman.  Er bestaat een gezonde rivaliteit tussen de verschillende big bands onderling en die geeft regelmatig aanleiding tot een zogenaamde "Battle of the Bands".  Op die avonden concurreert het orkest van Webb met bijvoorbeeld dat van Benny Goodman, Count Basie of Jimmy Lunceford.  In de loop van 1934 neemt Webb de nog piepjonge Ella Fitzgerald onder zijn hoede en lanceert haar als zangeres in zijn orkest.  Vanaf dan krijgt hij eindelijk van het grote publiek het succes dat hij verdient.  Hij worstelt, tot aan zijn overlijden, met gezonhdheidsproblemen en wisselt optredens af met periodes in het ziekenhuis.

STIJL

Chick Webb’s drumstijl vindt zijn oorsprong in New Orleans. Door gebruik te maken van een aantal gedurfde innovaties, creëert hij een heel persoonlijke manier van drummen. Hij accentueert niet alleen de zwakke tijden maar benadrukt ook, op een opmerkelijke manier, de sterke. Deze manier van drummen geeft zijn spel een uitzonderlijke swing. Hij benadrukt de vier tijden op de grote trom met een zeer hevige beat. Dit instrument, speciaal voor Webb gemaakt, is groter dan een doorsnee type en bezit een geweldige sonoriteit. Zijn aanzet op de verschillende onderdelen van zijn drumstel klinkt heel fel. Zijn “breaks” zijn zeer autoritair en herlanceren telkens opnieuw het orkest. Zijn feeling en swing op de drums geven Chick Webb een zeer karakteristiek geluid. Hij heeft heel wat grote drummer beïnvloed: Cozy Cole, “Big” Sid Catlett, Gene Krupa, Jo Jones……

BRONNEN

Who’s Who of Jazz                    John Chilton

Dictionnaire du Jazz                  Hugues Panassié en Madeleine Gautier

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

 AUDIO

 

1931    □          Heebie Jeebies (arr. Benny Carter)

Shelton Hemphill, Louis Hunt (tp), Louis Bacon (tp, voc), Jimmy Harrison, Benny Carter,

Hilton Jefferson (cl, as), Elmer Williams (cl, ts), Don Kirkpatrick (p), John Truehart (g),

Elmer James (tu, b), Chick Webb (dr)

 

1933    □          Darktown Strutters’ Ball (arr. Benny Carter)

1934    □          Let’s Get Together (arr. Edgar Sampson)

Mario Bauza, Reunald Jones (tp), Taft Jordan (tp, voc), Sandy Williams (tb), Pete Clark, Edgar Sampson (as), Elmer Williams (ts), Joe Steele (p), John Truehart (bj, g), John Kirby (b), Chick Webb (dr)

 

 1934    □          Don’t Be That Way

Mario Bauza, Bobby Stark (tp) , Taft Jordan (tp, voc), Sandy Williams, Claude Jones (tb), Pete Clark,

Edgar Sampson (cl, as), Wayman Carver (ts), Don Kirkpatrick (p), John Truehart (bj, g), John Kirby (b), Chick Webb (dr)

  

1935    □          I’ll Chase The Blues Away

Mario Bauza, Bobby Stark, Taft Jordan (tp), Sandy Williams, Claude Jones (tb), Pete Clark,

Edgar Sampson (cl, as), Wayman Carver (ts), Don Kirkpatrick (p), John Truehart (bj, g), John Kirby (b), Chick Webb (dr), Ella Fitzgerald (v)

 

1936    □          King Porter Stomp

Mario Bauza, Bobby Stark , Taft Jordan (tp), Sandy Williams, Claude Jones (tb), Pete Clark,

Edgar Sampson (cl, as), Wayman Carver (ts), Don Kirkpatrick (p), John Truehart (bj, g), Bill Thomas (b), Chick Webb (dr), Ella Fitzgerald (v)

 

1936    □          Go Harlem

Mario Bauza, Bobby Stark , Taft Jordan (tp), Sandy Williams, Nat Story (tb), Pete Clark,

Edgar Sampson (cl, as), Ted Mc Rae (cl, ts) Wayman Carver (ts), Don Kirkpatrick (p), John Truehart (bj, g), Bill Thomas (b), Chick Webb (dr), Ella Fitzgerald (v)

 

1937    □          Clap Hands! Here Comes Charley!

          □          Squeeze me*

          □          Harlem Congo*

          □          Strickly Jive**

 Mario Bauza, Bobby Stark, Taft Jordan (tp), Sandy Williams, Nat Story (tb), Pete Clark,

Chauncy Haughton (as, bs,cl), Louis Jordan* (as, cl), Teddy Mc Rae (ts), Wayman Carver (ts, fl),

Tommy Fulford (p), John Truehart, Bobby Johnson** (g), Beverley Peer (b), Chick Webb (dr)

 

1937    □          I Got Rythm

Chick Webb and his little chicks:

Chauncey Haughton (fl), Tommy Fulford (p), Beverley Peer (b), Chick Webb (dr)

  

1937    □          The Dipsy Doodle

Mario Bauza, Bobby Stark, Taft Jordan (tp), Sandy Williams, Nat Story (tb), Garvin Bushell (as, bs, cl), Louis Jordan (as, cl)*, Teddy McRae (ts), Wayman Carver (ts, fl), Tommy Fulford (p), Bobby Johnson (g), Beverley Peer (b), Chick Webb (dr), Ella Fitzgerald (v)

 

1938    □          Spinnin’ The Webb

          □          Liza (All The Clouds Roll Away) (arr. Benny Carter)

          □          Who Ya’ Hunchin’

Mario Bauza, Bobby Stark, Taft Jordan (tp), Sandy Williams, Nat Story, George Matthews (tb),

Garvin Bushell, Hilton Jefferson (as, bs, cl), Teddy McRae (ts), Wayman Carver (ts, fl), Tommy Fulford (p), Bobby Johnson (g), Beverley Peer (b), Chick Webb (dr), Ella Fitzgerald (v)

 

1939    □          Undecided

          □          ‘t Ain’t What You Do (It’s The Way That Cha Do It)

          □          Breakin’ Em Down

Richard Vance, Bobby Stark, Taft Jordan (tp), Sandy Williams, Nat Story, George Matthews (tb),

Garvin Bushell, Hilton Jefferson (as, bs, cl), Teddy McRae (ts), Wayman Carver (ts, fl), Tommy Fulford (p), Bobby Johnson (g), Beverley Peer (b), Chick Webb (dr), Ella Fitzgerald (v)

 

BEELD

 

1934    □          Stompin’ At The Savoy

Mario Bauza, Bobby Stark , Taft Jordan (tp), Sandy Williams, Nat Story (tb), Pete Clark,

Edgar Sampson (cl, as), Ted McRae (cl, ts) Wayman Carver (ts), Don Kirkpatrick (p), John Truehart (bj, g), Bill Thomas (b), Chick Webb (dr), Ella Fitzgerald (v)

 

TER ILLUSTRATIE

 1935    □          King Porter Stomp (arr. Fletcher Henderson)

Benny Goodman and his Music Hall Orchestra: Nate Kazebier, Ralph Muzillo, Bunny Berigan (tp), Red Baillard, Jack Lacey (tb), Benny Goodman (cl), Hymie Schertzer, Toots Mondello (as), Arthur Rollini, Dick Clark (ts), Frank Froeba (p), George Van Eps (g), Harry Goodman (b), Sammy Weiss (d)

 

 1934    □          Rhythm Is Our Business (arr. Sy Oliver)

Jimmy Lunceford and his Orchestra: Eddie Tompkins, Tommy Stevenson (tp), Sy Oliver (tp), Henry Wells, Russell Bowles (tb), Willie Smith (as, voc), LaForest Dent (cl, as), Joe Thomas (cl, ts),

Earl Carruthers (cl, bar), Edwin Wilcox (p), All Norris (g), Moses Allen (b), Jimmy Crawford (d, perc)

  

1939    □          Rock-A-Bye Basie

Count Basie Orchestra: Buck Clayton, Shad Collins, Harry ‘Sweets’ Edison, Ed Lewis (tp),

Dan Minor, Benny Morton, Dickie Wells (tb), Earl Warren (as), Buddy Tate, Lester Young (ts),

Jack Washington (bar, as), Count Basie (p), Freddie Green (g), Walter Page (b), Jo Jones (d)

 

 1937    □          Chatter Box

Duke Ellington and his Famous Orchestra: Wallace Jones, Cootie Williams (tp), Rex Stewart (c),

Joe ‘Tricky Sam’ Nanton, Lawrence Brown (tb), Barney Bigard (cl), Johnny Hodges (cl, ss, as),

Harry Carney (cl, as, bar), Otto Hardwick (as, bsx), Duke Ellington (p), Fred Guy (g), Sonny Greer (d)

 


Apr 1, 2014 | Het Chick Webb Orchestra

Presentatie: Marc Vanistendael

Het leven lijkt niet eenvoudig voor een fysiek geteisterde muzikant. Toch slaagt Chick Webb erin zich op te werken tot één van de opmerkelijkste drummers uit de jazzgeschiedenis. Een geïnspireerde en vernieuwende aanpak zorgt ervoor dat hij heel wat aanzien geniet bij andere musici in het algemeen en bij andere drummers in het bijzonder. Zijn weergaloze techniek en succes als leider van zijn swingband brengen hem bewondering en kortstondige roem. Hij introduceert Ella Fitzgerald in de jazzwereld en hij drukt een onwisbare stempel op de jazzscène van de jaren dertig. Een avond voor liefhebbers van swing en dansmuziek.


Mar 25, 2014 | Let the Good Times Roll !!

Presentatie: Georges Goossens

Naar aanleiding van 75 jaar AJC en mijn eigen 75ste verjaardag geef ik iedereen een goede raad: LET THE GOOD TIMES ROLL !  Geniet van dit gevarieerd programma met Gene Harris, Count Basie, Billy Taylor, Jon Faddis, Ella Fitzgerald, Sammy Price, Phil Woods, Frank Wess, Earl Hines, John Lee Hooker, Louis Armstrong e.a.  Een boeiende reis door de wereld van jazz en blues.  Aarzel niet: BE THERE !!!


Mar 18, 2014 | Portraits in Blues, deel 30: Tiny Grimes

Presentatie: Guy Van Looy

Lloyd ‘Tiny’ Grimes is één van de meest invloedrijke jazz- en bluesgitaristen van de jaren veertig en vijftig. Charlie Christian en Snags Allen waren zijn belangrijkste muzikale inspiratiebronnen. In mei 1944 maakte hij, samen met Art Tatum en Slam Stewart, hun eerste plaatopnamen voor Brunswick. Daarna werd Tiny Grimes een veel gevraagd gitarist. Met zijn band The Rockin’ Highlanders kreeg hij een platencontract aangeboden van het in New York gevestigde Gotham Records. Screamin’ Jay Hawkins en Arthur ‘Red’ Prysock waren ontdekkingen van hem en stonden achteraf samen met hem in de opnamestudio. De jaren vijftig brachten hem, in het goede gezelschap van de tenoristen Ike Quebec, John Hardee, Benny Golson en Coleman Hawkins, naar de opnamestudios van Prestige en Blue Note. In 1974 kwam Tiny Grimes naar Europa als begeleider van Arnett Cobb. Het Franse platenlabel Black&Blue bood hem een platencontract aan. Met succes. Pianist Lloyd Glenn, organist Milt Buckner en drummer Panama Francis waren toen zijn sidemen. Tiny Grimes is een verbluffend en inventief gitarist met een eigen resonante sound. Vanavond selecteren we het beste van hem bij de Antwerpse Jazz Club !


Mar 11, 2014 | Jazz at the Santa Monica Civic '72

Presentatie: Ronny 'Schoen' Schoenmaeckers

Deze avond maakt deel uit van de reeks ‘”Memorabele concerten”, lange tijd terug geïnitieerd door Piet Van de Craen.  In de ‘betere’ platenzaak (‘betere’ tussen haakjes, want jazzplaten vind je alleen maar in betere platenzaken) staat de plaat - nu ook verkrijgbaar als dubbele CD— gecatalogeerd onder Count Basie.  “Jazz at the Santa Monica Civic ‘72” is echter veel meer dan louter een concertopname van Count Basie and his Orchestra.  Norman Granz, de initiatiefnemer en organisator van het concert, heeft het geweldige idee gehad om ook enkele ‘oudgedienden’ van zijn JATP-concerten uit te nodigen - zonder medeweten (zo staat het toch op het tekstblad) van Basie of van Ella Fitzgerald, zoals Basie van bij de start geprogrammeerd.  Het resultaat is dat wij naast enkele opnames van het Basie orkest (in topvorm) en van Ella en haar trio (idem) enkele opnames te horen krijgen van fabuleuze ‘jam-achtige’ optredens. De JATP-artiesten zijn Roy Eldridge, Harry ‘Sweets’ Edison, Eddy ‘Lockjaw’ Davis, Stan Getz, Ray Brown (het publiek werd gek bij het horen van die naam), en Oscar Peterson. Zonder overdrijven een “memorabel” concert …


Mar 4, 2014 | SUN RA - Brotha from anotha Planet: Easy listening music for intergalactic travel

Presentatie: Gust Van Steenbergen

Het gebeurde 100 jaar geleden … om precies te zijn: op 22 mei 1914. Toen arriveerde op onze planeet een uitzonderlijk wezen. Het was in de nevelen van de tijd ontsproten aan het ras der engelen ergens ver weg in het heelal, naar verluidt op de planeet Saturnus. Het wezen noemde zichzelf Sun Ra. Het gewaardigde zich de menselijke gedaante aan te nemen en aldus gedurende 79 jaar onder ons, aardse stervelingen, te verblijven om ons te verblijden met zijn buitenaardse muziek. Een aantal liefhebbers hebben een beate adoratie voor het werk van Sun Ra, vele anderen zijn de mening toegedaan dat hij slechts onbeluisterbare klanken heeft voortgebracht met zijn “Arkestra”. Een reden om het volledige oeuvre van deze muzikant zomaar in de vuilnisbak te kieperen ???  B.S.E. reikt u in haar mini-reeks over deze wonderlijke en enigmatische figuur materiaal aan opdat u met kennis van zaken een meer genuanceerd oordeel zou kunnen vellen. We leren andere muziek van Sun Ra kennen, anders dan de meesten vermoeden: toegankelijk, met roots in de jazzgeschiedenis, …. Kortom: muziek gemaakt door een muzikant die weet wat jazz inhoudt, maar er wel een persoonlijke invulling aan heeft gegeven.


Feb 25, 2014 | Portraits in Blues, deel 29 : Eddie Kirkland

Presentatie: Guy Van Looy

Bluesgitarist en zanger Eddie Kirkland werd op 16 augustus 1928 in Jamaica geboren. Als kind hoorde hij voor het eerst de blues in de straten van Alabama. De mondharmonica werd zijn eerste instrument. ‘The Foxtrot‘ en ‘John Henry‘ waren songs die hij reeds zeer jong vertolkte en daarmee ook zijn liefde voor de countryblues toonde. Blind Blake, Charley Patton, Blind Lemon Jefferson, Arthur ‘Big Boy‘ Crudup en Big Bill Broonzy hebben Eddie Kirkland muzikaal sterk beïnvloed. Zijn shouting zangstijl is schatplichtig aan de gospel. Maar ook de funk had invloed op zijn latere vertolkingen. Eind jaren veertig begeleidde Eddie Kirkland in Detroit John Lee Hooker bij héél wat opnamen. Als ‘Little‘ Eddie Kirkland maakte hij op 22 november 1952 zijn eerste opname en bepaalde verder mee de Detroit bluesscène. Tussen 1959 en 1961, loodste labeleigenaar van Lu-Pine Records, Robert West, Eddie Kirkland samen met The Falcons succesvol de opnamestudio binnen. Zijn eerste elpee nam hij op voor Prestige Records, in het goede gezelschap van de tenoristen King Curtis, Oliver Nelson én gitarist Billy Butler. Vanavond vertolkt Eddie Kirkland zijn authentieke blues bij de Antwerpse Jazz Club. We laten hem zelf ook aan het woord in een exclusief interview dat we met hem hadden. Wie er van houdt, mag deze bijzondere avond zeker niet missen !


Feb 18, 2014 | Het Chick Webb Orchestra

Presentatie: Marc Vanistendael

GEANNULEERD

Het leven lijkt niet eenvoudig voor een fysiek geteisterde muzikant. Toch slaagt Chick Webb erin zich op te werken tot één van de opmerkelijkste drummers uit de jazzgeschiedenis. Een geïnspireerde en vernieuwende aanpak zorgt ervoor dat hij heel wat aanzien geniet bij andere musici in het algemeen en bij andere drummers in het bijzonder. Zijn weergaloze techniek en succes als leider van zijn swingband brengen hem bewondering en kortstondige roem. Hij introduceert Ella Fitzgerald in de jazzwereld en hij drukt een onwisbare stempel op de jazzscène van de jaren dertig. Een avond voor liefhebbers van swing en dansmuziek.


Feb 11, 2014 | Discipelen van Earl Hines

Presentatie: Piet Van de Craen

Het Hines jaar 2013 kan voorlopig worden afgesloten met een blik op de talrijke discipelen die door Earl Hines zijn geïnspireerd. Onder hen vinden we beroemde namen, zoals Teddy Wilson en Nat ‘King’ Cole en vergeten namen zoals Zinky Cohn, Garland Wilson en Garnet Clark. Maar ook Billy Kyle en Eddie Heywood komen uit de Earl Hines school, net zoals Buck Washington en Horace Henderson. Een interessante positie bekleedt Cliff Smalls, die uitgaande van Hines’ stijl een nieuwe pianoaanpak creëert. Tijdens deze avond is er ook aandacht voor de beste film die ooit over Hines werd gedraaid, namelijk Earl ‘Fatha’ Hines, gefilmd door de Schotse documentairemaker Charlie Nairn en opgenomen in de Blues Alley Club in Washington, DC. Een heerlijke afsluiter van het Hines herdenkingsjaar.


Feb 4, 2014 | Emily Remler, gitariste

Presentatie: Gust Van Steenbergen

Gitariste Emily Remler werd slechts 32 jaar. Als zij op 4 mei 1990 aan een hartaanval overlijdt tijdens een tournee in Australië, is het oeuvre dat zij ons nalaat, niet erg omvangrijk, maar wel zeer kwaliteitsvol. Zij is een vergeten – misschien zelfs voor u onbekende - artieste die wij vandaag opnieuw voor het voetlicht willen brengen. Als u haar werk kent, zal u met plezier komen luisteren. Als zij voor u een grote onbekende is, dan wordt deze presentatie  een boeiende ontdekkingsreis. Allicht, want zij werd door Downbeat in 1985 uitgeroepen tot de beste gitariste van het jaar en dat is toch veelzeggend voor iemand van 27 jaar!!!


Jan 28, 2014 | Portraits in Blues, deel 28: Blues from Broadway

Presentatie: Guy Van Looy

De stad New York was tijdens de jaren veertig en vijftig een muzikale magneet voor vele Afro-Amerikaanse blues- en jazzmuzikanten. Vanuit het diepe Zuiden migreerden ze naar de grootsteden, op zoek naar werk en hun muzikale droom en verbraken op die manier hun schakels met het zuiders racisme. Het openen van nightspots, clubs, danstenten, bordelen en theaters, deed de vraag naar entertainment meer en meer groeien. Vocaliste Ella Johnson was in 1940 in New York om zich bij het orkest van haar broer Buddy Johnson te voegen, een band die bijzonder populair was in die dagen. Ook de tenoristen Jimmy Griffin, Freddie Mitchell, Sam ‘The Man‘ Taylor, Big John Greer en Red Saunders bijvoorbeeld, waren niet weg te denken bij de vele studiosessies voor kleine onafhankelijke platenmerken. ‘Blues From Broadway’ schetst het boeiende muzikaal verhaal van the Big Apple. De vele obscure jazz en rhythm en bluesmuzikanten zorgen beslist voor een onvergetelijke avond !


Jan 21, 2014 | Art Tatum: The Group Masterpieces

Presentatie: Marc Vanistendael

Art Tatum was een uitzonderlijk pianist.  Ooit werd beweerd dat zijn onvoorspelbare virtuositeit een barrière vormde om met andere muzikanten samen te spelen. Norman Granz heeft getracht om deze theorie te ontkrachten. Tussen 1954 en 1956 nam hij Tatum op met verschillende andere jazzmusici, in trio, in kwartet, in sextet. Dit resulteerde oorspronkelijk in negen LP’s, later apart uitgebracht op 8 CD’s, onlangs verschenen in een box set: The Art Tatum Group Masterpieces.  Het verbluffende talent van Tatum gekoppeld aan een aantal andere opmerkelijke jazzfiguren zorgt voor het nodige vuurwerk…..  Een avond voor liefhebbers van swingende muziek !


Jan 14, 2014 | Henry 'Red' Allen & Coleman Hawkins in de studio en daarbuiten

Presentatie: Piet Van de Craen

Trompettist Henry ‘Red’ Allen en tenorsaxofonist Coleman Hawkins behoren tot de eerste grote solisten uit de jazzgeschiedenis van de XXste eeuw.  Hawkins wordt de uitvinder van de tenorsaxofoon genoemd en Red Allen behoort tot de school van Louis Armstrong maar met een erg persoonlijke touch.  Beide muzikanten ontmoetten elkaar binnen en buiten de studio in de periode 1933 – 1957.  Een terugblik op hun productie is tevens een terugblik op een belangrijk deel van de jazzgeschiedenis want we bezoeken het orkest van Fletcher Henderson, de studio-opnamen onder leiding van Spike Hughes en we herbeleven de hoogdagen van Café Metropole.  Een avond voor fijnproevers.


Jan 7, 2014 | Brubeck Time

Presentatie: Gust Van Steenbergen

In 2012 – op 5 december - overleed Dave Brubeck, één dag vóór zijn 92ste verjaardag. Vandaag brengen wij in een “In Memoriam” hulde aan deze belangrijke pianist, componist en bandleader die mede het gezicht van de moderne jazz hielp bepalen. Dit doen we aan de hand van muziek uit zijn “Time-reeks”, waar we de legendarische bezetting terugvinden met altsaxofonist Paul Desmond, bassist Eugene Wright en drummer Joe Morello. Muziek die wij allemaal kennen, maar die een hernieuwde kennismaking meer dan waard is.


Dec 17, 2013 | Earl Hines op Mosaïc (1928-1945)

Presentatie : Marc Vanistendael & Ronny Schoenmaeckers

De opnames van Mosaic Records die deze avond worden voorgesteld lopen van 1928 tot 1945. Het betreft een periode waarin de big band van Hines centraal staat en waarin de leider zichzelf op de eerste plaats ziet als een onderdeel van het geheel.  De band van Hines was een van de populairste in die tijd. Niet alleen heeft Hines als bandleider een uitstekende reputatie, hij is ook een virtuoos op zijn instrument; daarenboven is hij een sleutelfiguur  in de evolutie van de jazzpiano.

Uitstekende jazz als gepaste afsluiter van de Hines-cyclus en van het AJC-jubileumjaar.


Dec 10, 2013 | Thomas "Fats" Waller

Presentatie : Piet Van de Craen

Op 15 december is het 70 jaar geleden dat een van de grootste jazzorganisten en -pianisten, Thomas 'Fats' Waller overleed. Een terugblik dringt zich op. Weinigen hebben muzikale virtuositeit, componeertalent en entertainment zo weten de combineren als deze man. Van de eerste opname in 1922 tot de laatste in 1943 valt de hoge kwaliteit van de muziek en de drive waarmee wordt gespeeld op. Als hij in 1934 aan het hoofd komt van een kleine groep, 'Fats Waller and his Rhythm' en honderden opnamen maakt voor RCA blijken zelfs de eenvoudigste en onbeduidendste deuntjes een bron van inspiratie en swing voor Fats. Dit programma grasduint in zijn discografie, belicht zijn mentor, bespreekt zijn discipelen, laat filmfragmenten zien en opnamen van Fats horen. Kortom een totaalprogramma ter ere van Fats forever...


Dec 3, 2013 | Portraits in Blues, deel 27: Zanger / gitarist Eddie Taylor

Presentatie: Guy Van Looy

Bluesgitarist en zanger Eddie Taylor is misschien geen grote naam, maar zijn muzikale bijdragen aan de moderne Chicagoblues bewijzen het tegendeel. Eddie Taylor is afkomstig uit de Mississippidelta. Zijn gitaarstijl heeft invloeden ondergaan van o.a. Robert Nighthawk, Tommy McClennan en Robert Petway. Eddie Taylor’s blues-vertolkingen zijn een voorbeeld van een direct en ongecompliceerd gitaarspel met een pulserende stijl, gecombineerd met zijn expressieve zang. Hij is een goed tekstschrijver. Zijn bluessongs getuigen van oprechtheid en vragen daardoor de aandacht. In Chicago maakte hij in 1957 opnamen samen met Elmore James. Eddie Taylor werd de vaste gitarist bij de Vee-Jay-opnamen van Jimmy Reed en bepaalde mee zijn slepende bluesstijl. Eddie Taylor’s grootste succes was ‘Big Town Playboy‘ geïnspireerd door de Aristocrat-opname van pianist Johnny Jones. In 1968 kwam hij samen met Jimmy Reed en John Lee Hooker  naar Europa. Jim Simpson van Big Bear-Records en Horst Lipmann van L+R-Records, boden hem een platencontract aan. Eindelijk kon Eddie Taylor als begeleider uit zijn schaduw stappen en kwam daardoor meer op het voorplan. Vanavond musiceert hij bij de Antwerpse Jazz Club. Wie van héérlijke moderne Chicagoblues houdt, moet zich beslist laten verwennen door bluesgitarist en zanger Eddie Taylor.


Nov 26, 2013 | DE KLARINET en klarinettradities (Verzoekprogramma)

Presentatie: Piet Van de Craen

De klarinet behoort tot de oudste jazzinstrumenten, d.w.z. dat de zwarten in de 19de eeuw al snel dit instrument adopteerden. De eerste grote jazztraditie is dan ook die uit de New Orleansmuziek waarbij de klarinet een tegenzang speelt bij de melodie. Latere stijlen hebben zich hierop overigens erg vaak gebaseerd. De klarinet raakt tijdens de big band periode helaas langzaam in onbruik ten voordele van de saxofoon. Vandaag is de klarinet niet echt een populair instrument meer hoewel ze nog steeds deel uitmaakt van het instrumentarium van grote orkesten. De eerste grote klarinetspelers kwamen uit New Orleans: Johnny Dodds, Jimmie Noone, Barney Bigard, Omer Simeon en natuurlijk Sidney Bechet. Later volgden anderen: Darnell Howard, Cecil Scott, Russell Procope en misschien wel de meest sensationele Buster Bailey. In onze tijd denken we vooral aan Dr. Michael White en Evan Christopher. Een avond voor fijnproevers.

 







Multimediajazzavond 26 nov 2013

Commentaar: Piet Van de Craen
 
De klarinet en klarinetstijlen
 
Grote en invloedrijke klarinettisten
Sidney Bechet
Buster Bailey
Michael White
Jimmie Noone
Omer Simeon
Johnny Dodds
 
Inleiding
Tussen ongeveer 1895 en 1925 was de klarinet een van de belangrijkste jazzinstrumenten
naast de trompet en de trombone. Met de komst van de grote orkesten en de opkomst van de
saxofoonsectie werd de klarinet verdrongen door de saxofoon. Weliswaar dubbelen vele
saxofonisten op de klarinet maar de vooraanstaande rol van het instrument was uitgespeeld.
Dit programma belicht de functie van de klarinet in het orkest en gaat in op de groten van het
instrument van de afgelopen eeuw en vandaag. Hiertoe behoren sensationele muzikanten
zoals Sidney Bechet, Jimmie Noone, Johnny Dodds, Omer Simeon, Barney Bigard,
Buster Bailey, Albert Nicholas, Darnell Howard, Michael White… en vele anderen.
Harry Carney, de baritonsaxofonist van Duke Ellington, maakte soms gebruik van de
basklarinet. Ook wordt er kort aandacht besteed aan enkele Amerikaanse blanke
klarinettisten en aan een Europese muzikant.
 
De rol van de klarinet in het New Orleansorkest
In het klassieke New Orleansorkest bestaat de rol van de klarinet erin een tegenzang naast de
melodie te creëren, die door de trompet wordt uitgevoerd. De trombone sluit nu eens bij de
basisakkoorden aan en speelt dan weer in harmonie met de trompet. Daarnaast is de klarinet
ook een belangrijk solo-instrument. In de big bands is ze daarenboven ook een instrument dat
kleur geeft aan de arrangementen. Onder invloed van de New Orleansmuziek worden soms
klarinetduo’s of trio’s gebruikt, vooral door de orkesten van Fletcher Henderson en Duke
Ellington. Na de tweede wereldoorlog wordt de klarinet langzaam maar zeker minder en
minder populair. Vandaag maakt het orkest van Wynton Marsalis nog wel gretig gebruik
van de klarinet maar haar rol blijft beperkt. In de New Orleansmuziek echter is de rol van de
klarinet onveranderd gebleven. De toonaangevende klarinettisten vandaag komen dan ook uit
New Orleans, zoals Dr. Michael White, of zijn er fel door beïnvloed, zoals Evan
Christopher.
 
Soorten klarinetten
De voorloper van het instrument is de middeleeuwse chalumeau. Hieruit ontstonden diverse
soorten klarinetten en naargelang van de vingerzetting is er sprake van het Böhm of Albert
systeem. De toon wordt mee bepaald door de aard van het instrument, door het riet en het
mondstuk.
 
Klarinetstijlen
Het is geen wonder dat de belangrijkste klarinetstijl de stempel van de New Orleansmuziek
draagt. D.w.z. veel aandacht voor de melodie, die vaak erg nadrukkelijk en met veel vibrato
wordt gespeeld, en de toonvorming, die nu eens erg rond en diep is, de zgn. houten toon, dan
weer het hoge register opzoekt. De protagonisten van deze stijl zijn de uit New Orleans
afkomstige muzikanten, zoals Sidney Bechet, Jimmie Noone, Johnny Dodds, Omer
Simeon, Albert Nicholas, Barney Bigard, Edmund Hall, Michael White en diegenen die
zich deze stijl eigen hebben gemaakt Darnell Howard, Russell Procope, Evan
Christopher…
Een tweede belangrijke richting legt minder de nadruk op de New Orleansinterpretatie van
het instrument maar neemt veeleer de saxofoon als voorbeeld. Dit zijn bijvoorbeeld Cecil
Scott, Edward Inge en Jerry Blake.
Buster Bailey bekleedt hierbij een tussenpositie. Hij is beïnvloed door de New Orleansstijl
maar ligt ook aan de basis van de nieuwere ‘saxofoonstijl’, zoals die in de big bands is te
horen vanaf de jaren dertig van de vorige eeuw. Tevens is hij een van de grote specialisten en
virtuozen op het instrument.
De bekende klarinettist uit het Ellingtonorkst, Jimmie Hamilton, liet zich dan weer veeleer
inspireren door de klassieke toon van de klarinet, d.w.z vaak het hoge register van het
instrument opzoeken, zoals dat meestal gebeurt in de klassieke muziek. Naar eigen zeggen
werd hij door de toon van de blanke muzikant Benny Goodman beïnvloed, die net als Artie
Shaw, Jimmy Dorsey en Woody Herman lange jaren een big band leidde.
De jongere muzikanten Michael White en Evan Christopher zijn door de New
Orleansmuziek beïnvloed maar Bill Easley en Victor Goines - overigens beiden multiinstrumentisten
- vertegenwoordigen veeleer de saxofoontraditie met slechts occasionele
verwijzingen naar de New Orleansstijl, hoewel Goines geboren is in New Orleans maar
slechts later het belang van de traditie heeft ontdekt, net zoals Wynton Marsalis trouwens.
De klarinet is een van de interessantste en oudste blaasinstrumenten uit het jazzorkest.
Hoewel haar populariteit is gedaald, is het ondenkbaar dat het instrument volledig zou
verdwijnen.
 
Literatuur/YouTube
Op YouTube staat een uitstekend introductie over de klarinet en de New Orleansmuziek door Victor Goines.
Zie: http://www.youtube.com/watch?v=-l-WbBfL28k
 
De glorie van de New Orleansklarinetstijl
 
SIDNEY BECHET
 
1938 WEARY BLUES Tommy Ladnier & His Orch.
m/Sidney Bechet,cl; Tommy Ladnier,tp; Mezz Mezzrow,cl; Cliff Jackson,p; Teddy
Bunn,g; Elmer James,b; Manzie Johnson,d;
 
1944 BLUE HORIZON Sidney Bechet and His Blue Note Jazzmen
m/Sidney Bechet,cl; Sidney de Paris,tp; Vic Dickenson,tb; Art Hodes,p; George ‘Pops’
Foster.b; Manzie Johnson,d;
 
JIMMIE NOONE
 
1928 APEX BLUES
m/Jimmie Noone,cl; Joe “Doc” Poston,as; Earl Hines,p; Bud Scott,g; Buford
Lawson,tu; Johnny Wells,d;
 
1928 BLUES MY NAUGHTY SWEETIE GAVE TO ME
m/Jimmie Noone,cl; Joe “Doc” Poston,as; Earl Hines,p; Bud Scott,g; Buford
Lawson,tu; Johnny Wells,d;
 
1944 HIGH SOCIETY
m/Mutt Carey,tp; Kid Ory,tb; Jimmie Noone,cl; Buster Wilson,p; Ed Garland,b;
Zutty Singleton,d;
 
JOHNNY DODDS
 
1927 WOLVERINE BLUES
m/Johnny Dodds,cl; Jelly Roll Morton,p; Warren ‘Baby’ Dodds,d;
 
1938 WILD MAN BLUES
m/Johnny Dodds,cl; Charlie Shavers,tp; Lil Armstrong,p; Teddy Bunn,g; John
Kirby,b; O’Neil Spencer,d;
 
OMER SIMEON
 
1928 SHREVEPORT
m/Omer Simeon,cl; Jelly Roll Morton,p; Tommy Benford,d;
Wilbur de Paris en Omer Simeon
 
1955 FLOW GENTLY, SWEET AFTON
m/Wilbur de Paris,tb; Sidney de Paris,tp; Omer Simeon,cl; Sonny White,p; Lee
Blair,bjo; Wendell Marshall,b; George Foster,d;
 
BARNEY BIGARD
 
1929 TURTLE TWIST
m/Barney Bigard,cl; Jelly Roll Morton,cl; Zutty Singleton,d;
 
1936 STOMPY JONES
m/Barney Bigard,cl; Harry Carney,bs; Cootie Williams,tp; Juan Tizol,tb; Duke
Ellington,p; Billy Taylor,b; Sonny Greer,d;
 
HET GENIE VAN BUSTER BAILEY
 
1927 FIDGETY FEET thema: 16m + 32m
Intro; 1) klarinet-ensemble (16m); 2) Buster Bailey,cl (16m); 3) Coleman
Hawkins,ts (16m); 4) Buster Bailey,cl (16m); 5) Joe Smith,tp (30m) + Jimmie
Harrison 2m break; 6) Jimmie Harrison,tb (30m); break 2m; overgang (2m) 7)
break (2m); Tommy Ladnier (8m); TL (4m) + orkest (4m) + 4m + 2m; coda;
ritmesectie: Fletcher Henderson,p; Charlie Dixon,bjo; June Cole,tba; Kaiser
Marshall,d;
arr: Don Redman
 
1958 CHICKASAW BLUFF
m/Buster Bailey,cl; Herman Autrey,tp; Hilton Jefferson,as; Vic Dickenson,tb; Red
Richards,p; Gene Ramey,b; Jimmie Crawford,d;
 
1964 SOMEDAY SWEETHEART
m/Buster Bailey,cl; Herman Autrey,tp; Vic Dickenson,tb; Red Richards,p; Danny
Mastri,b; George Foster,d;
 
DE KLARINET ALS SAXOFOON
 
1937 THE BRITTWOOD STOMP
m/Frankie Newton,tp; Pete Brown,as; Cecil Scott,cl; Edmond Hall,bs; Don Fry,p;
Slim Gaillard,g; Richard Fullbright,b; Cozy Cole,d;
 
1938 BABY DEAR
m/Mary Lou Williams,p; Edward Inge,cl; Dick Wilson,ts; Harold ‘Shorty’
Baker,tp; Edward Inge,cl; Mary Lou Williams,p; Harold Baker,tp; Edward Inge,cl;
ritmesectie: Mary Lou Williams,p; Booker Collins,b; Ben Thigpen,d;
arr: Edward Inge
 
HEDENDAAGSE NEW ORLEANS KLARINETTISTEN
 
Dr. MICHAEL WHITE
 
2011 BLACK STICK RAG
m/Michael White,cl; Steve Pistorius,p; Kerry Lewis,b; Herman Lebeaux,
 
Illustratie
 
2004 CHINA BOY
m/Lolo Meier,g; André Donni,cl; Dominique Pièrard,g; Jonny Gee,b;
 
BEELD
 
1963 SOMEDAY SWEETHEART Jazz Casual
m/’Muggsy’ Spanier,tp; Darnell Howard,cl; Robert Mielke,tb; Joe Sullivan,p;
George ‘Pops’ Foster,b; Earl Watkins,d;
 
2006 WHOOPIN’ BLUES North Sea Jazz Festival
m/ Mark Braud,tp; Fred(die) Lonzo,tb; Michael White,cl; Bob Wilbur,ss; Steve
Blaylock,g; ?,b; Shannon Powell,d;
 
2009 FAREWELL BLUES Live, ‘Duc des Lombards’, Parijs
m/Evan Christopher,cl; David Blenkhorn,g; Dave Kelbie, ritmegitaar; Sébastien
Girardot,b;
 


Nov 19, 2013 | PORTRAITS IN BLUES: In Memoriam Mickey Baker

Presentatie: Guy Van Looy

Aan het begin van de jaren zestig had gitarist Mickey Baker de platenindustrie de rug toegekeerd en zich, net als Memphis Slim, in Parijs gevestigd. In de jaren veertig groeide hij mee op in het straatbeeld van het zwarte Harlem waar grote armoede en criminaliteit heerste. Hij legde zich zeer jong toe op het spelen van de blues. Maar ook calypso en rhythm and blues was hem niet vreemd. Gitarist Pee Wee Crayton was zijn eerste grote invloed en Mickey Baker wist zich de jaren nadien als vakkundig autodidact verder te ontplooien. Als talentvol gitarist stond hij in de jaren vijftig, begin zestig, in de New Yorkse platenstudios aan de zijde van o.a. tenorist Sil Austin, Titus Turner en Wilbert Harrison. Het talent van Mickey Baker werd vlug opgemerkt door Jesse Stone van Atlantic records…Mickey Baker is een naam die bij veel blues en rhythm & blues liefhebbers sluimert, maar van wie de invloed enorm groot was.


Nov 12, 2013 | DIANA KRALL (Verzoekprogramma)

Presentatie: Willy Van Achteren

Zangeres en pianiste Diana Krall groeide sinds haar album ‘When I Look In Your Eyes’ (1999) uit tot een echte jazzsuperster. Deze Grammy winnares wordt beschouwd als een van de toonaangevende jazzpianistes van haar generatie en bekoort met haar romantische nummers, jazz standards en schitterend eigen werk, even vlot een breed publiek als de meest veeleisende jazzpuritein. Krall kreeg muziek met de paplepel mee van haar vader, zelf een pianist met een uitgebreide platencollectie. “Mijn vader had elke plaat die Fats Waller maakte en ik probeerde ze allemaal na te spelen”, vertelt Krall. “Jazz kwam er bij in de swingband van de high school. Ze gaven me platen van o.a. Bill Evans en Miles Davis’ ‘Kind of Blue’. Mijn pianospel komt recht uit die jazzgrooves, maar ik zing niet vanuit de jazztraditie, maar veeleer op een vertellende manier”…  Op‘Glad Rag Doll’, haar meest recente album, brengt Diana Krall haar versie van vergeten vaudeville-jazz nummers uit de jaren twintig, zijnde zowel country-, blues- als folk nummers. Een afwisselende avond met audio en beelden van live optredens in Parijs, Montreal en Rio. Wees er bij en geniet er van.


Nov 5, 2013 | Miles Davis - The Fabulous Second Quintet

Muziekkeuze: Georges Goossens

Idee en presentatie: Gust Van Steenbergen

In de maand mei namen wij het eerste Miles Davis Quintet onder de loupe. Toen reeds werd erop gewezen dat Miles Davis in zijn carrière voortdurend bezig was met zichzelf en zijn muziek te vernieuwen. Zijn tweede kwintet met tenorsaxofonist Wayne Shorter, pianist Herbie Hancock, bassist Ron Carter en drummer Tony Williams is daar eens te meer een sprekend bewijs van. Met dit tweede kwintet maakte Miles Davis een aantal albums die even legendarisch - en allicht nog vernieuwender - zijn als die van zijn eerste kwintet. De muziek is immers ondertussen in een heel andere richting geëvolueerd. Een eerste of een hernieuwde kennismaking ? Om het even … u zal ervan genieten !!!


Oct 29, 2013 | B.I.B.: Blues in Belgium

Presentatie: Willy Van de Velde

“Bigger than life“ zo beschrijft Roland de Blues, “De Blues maakt deel uit van een collectief onderbewustzijn. Ze bezorgt mensen ‘kiekenvlees‘, van Singapore tot Boom. Daarenboven ligt deze (bedrieglijk) eenvoudige muziek - 3 akkoorden, 12 maten - aan de basis van jazz, rock en andere hedendaagse muziek. “We are the fathers, they are the sons“ zei een oude bluesmuzikant in dat verband. En “The Blues is all right“, ook in ‘Little Belgium‘ zoals zal blijken ! Vanavond besteden we aandacht en lenen we ons oor aan de pioniers (Roland ), aan onze eigen Willy Donni, aan succesgroepen (El Fish), aan mensen met een bluesgevoel (Arno), aan cultgroepen (The Zoots), aan showmannen (Paul Ambach), aan derivaten (Blue Blot) en vooral aan de amateurgroepen. Want waren de echte blueszangers ook geen amateurs, die trachten het leven draaglijk te maken via hun muziek ? Ook bij ons zijn er de muzikanten met het echte bluesgevoel, zij zoeken verwante thema’s, zij spelen de blues uit liefde voor de muziek !!! Not for the money, not for the show ! Een avond zonder ‘statements‘ of pretentie, mét straffe verhalen, uiteraard onvolledig, maar zeer de moeite !! Ook voor puristen …